ලිපි වර්ගීකරණය: භාවනාවට සම්බන්ද වෙනත් දේශනා
තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
ආධ්‍යාත්මිකත්වයේ සැනසීම සොයන, ආධ්‍යාත්මික මාවතේ ගමන් කරන ඔබ සැම උදෙසා අද අප ඉදිරිපත් කරන්නේ සිතේ නොසන්සුන් බව දුරු කරවන භාවනාව එදිනෙදා ජීවිතයේ නිවැරදි පුරුද්දක් බවට පත්කර ගන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ ප්‍රායෝගික අවබෝධයයි.
අපගේ ආධ්‍යාත්මික ලිපි මාලාවන් සමඟ එකතු වී සිටින ඔබ, ආධ්‍යාත්මික කරුණුවලින් පෝෂණය වෙමින්, ඒවා ප්‍රායෝගිකව ජීවිතයට එකතු කරගැනීමට ලොකු කැමැත්තක් දක්වනවා. ඒ කැමැත්ත නිසාම ඔබ භාවනාව ආරම්භ කර ප්‍රගුණ කිරීමට උත්සාහ කළත්, යම් කාලාන්තරයක් යනවිට එම භාවනා පුරුද්ද මඟහැරී යාම හෝ කඩවී යාම බොහෝ දෙනෙකුට පොදු ගැටලුවක් වී තිබෙනවා.
භාවනා පුරුද්ද මඟහැරීමට ප්‍රධාන හේතුව: අධික බලාපොරොත්තු
අපගේ භාවනා පුරුද්ද කඩවී යාමට ප්‍රධානතම හේතුව වන්නේ, ආධ්‍යාත්මික මග තුළ යම්කිසි ප්‍රතිඵලයක් ක්ෂණිකව ලැබෙනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු වීමයි. ලෞකික ජීවිතයේදී අප යම් දෙයක් කරන්නේ භෞතික ප්‍රතිලාභයක් හෝ අවම වශයෙන් මානසික සතුටක් බලාපොරොත්තුවෙනි. නමුත් ආධ්‍යාත්මික මගට පිවිසෙන විට එම ලෞකික බලාපොරොත්තු එලෙසම තබා ගැනීම බාධාවකි.
බොහෝ දෙනෙක් භාවනා කිරීමට පටන් ගන්නේ අභිඥා (විශේෂ ආධ්‍යාත්මික ඥාන), Third eye හෙවත් දිව්‍ය චක්ඛු අභිඥානය, දිව්‍ය සෝත අභිඥානය, පුබ්බේනිවාසානුස්සති ඥානය, පරචිත්ත විජානන ඥානය, ඉද්ධිවිධ ඥානය හෝ ධ්‍යාන (සිතේ ගැඹුරු එකඟතාවයන් වන ප්‍රථම ධ්‍යානයේ සිට අටවෙනි ධ්‍යානය දක්වා) ලබාගැනීමේ දැඩි බලාපොරොත්තු ඇතිවය. එමෙන්ම යම් කාලසීමාවක් නියම කරගෙන ඵල ලබාගැනීමේ ඉලක්ක තබා ගනිති. මෙලෙස මනසින් කිසියම් දෙයක් අල්ලාගෙන භාවනා කරන විට, දවස් තුන හතරකින් හෝ සතියකින් එම බලාපොරොත්තු ඉටු නොවූ විට භාවනාව එපා වී එය අත්හැර දැමීමට පෙළඹෙයි.
බලාපොරොත්තුව සහ කැමැත්ත අතර වෙනස
මෙහිදී අප වටහාගත යුත්තේ බලාපොරොත්තුව සහ කැමැත්ත අතර ඇති වෙනසයි. බලාපොරොත්තුව යනු ප්‍රතිලාභයක් අපේක්ෂා කිරීමයි. කැමැත්ත යනු එම ක්‍රියාව කෙරෙහි හිතේ ඇතිවන ලැදියාවයි. කිසිදු ප්‍රතිලාභයක් බලාපොරොත්තු නොවී යම් පුද්ගලයෙකුට හෝ දෙයකට අප හදවතින්ම කැමති වන අවස්ථා ලෝකයේ ඕනෑතරම් තිබේ.
එබැවින් භාවනා කිරීමේදී කිසිදු ලෞකික හෝ ආධ්‍යාත්මික ප්‍රතිඵලයක් ක්ෂණිකව බලාපොරොත්තු නොවී, භාවනාව කෙරෙහි පමණක් පිරිසිදු කැමැත්තක් සහ ලැදියාවක් ඇති කරගැනීම සාර්ථක භාවනා පුරුද්ද සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ.
උදෑසන සහ රාත්‍රී කාලයේ භාවනා කාලසටහන
භාවනාව නිවැරදි පුරුද්දක් කරගැනීමට නම් නොකඩවා පුහුණු වීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. ඒ සඳහා හොඳම කාලය ලෙස උදෑසන පාන්දර කාලය හඳුන්වා දිය හැක. උදෑසන අවදි වන විට මනස ඉතා පිරිසිදුය, එකපාරටම එක එක සිතුවිලි වලින් කිලිටි වන්නේ නැත. එම නිසා පාන්දර 3.00, 4.00, 5.00, 5.30 හෝ 6.00 වැනි ඔබට පහසු එකම වේලාවක් වෙන්කර ගෙන දිනපතා භාවනා කරන්න.
