භාවනා නොකළොත් ඔළුවේ කැක්කුමක් එනවද?

ඔබ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව සොයන කෙනෙක් නම්, නිතිපතා භාවනා කිරීමට හුරුවී සිටිනවා විය හැකියි. නමුත්, දිනපතා පුරුදු කරන භාවනාව යම් දවසක මග හැරුණු විට, ඔබටත් පැහැදිලි කළ නොහැකි ශාරීරික වේදනාවක්, විශේෂයෙන්ම හිසරදයක් හෝ හිසේ බර ගතියක් දැනිලා තියෙනවාද? මෙය සමහරුන්ට දැනටමත් අත්දැකීමක් විය හැකි අතර, තවත් සමහරුන්ට අලුත් දෙයක් වෙන්නට පුළුවන්. මෙම ලිපියෙන් අපි ඒ ගැන කතා කරමු.

දෛනික පුහුණුව සහ ශරීරයේ හුරු වීම

අපි ආධ්‍යාත්මිකත්වය දියුණු කරද්දී, බොහෝ විට එකම ඉරියව්වකින් භාවනාව පුරුදු කරනවා. එය බද්ධ පර්යංකය ලෙස හැඳින්වුවත්, සාමාන්‍ය ව්‍යවහාරයේදී ‘එරමිණිය ගොතාගෙන’ සිටීම ලෙසයි හඳුන්වන්නේ. ඔබ දිනපතා, සමහරවිට පාන්දර 4ට හෝ 5ට, නැතිනම් රාත්‍රී නින්දට පෙර භාවනාවට කාලය වෙන් කරනවා ඇති.

මේ ආකාරයට දින කිහිපයක්, මාස කිහිපයක්, හෝ අවුරුද්දක් පමණ එක දිගට භාවනා කරගෙන යන විට, ඔබගේ මනසත් ශරීරයත් ඒ ක්‍රියාවලියට පුදුම විදිහට හුරු වෙනවා. ඉතින්, ජීවිතයේ කාර්යබහුලත්වය නිසා හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසා යම් දවසක මේ පුරුද්ද මග හැරුණොත්, එය දවසේ ලොකු අඩුවක් ලෙස ඔබට දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා. භාවනාව මග හැරීම නිසා හටගන්නා හිසරදයට මූලිකම හේතුව එයයි.

හිසරදයට හේතුව: මනස සහ මොළයේ ප්‍රතිචාරය

දවසේ විවිධ කාරණා නිසා එකතු වන මානසික පීඩනය පිට කිරීමට ඔබ මෙතෙක් කල් භාවනාව භාවිතා කළා නම්, ඒ ක්‍රමයට ඔබ ඇබ්බැහි වීමක් වැනි තත්ත්වයක් ඇති වෙනවා. යම් දවසක භාවනාව මග හැරුණු විට, අර එකතු වූ පීඩනය පිට කරගන්නට ක්‍රමයක් නැතිව යනවා. මානසික නිදහස සහ මානසික සෞඛ්‍යය උදෙසා ඔබ යොදාගත් ඒ වටිනා පුහුණුව එදාට නොලැබී යනවා.

එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔබට යම් හිසේ වේදනාවක්, හිස් මුදුනේ හෝ ඔළුවේ බර ගතියක් දැනෙන්නට පුළුවන්. මෙයට හේතුව, ඔබගේ මනස, මොළය සහ ස්නායු පද්ධතීන්, ඒ නියමිත වේලාවට භාවනාව බලාපොරොත්තුවෙන් සිටීමයි.

එය හරියට, මොළයේ ස්නායු පද්ධතිය ඔබට පණිවිඩයක් දෙනවා වගේ, ‘දැන් ශරීරය සහ මනස භාවනාවට රැගෙන යන්න. ඒ මානසික නිදහස ඇති කරගන්න’ කියා. සමහර වෙලාවට, මේ තත්ත්වයට හොඳින් හුරු වූ පසු, කොතරම් නිදාගත්තත් භාවනාවෙන් ලැබෙන ඒ ගැඹුරු සුවය හෝ මානසික නිදහස නින්දෙන් ලබාගන්නට බැරි වෙනවා.

