එක පාරටම ලොකුවට සිහිය පවත්වන්න කලබල වෙන්න එපා!

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

අද මෙම ආධ්‍යාත්මික ලිපිය ඔස්සේ ඔබ සියලු දෙනාට පැහැදිලි කර දීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ, “එකපාරටම ලොකුවට සිහිය පවත්වන්න කලබල වෙන්න එපා” යන වැදගත් මාතෘකාවයි. අපගේ පෙර ලිපි සහ දේශනා තුළින් සිහිය පැවැත්වීම ගැන නිතර සාකච්ඡා කර තිබෙනවා. “සමථ භාවනාවේ දියුණුවට සිහිය පවත්වමු” සහ “සිහිය පැවැත්වීමේ වැදගත්කම” වැනි ඉගැන්වීම් තුළින් බොහෝ දෙනෙක් තම සිත දෙස, තමන් දෙස බලාගෙන සිහියෙන් සිටීමට පුරුදු පුහුණු වීමට පටන් ගෙන තිබීම සතුටට කරුණක්.

නමුත්, මෙම පුහුණුව ආරම්භ කළාට පසු බොහෝ දෙනෙකුගෙන් අපට ලැබෙන පොදු ප්‍රශ්නයක් නම්, “ස්වාමීන් වහන්ස, එක දිගටම සිහිය පවත්වාගෙන ඉන්න බෑ” යන්නයි. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම සත්‍යයක්. එකපාරටම, එක දිගට සිහිය පවත්වාගෙන සිටීමට නොහැකියි. එයයි එහි ස්වභාවය; එයයි ඇත්ත. මෙම යථාර්ථය තේරුම් නොගෙන අපට මෙම ගමන ඉදිරියට යා නොහැකියි.

අපි මෙතරම් කල් ජීවත් වූයේ අසිහියෙන්: පළමු අවබෝධය

ඇයි අපිට එක දිගට සිහිය පවත්වන්න බැරි? මඳකට සිතන්න. ඔබ මේ ‘සිහිය’ කියන වචනය ඇසීමටත්, මෙම ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කිරීමටත් පෙර ජීවත් වූයේ කෙසේද? ඔබ සම්පූර්ණයෙන්ම ජීවත් වූයේ අසිහියෙන්. එනම්, අපගේ සිතුවිලි, වචන සහ ක්‍රියාවන් පිළිබඳව කිසිදු දැනුවත් බවකින් තොරවය. එය හරියට සැබෑම මායාවකට අසුවී, සිහිසුන් ලෝකයක ජීවත් වූවා වැනිය.

නමුත් දැන්, සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කිරීම නිසා ඔබට යම් පුංචි හෝ අවබෝධයක් ලැබී තිබෙනවා. “මගේ හිත මෙහෙම දමනය කරන්න බෑ, එකඟ කරන්න බෑ, එක දිගට සිහියෙන්වත් තියාගන්න බෑ” කියා ඔබටම වැටහී තිබෙනවා.

මෙය ඉතා වටිනා අවබෝධයක්! මීට පෙර, අපට මෙවැනි සිතක් ඇති බවවත් අප දැන සිටියේ නැහැ. සමහර විට කුඩා කල සිට දහම් පාසල් ගිය නිසා හෝ බෞද්ධ පරිසරයක හැදී වැඩුණු නිසා සිතක් ගැන යම් දැනුමක් තිබෙන්නට ඇති. නමුත් බුදු දහම ගැන නොදන්නා කෙනෙක්, උදාහරණයක් ලෙස සමහර බටහිර වෛද්‍යවරුන් පවා ‘සිතක් කියා දෙයක් නැහැ, සියල්ල මොළයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ’ යැයි පවසනවා.

