සිහිය නැති තැන සිහියට එන්න මතක තබාගන්න !

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

අදත්, වෙනදා මෙන්ම, අපගේ ආධ්‍යාත්මික ගවේෂණයේ තවත් පියවරක් තබන්නට අපි සූදානම්. මෙම ලිපි මාලාව ඔස්සේ, ප්‍රායෝගිකවම සතිය හෙවත් සිහිය පැවැත්වීම ගැන අප කතා කරමින් සිටිනවා. සතිය යනු, මේ මොහොතේ සිදුවන දේ පිළිබඳව, විශේෂයෙන්ම අපගේම සිත පිළිබඳව, අවදියෙන් සිටීමයි.

අපගේ සිත දියුණු කරගෙන යන විට, එහි ක්‍රියාකාරීත්වය, සිතේ නැගෙන හා නැතිවී යන සිතුවිලි ඒවා ඇලෙන සුළු හෝ ගැටෙන සුළු හෝ වේවා, හොඳ හෝ නරක හෝ වේවා මේ සෑම දෙයක්ම අපි හඳුනාගන්නට පටන් ගන්නවා. මෙම හඳුනාගැනීම තුළින්, ‘අපි කවුද’ යන්නත්, අපේ මනසේ සැබෑ ස්වභාවයත් තේරුම් ගැනීමට මග පෑදෙනවා. ප්‍රායෝගිකව මේ මගෙහි යන ඔබට, මේ වන විටත් සතිය අපගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවට කොතරම් උපකාරී වෙනවාදැයි වැටහෙනවා ඇති.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඉගැන්වීමට අනුව, සසර දුකින් නිදහස් වීමට, අපේ සිත් තුළ ඇති ක්ලේශයන්එ නම්, ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ වැනි මානසික අපිරිසිදුකම්ප්‍ රහාණය කිරීමට, සහ නැවත ඉපදීමක් නැති උතුම් තත්ත්වයට පත්වීමට නම්, අප සතිය දියුණු කළ යුතුමයි. සතිය ඔස්සේ අපේ මනස, සිතුවිලි සහ සිතේ ගැඹුරු ක්‍රියාකාරීත්වය අවබෝධ කරගැනීම අත්‍යවශ්‍යයි. මෙම ලිපි මාලාවෙන් අප ඔබට පෙන්වා දෙන්නේ ඒ මාවතේ ගමන් කරන ආකාරයයි.

ඔබ මෙම ලිපි මාලාවට අලුත් කෙනෙක් නම්, අපගේ පෙර ලිපි පිළිවෙලින් කියවීමෙන් ඔබට වඩාත් පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබාගත හැකියි. විශේෂයෙන්ම විදර්ශනා භාවනාව, එනම් තමන්ගේ සිත දෙස බලා යථාර්ථය අවබෝධ කරගැනීමේ මාර්ගයට යොමු වීමට කැමති නම්, ‘නිශ්ශබ්දව හිත දිහා බලන්න’ යන මූලික ලිපියෙන් ආරම්භ කර, අනෙකුත් ලිපි කියවීමෙන් ඔබට ඔබේ මනස සහ සිත ගැන ගැඹුරු අවබෝධයක් ලබාගත හැකිවනු ඇත.

සතිය සහ අසිහිය: ඔබ වැඩිපුරම ජීවත් වන්නේ කොතැනද?

බුදුරජාණන් වහන්සේ අපට සතර ඉරියව්වෙන්ම එනම්, සිටගෙන, වාඩිවී, ඇවිදිමින් සහ නිදාගන්නා ඉරියව්ව තුළ සතිය පවත්වන ආකාරය ඉතා පැහැදිලිව කියා දී තිබෙනවා. නින්දට යන මොහොත දක්වාත්, නින්දෙන් අවදි වූ මොහොතේ පටන්ත් සිහියෙන් කටයුතු කරන්නේ කෙසේදැයි අප පෙර ලිපිවලදී සාකච්ඡා කළා.