මෙවැනි තත්ත්වයකදී ඔබ කළ යුත්තේ කුමක්ද?

උදෑසන භාවනාව මග හැරීම නිසා දවසේ මුල් භාගයේදී ඔබට හිසේ බර ගතියක් හෝ තද ගතියක් දැනුනොත්, ඔබට එසැණින් තේරුම් ගන්න පුළුවන් ‘මේකට හේතුව මගේ භාවනාව මග හැරීම’ කියා.

එවිට ඔබට කළ හැකි දේවල් කිහිපයක් තිබෙනවා:

• ඉඩක් ඇත්නම්: දවසේ යම් වෙලාවක ඔබට ඉඩ පහසුවක් ඇත්නම්, ඒ වෙලාවේ භාවනාවේ යෙදෙන්න.
• ඉඩක් නැත්නම්: එසේ ඉඩක් නොමැති නම්, අමාරුවෙන් හෝ ඉවසීමෙන් සිට, ඔබගේ රාජකාරිවලින් නිදහස් වූ පසු සවස් කාලයේ හෝ රාත්‍රී කාලයේ ඒ සඳහා කාලය යොදාගන්න.

මේ පිළිබඳව දැනුවත් වීම ඉතා වැදගත්. ඇතැම් අය මෙහි සැබෑ හේතුව නොදැන, පැනඩෝල් වැනි වේදනා නාශකයක් ගැනීමට පෙළඹෙන්න පුළුවන්. නමුත් මෙය රෝගී තත්ත්වයක් නොවන බව තේරුම් ගැනීම වැදගත්.

මෙය රෝගයක්ද? නැත, එය ශරීරයේ ස්වභාවික ප්‍රතිචාරයකි

මේ ගැන වැරදි වැටහීමක් ලබාගන්න එපා. භාවනාව මග හැරීම නිසා ඇතිවන මේ තත්ත්වය දරුණු රෝගී තත්ත්වයක් හෝ වැරදි දෙයක් නොවේ. එය, අපගේ මොළයේ ස්නායු පද්ධතිය යම් සුවදායී ක්‍රියාවකට හුරුවී, එම ක්‍රියාව සිදු නොවීම නිසා දක්වන ප්‍රතිචාරයක් පමණයි.

මෙය හරියට අපේ වෙනත් දෛනික පුරුදු වගේ. උදාහරණයක් ලෙස, හැමදාම උදේට කිරි තේ එකක් බොන්න පුරුදු වෙලා ඉන්න කෙනෙකුට, එය නොලැබුණු දවසට යම් අඩුවක්, බඩේ දැවිල්ලක් වැනි දෙයක් දැනෙනවා. හැමදාම එකම වෙලාවට උදේ ආහාරය ගන්නා කෙනෙකුට, ඒ වෙලාව පසුවූ විට බඩගින්න තදින් දැනෙනවා. ඒ ආකාරයටම, ඔබ දිනපතා භාවනාවට යොදාගත් වෙලාවට එය සිදු නොකළ විට, මොළයට එය දැනෙන්නේ හිසේ බර ගතියක් හෝ තද ගතියක් ලෙසයි.

සමථ සහ විදර්ශනා භාවනා: මෙම තත්ත්වය බලපාන්නේ කෙසේද?

මේ ගැන අසන නවක කෙනෙකුට ‘භාවනා නොකරපුවාම ඔළුවෙ කැක්කුම එනවා කියන්නේ මොන පිස්සුවක්ද’ කියා සිතෙන්නට පුළුවන්. නමුත්, මෙම තත්ත්වය වැඩිපුරම බලපාන්නේ සමථ භාවනාව පුරුදු කරන අයටයි. සමථ යනු සිත එකඟ කර, ගැඹුරු සමාධියක් සහ සන්සුන් බවක් ඇතිකරගන්නා භාවනා ක්‍රමයකි.