එසේනම්, බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ සිහිය පැවැත්වීම නිසා ඔබට දැන් සිතක් ඇති බවත්, සිතුවිලි ඇති බවත්, එය අපට අවශ්‍ය පරිදි පාලනය කළ නොහැකි බවත්, එය නිරන්තරයෙන් වෙනස් වන බවත් තේරුම් ගොස් තිබීමම විශාල ජයග්‍රහණයක්. මෙයින් අපට වැටහෙනවා, අප කොතරම් දීර්ඝ කාලයක්, සමහරවිට මුළු සංසාරය පුරාම, අසිහියෙන් ජීවත් වී ඇත්ද කියා. අපගේ එදිනෙදා වැඩ කටයුතු පවා කර ඇත්තේ අන්ධයෙකු මෙනි. මෙම අවබෝධයම, නැවත සිහියට පැමිණීමට සහ එය පවත්වා ගැනීමට ඔබට විශාල ශක්තියක් වේවි.

ලොකුම වරද: සිතට නීති පනවා බලෙන් පාලනයට උත්සාහ කිරීම

සිහිය පැවැත්වීම පුරුදු කරන බොහෝ දෙනෙක් තුළ පුදුම හදිසියක් සහ උවමනාවක් තිබෙනවා, එක දිගටම සිහිය පවත්වා ගැනීමට. නමුත් මෙය පුහුණුව ආරම්භයේදීම කළ හැකි දෙයක්ද? කිසිසේත්ම නැහැ. බොහෝ අය කරන්නේ තමන්ගේ සිතට දැඩි නියමයක්, දෘෂ්ටියක්, රාමුවක් හෝ සීමාවක් පනවා ගැනීමයි. “මගේ සිත එක දිගටම සිහියෙන් තිබිය යුතුයි” කියා දැඩි අධිෂ්ඨානයක් ඇති කරගන්නවා.

මෙම නියමය පනවා ගන්නේ කවුද? අපි විසින්මයි. මෙසේ නීතියක් දාගත් පසු කුමක්ද සිදුවන්නේ? කිසිදාක සිත දමනය කරගත නොහැකි වීමයි.

උදාහරණයක් ලෙස, ඔබ මෙම ලිපිය කියවීමෙන් පසුව හෝ පෙර ඉගැන්වීම් අනුව සිහියෙන් රෙදි සෝදන්න, උයන්න හෝ රැකියාවේ වැඩ කරන්න පටන් ගන්නවා. එසේ කරමින් සිටින විට එකපාරටම හිත වෙනතක යනවා. එවිට ඔබ බලෙන්, ආයාසයෙන්, තද කරගෙන හිත නැවත එම කාර්යයටම ගෙන ඒමට උත්සාහ කරනවා.

නමුත් සිතන්න, අපට මිනිසෙකුවත්, සතෙකුවත් බලෙන් තබාගත නොහැකියි. ඔවුන් එයට කැමති නැහැ. ඒ ආකාරයෙන්ම, අපගේ සිතද බලෙන් මෙල්ල කිරීමට, තද කර තබා ගැනීමට කැමති නැහැ. සිත බලෙන් නවතා තැබිය නොහැකියි. මෙම කාරණය අප සියයට සියයක්ම තේරුම් ගත යුතුයි. මෙය අවබෝධ කර ගැනීමම ඥානය පහළ වීමකි.

සැබෑ මාර්ගය: පාලනය නොව, අවබෝධයයි

කවුරුන් හෝ “මගේ හිත එකඟ වෙන්න ඕනේ” කියා සිතාගෙන, බලෙන් සිත මෙල්ල කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ නම්, එය සමථ භාවනාවෙන් හෝ විදර්ශනා භාවනාවෙන් හෝ වේවා, එය මුලාවක් පමණයි. එය කිසිදා කළ නොහැකි දෙයක්. ඔබ මතක තබාගත යුතු වැදගත්ම රහස මෙයයි: “හිත තේරුම් ගැනීම තුළ හිත දමනය වෙනවා.”

එසේ නොමැතිව, “මම හිත පාලනය කරන්න භාවනා කරනවා” යන අදහසින් අප කියාදෙන තෙවැනි ඇස, බඹලොවට යන ප්‍රායෝගික භාවනා ක්‍රම හෝ බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ සිහිය පැවැත්වීම නම් වූ විදර්ශනා ක්‍රමය පුහුණු කළහොත්, එය කිසිදා සාර්ථක වන්නේ නැහැ. ඔබගේ කෙලෙස් ගෙවී, හොඳ නරක සිතුවිලි දුරු වී, බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ නිර්වාණය නම් වූ නිවීම කරා යාමට නම්, සිත තේරුම් ගැනීමේ මාවතේ යා යුතුයි.