මෙලෙස සතිය දියුණු කරන්නට උත්සාහ කරන විට, ඔබට එක් සත්‍යයක් පැහැදිලිවම වැටහෙනු ඇත: අප වැඩිම කාලයක් ගත කරන්නේ සිහියෙන් නොව, අසිහියෙන් බව. අසිහිය යනු, මනස බාහිර ලෝකය වෙත විසිරී ගොස්, තමන් ගැන අවධානයක් නැතිව සිටින ස්වභාවයයි. අප තමන්ගේම සිත දෙස බලා සිටින කාලය ඉතාම අඩුයි.

අපගේ ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය යන ඉන්ද්‍රිය දොරටු පහ භාවිතා කරමින්, අප නිරන්තරයෙන් අවධානය යොමු කරන්නේ අනුන් ගැන සහ බාහිර දේවල් ගැනයි. තමන් ගැන සොයා බලන්නට, තමන්ගේ සිත දෙස බලන්නට අපට වෙලාවක් නැති තත්ත්වයකට අපි පත්වී සිටිනවා.

වෙනදා ඔබ කරන්නේ, මේ ඉන්ද්‍රියන් පහෙන් දකින, ඇසෙන, දැනෙන දේවල් පසුපස හඹා යෑමයි. ඒ දේවල් වලට ඇලෙමින්, ගැටෙමින් ජීවත් වීමට උත්සාහ කිරීමයි. නමුත්, සතිය දියුණු කරන කෙනාගේ විශේෂත්වය එය නොවේ. ඔහු හෝ ඇය කරන්නේ, ඒ ඉන්ද්‍රිය දොරටු පහෙන් මනස තුළට පැමිණෙන දත්ත මොනවාදැයි පරීක්ෂා කිරීමයි.

උදාහරණයක් ලෙස, ඇසට ලස්සන රූපයක් පෙනෙන විට, සාමාන්‍ය පුද්ගලයා ඒ රූපය තමන්ගේ කරගැනීමට සිතනවා. නමුත් සතිය පවත්වන කෙනා බලන්නේ, ‘ඒ රූපය නිසා මගේ සිත තුළ ඇලීමක්, ආසාවක්, රාගයක් හෝ ගැටීමක් ඇති වෙනවාද?’ කියායි. මෙයයි තමන් ගැන අධ්‍යයනය කිරීම යනු.

මෙම පුහුණුව තුළින්, අප ජීවිතයේ කොතරම් විශාල කාලයක් අසිහියෙන් ගත කරනවාද යන්න ඔබටම වැටහෙනු ඇත. මේ බව ප්‍රායෝගිකව යෙදෙන අයට ඉතා හොඳින්ම තේරුම් යයි.

අසිහියෙන් මිදීමේ ප්‍රායෝගික පුහුණුව

අප මෙලෙස අසිහියෙන් සිටීමට පුරුදු වී ඇත්තේ මේ ආත්මයේ පමණක් නොවේ; එය සංසාරය පුරා අප රැගෙන ආ පුරුද්දකි. එසේ තිබියදීත්, ඔබ මනුෂ්‍ය ආත්මයක් ලබා, මෙවැනි දහම් කරුණක් කියවා හෝ අසා, සතිය පැවැත්වීමට උනන්දුවක් දක්වන්නේ නම්, එයින් අදහස් වන්නේ ඔබ සංසාරයේ කවදා හෝ, විනාඩියක් හෝ තත්පරයක් හෝ මේ දේ පුරුදු කර ඇති බවයි.

සමහරුන්ට මේ දේවල් ඇසුවත් එය පුරුදු කිරීමට සිතෙන්නේ නැත. ඔවුන් සංසාරයේවත් එය පුරුදු කර නැත. ලෝකයේ වැඩිපුරම පිරිසක් ජීවත් වන්නේ මේ අසිහියෙන් යුතුව, තමන් ගැන නොව අන්‍ය දේ ගැන අවධානය යොමු කරමිනි.