සමථ භාවනාව පමණක් වඩන කෙනෙක් බොහෝවිට උදේ හෝ සවස තීරණය කර ඇති වේලාවක පමණක් භාවනාවේ යෙදෙන නිසා, ඔවුන්ගේ මනසේ පීඩනය අඩු කරගන්නා ප්‍රධාන මෙවලම එයයි. එනිසා, භාවනාව මග හැරීම ඔවුන්ට තදින්ම දැනෙනවා.

කෙසේ වෙතත්, සමථ භාවනාව සමග සිහිය දියුණු කරන විදර්ශනා භාවනාව හෙවත් සතර සතිපට්ඨානය පුහුණු කරන කෙනෙකුට මෙම බලපෑම තරමක් අඩුයි. සතර සතිපට්ඨානය යනු සෑම මොහොතකම සිහියෙන් යුතුව කටයුතු කිරීමේ පුහුණුවයි. එවැනි කෙනෙක් උදෑසන සමථ භාවනාවේ යෙදුනත්, නොයෙදුනත්, දවස පුරා පවත්වන සිහිය තුළින් යම් මානසික ශක්තියක් ගොඩනගාගෙන සිටිනවා. එම ශක්තිය නිසා අර හිසේ බර ගතිය පාලනය කරගැනීමේ හැකියාවක් ඔවුන්ට තිබෙනවා.

කාර්යබහුල ජීවිතය සහ නොකැඩෙන භාවනා පුරුද්ද

ඔබ කොතරම් කාර්යබහුල වුවත්, දිනපතා භාවනාව මග හැර නොගැනීමට උත්සාහ කරන්න. මතක තබාගන්න, අප මරණයට පත්වන තුරු අපේ වැඩ රාජකාරි හෝ ප්‍රශ්න කිසිදාක ඉවර වෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා ඔබ දක්ෂ විය යුතුයි. කොතරම් කාර්යබහුල වුවත්, උදේ සහ සවස කියලා දෙවතාවේම භාවනාවේ යෙදෙන්නට උත්සාහ කරන්න. අඩුම තරමේ එක වතාවක්වත් ඒ සඳහා කාලය වෙන් කරගන්න. ඒ තුළින් ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව ස්ථිරවම තහවුරු කරගැනීමට ඔබට හැකියාව ලැබෙනවා.

භාවනාව: මානසික පීඩනයට විශ්මිත සහනයක්

මෙම භාවනා පුහුණුව, අධික ලෙස පාඩම් කිරීම නිසා මානසික පීඩනයට (pressure) ලක්වන දරුවන්ටත් ඉතා ප්‍රයෝජනවත්. ඔවුන්ට එම පීඩනය දැනෙන වෙලාවට භාවනාව පුහුණු කිරීමෙන් සහනයක් ලබාගත හැකියි. ඒ වගේම, එදිනෙදා වැඩ රාජකාරි සහ ජීවිතයේ ප්‍රශ්න නිසා පීඩනයට පත් වූ ඕනෑම කෙනෙකුට, මෙම පුහුණුවෙන් හිසරදය සහ හිසේ බර ගතිය වැනි අපහසුතා මගහරවා ගන්නට පුළුවන්. මානසික පීඩනය තවදුරටත් අඩු කරගන්නා ආකාරය පිළිබඳව අපි ඉදිරියේදී තවත් ලිපියකින් කතා කරමු.

අවසාන වශයෙන්

මෙම ලිපියෙන් ඔබට පැහැදිලි කරන්නට උත්සාහ කළේ ‘භාවනා නොකරපුවාම ඔළුවේ කැක්කුමක් වගේ දැනෙනවද?’ යන කාරණාවට පිළිතුරක් ලබා දීමටයි. බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආශිර්වාදයෙන් මේ කරුණු මැනවින් වටහාගෙන කටයුතු කරන්නට ඔබට ශක්තිය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!