මෙම අවබෝධය තුළින්, අප කියා දෙන කුණ්ඩලිනී ශක්ති, විශ්ව ශක්ති වැනි අනෙකුත් සමථ භාවනාවන් දියුණු කරගැනීමද පහසු වෙනවා. මන්ද, එම සියලු භාවනාවලදී ක්‍රියාත්මක වන්නේද මේ සිතමයි. ඒ තුළදීත් අප වඩන්නේ විදර්ශනාවයි.

ඉක්මන් ප්‍රතිඵල අපේක්ෂා කිරීමේ අන්තරාය සහ උපේක්ෂාවේ වැදගත්කම

බොහෝ දෙනෙක් ලෞකික ලෝකයේදී මෙන්, ආධ්‍යාත්මික දියුණුවද මුදල් දී මෙන් හෝ දැඩි වෙහෙසකින් එක රැයකින් ලබාගැනීමට උත්සාහ කරනවා. “මට මාසයකින් භාවනාව සාර්ථක වෙන්න ඕනේ,” “මාස දෙකකින් ප්‍රතිඵල ඕනේ” වැනි ඉලක්ක තබා ගන්නවා. නමුත් මතක තබාගන්න, ආධ්‍යාත්මික දේවල් එකපාරටම ලබාගත නොහැකියි.

අපගේ සිත උපේක්ෂක විය යුතුය. එනම්, ප්‍රතිඵලයට ඇලීමෙන් හෝ ගැටීමෙන් තොරව, සිදුවන දේ දෙස මැදහත් සිතින් බැලීමේ හැකියාවයි. කෙනෙකුගේ සිත එක දවසින් උපේක්ෂක වුවහොත්, ස්වභාවධර්මය ඔහුට හෝ ඇයට ප්‍රතිඵල ලබා දෙනවා. නමුත් එක් එක් පුද්ගලයාට අනුව මෙම ගමනේ වේගය සාපේක්ෂව වෙනස් වෙනවා.

මෙය තේරුම් නොගෙන, තමන්ගේ සිතට සීමාවල්, දෘෂ්ටි, නීති, රාමු සහ ව්‍යවස්ථාවල් පනවා ගැනීම තුළ සිදුවන්නේ කුමක්ද? ඔබ තුළම ආධ්‍යාත්මික ගමන කෙරෙහි කලකිරීමක් සහ එපාවීමක් ඇතිවී, අවසානයේ සියල්ල අත්හැර දමා නැවතත් පැරණි, අසිහිමත් ජීවිතයටම වැටීමයි. එබැවින්, කිසිම මොහොතක ඔබේ සිතට නීතියක් පනවා ගන්න එපා. එසේ කළහොත් ඔබට සමථ හෝ විදර්ශනා භාවනා යන දෙකම ඉදිරියට කරගෙන යාමට නොහැකි වනු ඇත.

ප්‍රායෝගිකව සිහිය පුහුණු කරමු: කලබල නොවී, සැහැල්ලුවෙන්

එසේනම්, අප සිහිය පැවැත්වීම කළ යුත්තේ කෙසේද? කලබලයකින් තොරව, විශාල බලාපොරොත්තු රහිතව, සැහැල්ලුවෙන් මෙම ගමන යන්න. මෙම ලිපිය කියවන මොහොතේ පටන්, ඔබේ සිත කෙරෙහි අවධානයෙන් සිටින්න.

• ඔබේ සිත අවධානයෙන් මිදී, වෙනතක ගිය විට, එය දකින්න. “ආ, දැන් මගේ හිත මේකෙන් මිදිලා ගියා, බිඳිලා ගියා” කියා සරලව සටහන් කරගන්න.
• එසේ හිත විසිරී ගිය පසු, එය නැවත සිහියට පැමිණි විට, “ඔන්න දැන් අසිහියේ තිබුණේ. දැන් ඔන්න සිහියට ආවා” කියා දකින්න.
• වැදගත්ම දෙය නම්, ඒ ගැන කලබල නොවීමයි. “චික්! මගේ හිත ආයෙත් අසිහියට ගියානේ!” කියා තමන්ටම දොස් පවරා ගැනීමට, කලකිරීමට හෝ “අයියෝ!” කියා දුක් වීමට යන්න එපා.