අපගේ සිත හරියට කාන්දමක් වගේ අසිහිය පැත්තට ඇදී යෑමට පුරුදු වී තිබෙනවා. ඒ පැත්තට තමයි තවමත් බර වැඩි. නමුත්, අප නිතර නිතර, එදිනෙදා ජීවිතයේදී සතිය පුරුදු කරන විට, ඒ තත්ත්වය වෙනස් කළ හැකියි. ඔබ නිවසේ ඉවුම් පිහුම් කරන විට, රැකියාවේ වැඩ කරන විට, දරුවන්ගේ, දෙමව්පියන්ගේ යුතුකම් ඉටු කරන විට ඒ සියල්ලත් සමගම, තමන්ගේ සිත දෙස බලාගෙන සිටීමට ඔබට පුළුවන් නම්, ඔබ ටිකෙන් ටික සතිය පුරුදු කරන කෙනෙක් බවට පත් වෙනවා.

මෙම පුරුදු කිරීම නිසා, අප කොතරම් වාරයක් අසිහියට ගියත්, නැවත සිහියට පැමිණෙන අවස්ථා වැඩි වෙනවා. කාලයක් යන විට, අපේ සිත අප පුරුදු කරන දෙයට හුරු වෙනවා. එවිට, අපට නිකන්ම සතියට පැමිණීම සිදුවෙනවා. මෙතෙක් කල් ඔබ අසිහියෙන් සිටි බව ඔබ දැන නොසිටියා විය හැකියි. නමුත් සතිය පවත්වන්නට පුරුදු වූ පසු, ඔබ අසිහියෙන් සිටි වාර ගණන පවා ඔබට අසු වන්නට පටන් ගනී. ‘මම දැන් අසිහියෙන් හිටියේ’ කියා තමන්ටම තේරෙන්නට පටන් ගනී.

වැරදීම් සහ පසුතැවීම්: සිහියෙන් නැවත නැගිටින හැටි

ඔබ සතිය පුහුණු කරන කෙනෙක් වුවත්, ඇතැම් විට ක්ෂණික කෝපයක් ඇතිවී, ඔබේ පවුලේ කෙනෙකුට බැන වැදෙන්නට පුළුවන්. නමුත්, එසේ වූ විගසම හෝ සුළු මොහොතකට පසුව, ඔබ නැවත සිහියට පැමිණි විට ඔබට මෙසේ සිතෙනු ඇත: “අනේ, අපරාදේ මම බැන්නේ. මට ඒ වෙලාවේ සතියෙන් ඉන්න තිබුණා නම්, මගේ හිතට ආපු ඒ ද්වේශ සහගත සිතුවිලි ටික පාලනය කරගෙන, ප්‍රතිචාර නොදක්වා ඉන්න තිබුණා නේද?”

මෙය, මෙම මාර්ගයේ ගමන් කරන විට ඇතිවන ඉතා වැදගත් ලක්ෂණයකි. තමන් අතින් වරදක් වූවත්, ඒ බව සිහියෙන් හඳුනාගැනීමයි වැදගත්. ඇතැම් විට, ‘අනේ මට සිහියෙන් ඉන්න බැරි වුණානේ’ කියා පසුතැවීමක් ඇතිවෙන්නට පුළුවන්. පසුතැවීම යනුද එක්තරා ගැටීමක්, එනම් ද්වේශ සහගත සිතිවිල්ලකි. එයද සිහියෙන් හඳුනාගෙන, එයත් අත්හැර දැමිය යුතුය. ඔබ අසිහියට ගිය බව දැනගත් මොහොතේ සිට, ‘හරි, දැන් මම මෙතැන් සිට නැවත සතිය පවත්වනවා’ කියා අධිෂ්ඨාන කරගෙන, නැවතත් ඒ මොහොතේදීම පුහුණුව ආරම්භ කරන්න.

ඔබ කුස්සියේ වැඩ කරමින් සිටින විට, නැවතත් ටික වේලාවකින් අසිහියට යන්නට පුළුවන්. කාර්යබහුලත්වය වැඩි වන විට මෙය සාමාන්‍ය දෙයකි. නමුත්, ටික වේලාවකට පසු ඔබට නැවත සිහියට පැමිණේවි. “අනේ, මම මෙච්චර වෙලා අසිහියෙන් නේද හිටියේ. දැන් මම නැවත සිහියට පැමිණිය යුතුයි” කියා ඔබට ඉබේම සිහියට පැමිණීම සිදුවේ. මෙසේ දිගින් දිගටම පුහුණු කරන්න කරන්න, ඔබේ සතිය පැවැත්වීමේ හැකියාව වැඩි දියුණු වේ.