එමෙන්ම උදෑසන කාලයේදී ෆේස්බුක් වැනි සමාජ මාධ්‍ය, අනවශ්‍ය දේශපාලන පුවත් හෝ අපරාධ නිවුස් බැලීමෙන් වළකින්න. මන්ද ඒවායින් මනසට අනවශ්‍ය පීඩනයක් (Stress) එකතු වී මනස විකෘති වන බැවිනි. නුවණැති සහ ආධ්‍යාත්මික පුද්ගලයෝ උදෑසන සහ රාත්‍රී නින්දට පෙර සමාජ මාධ්‍ය භාවිතයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඈත් වෙති.
රාත්‍රී කාලයේ කොතරම් වෙහෙස වී සිටියත් නින්දට පැයකට පෙර ජංගම දුරකථන සහ විද්‍යුත් උපකරණ ඈත් කර, පැයක කාලයක් භාවනාවේ යෙදීම පුරුද්දක් කරගන්න. විද්‍යුත් කිරණ සහ අනවශ්‍ය දර්ශන ස්නායු පද්ධතියට සහ මොළයට අහිතකර ලෙස බලපායි.
ගැඹුරු නින්ද, මනෝද්වාරය සහ අභිධර්මයේ අවබෝධය
රාත්‍රී නින්දට පෙර අප සිතට ගන්නා කරුණු මනසේ ගැඹුරු මතකයන් ලෙස තැන්පත් වේ. නින්දට පෙර භාවනා කරන විට හීනෙන් පවා භාවනා කරන ආකාරය පෙනෙන්නට ගන්නේ එබැවිනි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ අභිධර්මය (සිත සහ චේතසික පිළිබඳ ගැඹුරු ධර්මය) අනුව, අප නින්දේදී සිහින දකිනවා යනු සිත සම්පූර්ණයෙන් නිදහස් වී නැති බවයි. එහිදී අපගේ මනෝද්වාරය (සිත ක්‍රියාත්මක වන ද්වාරය) තවමත් වැඩ කරයි. සැබෑ සුවපහසු නින්දකදී සිහින පෙනෙන්නේ නැත. එවිට සිත භවාංගගත (සිත තාවකාලිකව උපශාන්ත වී නිදහස් වීම) තත්වයට පත්වෙයි. රාත්‍රී නින්දට පෙර භාවනාවෙහි යෙදීමෙන් සිත නිරෝගී වී, මානසික සෞඛ්‍යය උසස් තත්වයකට පත්වේ.
දින 21 ප්‍රායෝගික ක්‍රමවේදය සහ කැලැන්ඩර සටහන
භාවනාව ස්ථිර භාවනා පුරුද්ද බවට පත් කරගැනීමට සරල උපක්‍රමයක් භාවිත කළ හැක. එනම් ඔබට පෙනෙන මානයේ ඇති කැලැන්ඩරයක, ඔබ භාවනා කළ දින සලකුණු කිරීමයි. ඩයරියක ලියනවාට වඩා කැලැන්ඩරයක සටහන් කිරීමෙන් සිතට විශාල උනන්දුවක් සහ සතුටක් ලැබෙයි.
මුලින්ම දින 1ක්, පසුව දින 3ක්, දින 7ක්, 10ක්, 14ක් සහ දින 21ක් ලෙස නොකඩවා මෙය ඉදිරියට ගෙන යන්න. මාසයක් හෝ මාස එකහමාරක් යන විට මෙය ඔබේ ජීවිතයට නැතුවම බැරි යහපත් පුරුද්දක් බවට පත්වනු ඇත. අසනීප වී ලෙඩ ඇඳේ සිටියත්, නිරෝගීව සිටියත් ජාති, ආගම හෝ වයස් භේදයකින් තොරව මෙය ප්‍රගුණ කළ හැක.
දරුවන්ට භාවනා පුරුද්ද ලබාදීම සහ ආශිර්වාදය
මෙම අගනා භාවනා පුරුද්ද ඔබේ දරුවන්ටද පොඩි කාලයේ සිටම පුරුදු කරන්න. දිනපතා උදෑසනට සහ රාත්‍රියට මෛත්‍රී භාවනාව (සියලු සතුන්ට සුව පතන භාවනාව) හෝ බුද්ධානුස්සති භාවනාව (බුදුගුණ සිහිකිරීමේ භාවනාව) පුරුදු කිරීමෙන් ඔවුන්ගේ අනාගතය ආධ්‍යාත්මිකව සාර්ථක වේ. දෙමාපියන් ලෙස ඔබටද එය විශාල කුසලයක් (පින් කර්මයක්) වනු ඇත.
එමෙන්ම අපගේ වන්දනා පොත සහ පීඩීඑෆ් සටහන් භාවිත කරමින් වන්දනාව සහ සමථ භාවනාවන් නිවැරදිව සිදු කිරීමෙන් ඔබට ගැඹුරු ආධ්‍යාත්මික දියුණුවක් ලබාගත හැක. බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන් ඔබ සැමට ආධ්‍යාත්මික දියුණුව ළඟා වේවා!
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