ඔබ එසේ කළහොත්, සිත එයම අල්ලාගෙන ඔබට භාවනාව එපා කරවීමට ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කරනවා. ඒ වෙනුවට, “ආ, ඕක තමයි හිතේ ස්වභාවය. මම කරන්නේ හිත තේරුම් ගන්න එක මිසක්, බලෙන් මෙල්ල කරන එක නෙවෙයි” කියා සිතන්න. මෙසේ සිත තේරුම් ගන්න, තේරුම් ගන්න, අවසානයේදී සිත නිකම්ම අපගේ යටතට පත් වෙනවා. එවිට අපට මේ ගමන ජයග්‍රහණය කළ හැකියි.

මල නොතලා පැණි ගන්නා බඹරා සේ සිතට සවන් දෙන්න

නිදහස යනු කුමක්ද? එය කිසිදු නීතියක්, ව්‍යවස්ථාවක්, රාමුවක් හෝ දෘෂ්ටියක් නැති තැනකි. එසේනම්, එවැනි නිදහස් තැනකට යාමට, පළමුවෙන්ම නීතියක් පනවාගෙන පටන් ගත හැකිද? කිසිසේත්ම බැහැ. අප කළ යුත්තේ අපේ මනසේ ඇති සියලු නීති, දෘෂ්ටි සහ රාමු බිඳ දැමීමයි. “මගේ හිත එක දිගට සිහියෙන් තියෙන්න ඕනේ” කියන නීතිය තමයි ඔබ මුලින්ම අතහැරිය යුතු දෘෂ්ටි රාමුව.

මා නිතරම කියන දෙයක් තමයි, “අපි මලෙන් පැණි ගන්න ඕනේ මලත් නොතලා” කියා. බඹරා මලට හානියක් නොකර, ඉතා දක්ෂ ලෙස පැණි ගන්නවා. අපද එසේ විය යුතුයි. සිත නමැති මල තැලීමට, පොඩි කිරීමට ගියොත්, එය අපට දෂ්ට කරනවා. එවිට අප පරාදයි, අප සිතේ මාරයාට අසු වෙනවා.

එබැවින් මෙම කරුණු වටහාගෙන, සැහැල්ලුවෙන්, නිදහසේ මෙම ගමන යන්න. බස් රථයේ යද්දී, කෑම කද්දී, නාන විට, දරුවන්ගේ හෝ දෙමාපියන්ගේ වැඩ කටයුතු කරන විට, ඕනෑම කෙනෙකු සමඟ කතා කරන විට, රැකියාවේ යෙදෙන විට, මේ සෑම මොහොතකම ඔබට සරලව, නිදහසේ සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කළ හැකියි. ඒ සඳහා කිසිදු බලකිරීමක් අවශ්‍ය නැහැ.

නිදහසේ ගමන අරඹමු

මෙම ලිපියෙන් ඔබට ලැබුණු වැදගත්ම දෙය නම්, මෙම ගමන යාමට අවශ්‍ය නිදහස් ආකල්පයයි. ඔබගේ පළමු සහ ලොකුම ප්‍රශ්නයට දැන් සරල, සාර්ථක පිළිතුරක් ලැබී තිබෙනවා. දැන් ඔබට ඇත්තේ, කලබලයකින් තොරව, නිදහසේ මෙම ගමන ඉදිරියට යාමයි. මෙම ඉගැන්වීම් හොඳින් පුරුදු පුහුණු කරන්න. අවශ්‍ය වුවහොත්, ඉදිරියේදී තවත් ලිහිල් කර, ප්‍රායෝගිකව කරුණු පැහැදිලි කර දෙන්නම්.

බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන්, මෙම කාරණා මැනවින් වටහාගෙන, කලබලයක් නැතිව, පාඩුවේ, සරලව, නිදහසේ සිහිය පැවැත්වීම තුළින් ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන සාර්ථක කර ගැනීමට අවශ්‍ය ප්‍රඥාව පහළ වේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!