සිහිය, නිර්වාණය සහ ප්‍රඥාවේ සම්බන්ධය

සතිය යනු, උතුම් නිර්වාණ අවබෝධය සඳහා අත්‍යවශ්‍යම දෙයකි. නිර්වාණය යනු සියලු දුකින් මිදී, නැවත ඉපදීමක් නැති, පරම ශාන්තියයි. රහතන් වහන්සේලා, පසේබුදුවරුන් සහ බුදුවරුන් යනු සතියේ ඉහළම තලයේ, එනම් 100%ක්ම සිහියෙන් වැඩ සිටින උත්තමයන්ය.

මෙම උසස් සතිය, සමථ භාවනාව පමණක් වඩන අයට ඇතිවන්නේ නැත. සමථය යනු සිත සන්සුන් කිරීමේ භාවනාවයි. බුදු දහමෙන් පිටත සිටින, ධ්‍යාන අෂ්ට සමාපත්ති වැනි දේ ලැබූ ඍෂිවරුන්ට පවා රහතන් වහන්සේ නමක් තරම් බලවත් සතියක් නැත. ඒ නිසාමයි බුදුවරුන් සහ රහතන් වහන්සේලා ඊට වඩා ප්‍රබල වන්නේ. පංච අභිඥා, අෂ්ට සමාපත්ති ලැබුවත්, ඒ පුද්ගලයන් පවා ඇතැම් විට අසිහියෙන් ඉන්නවා.

නමුත් නිර්වාණය අවබෝධ කළ උත්තමයන්, දැඩි සිහියත් සමග මේ සියලු හැකියාවන් ලබා සිටියා. එබඳු උතුමන් අතීතයේ මෙන්ම වර්තමානයේත් සිටිය හැකියි; අනාගතයේත් බිහිවෙනවා. එසේ ඉහළට ගිය කෙනෙකුට කොපමණ චිත්ත ශක්තියක් ඇත්දැයි සිතා බලන්න. ඔබටත් ඒ තත්ත්වයට පත්වීමේ හැකියාව තිබෙනවා.

මෙම සතිය තමයි මාර්ග ඵල ලබා ගැනීමට උපකාරී වන්නේ. මාර්ග ඵල යනු නිර්වාණය කරා යන මාර්ගයේ ඇති විවිධ අවබෝධ මට්ටම් වේ. සෝවාන් ඵලයේදී යම්තාක් දුරට සිහියක් ඇත. සකෘදාගාමී ඵලයේදී ඊට වඩා සිහියක් ඇත. අනාගාමී ඵලයේදී ඊටත් වඩා වැඩි සිහියක් ඇත. අර්හත් ඵලය යනු 100%ක්ම සතිය පවතින උතුම්ම තැනයි.

මෙම අවබෝධය ලැබීමට, පටිච්චසමුප්පාදය (හේතුඵල දහම) හෝ ත්‍රිලක්ෂණය (අනිත්‍ය, දුක්ඛ, අනාත්ම) වැනි ගැඹුරු දහම් කරුණුවල වචන පමණක් මෙනෙහි කිරීම ප්‍රමාණවත් නැහැ. එසේ කිරීමෙන් ලැබෙන්නේ සමථයක් පමණි. සැබෑ අවබෝධය ලැබෙන්නේ, සතිය දියුණු කර, මේ දහම් කරුණු තමන්ගේම සිත තුළ ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ප්‍රඥාවෙන්, එනම් තියුණු නුවණින්, දැකීමෙනි. මෙය දෙවැනි ඇසකින් බැලීමක් නොව, සිහිය සහ ප්‍රඥාවෙන් තමන්ගේම මනසේ ක්‍රියාකාරීත්වය දෙස බැලීමකි. සතිය සහ ප්‍රඥාව එකටම පවතින දේවල් දෙකකි. ඒ දෙකම මේ අවබෝධය සඳහා අත්‍යවශ්‍යයි.

දෛනික ජීවිතය තුළ සතිය පුරුදු කිරීමේ ප්‍රතිලාභ

ඔබ එදිනෙදා ජීවිතයේදී, වාහනය පදවන ගමන්, දරුවන්ගේ වැඩ කරන ගමන්, රැකියාවේ යෙදෙන ගමන්, මේ ආකාරයට ටිකෙන් ටික සතිය පුරුදු කළොත්, ඔබට ලැබෙන ප්‍රතිලාභ බොහෝ. ඔබේ අතින් සිදුවන වැරදීම්, අන් අයට සිදුවිය හැකි හානි, මේ සියල්ලම වැළකෙනවා.

මීට අමතරව, සතිය පුරුදු කිරීමෙන් ඔබේ මතක ශක්තිය වර්ධනය වෙනවා. ඔබට අවශ්‍ය දේවල් පමණක් මනසේ රඳවාගෙන, අනවශ්‍ය දේවල් ඉවත් කර දැමීමේ හැකියාව ලැබෙනවා. මානසික රෝගාබාධ වලින් පවා සුවය ලැබීමට, නිවැරදි සිහියකට පැමිණීම උපකාරී වෙනවා. ඇතැම් අය, තමන් රාවණා වැනි දෙවිවරුන් හෝ මන්දෝදරියන් යැයි සිතාගෙන, විවිධ ආත්ම භාවයන් ආරූඪ කරගෙන සිටිනවා. එවැනි අය පවා, සතිය පුරුදු පුහුණු කරන්නේ නම්, ඒ මුළා සහගත සිතුවිලි වලින් මිදීමේ හැකියාව ඔවුන්ට ලැබෙනවා.

මේ පුහුණුව පාසල් යන කුඩා දරුවාගේ සිට වැඩිහිටියා දක්වා, ඕනෑම කෙනෙකුට, ඕනෑම ක්ෂේත්‍රයක යෙදී සිටියත් කළ හැකියි. මෙය ඉතා වටිනා දෙයකි. ඔබේ දරුවාටත් මේ දේවල් කියා දෙන්න. එවිට ඔබටත්, ඔබේ පවුලේ අයටත් නිරවුල්, නිරෝගී මානසික සුවයක් අත්විඳීමට හැකියාව ලැබෙනු ඇත. මෙය ප්‍රායෝගිකව යෙදෙන අයට 100%ක්ම ප්‍රතිඵල ලැබෙන බව ස්ථිරයි. මේ ලිපි මාලාව තුළ, අපි කවදාවත් වචනවලට පමණක් සීමා නොවී, ප්‍රායෝගිකවම මේ දේවල් කරන ආකාරය කියා දෙනවා.

නිගමනය: පුහුණුවේ වැදගත්කම සහ ඉදිරි මග

අප මේ දක්වා කතා කළේ සතිය පිළිබඳ යම් සීමාවක් තුළ පමණි; එනම් සිතේ ඇලීම්, ගැටීම් සහ සිතුවිලි හඳුනාගැනීම ගැනයි. මීට එහා ගිය ඉතා ගැඹුරු, දැඩි සිහියක් පවතිනවා. නමුත් දැනට, අප මේ මූලික මට්ටමෙන් අපේ සතිය පුළුල් කරගෙන, අවදියෙන් සිටීමට පුහුණු විය යුතුයි.

මතක තබාගත යුතු වැදගත් කරුණක් තිබේ: අප යම් දෙයක් නිතර නිතර පුහුණු කරන්න කරන්න, එය අපට ‘පත්‍යක්ෂ’ වේ, එනම් එය අපේම අත්දැකීමක් බවට පත් වේ. ඔබ අලුතෙන් රැකියාවකට ගිය විට, මුල් කාලයේදී වැඩ පැටලෙනවා, වැරදීම් සිදුවෙනවා. නමුත් කාලයක් පුහුණු වූ පසු, ඔබට අහක බලාගෙන වුණත් ඒ වැඩේ කරන්න පුළුවන් වෙනවා. සතිය පුරුදු කිරීමත් ඒ වගේමයි. මුල් කාලයේදී අසිහියට පත්වීම වැඩියි. නමුත් ටිකෙන් ටික හරි සතිය පුරුදු කළොත්, එය අපට හුරු පුරුදු දෙයක් බවට පත් වෙනවා.

එවිට, බස් රථයේ ගමන් කරන විට, වාහනයක් තුළ සිටින විට, කෙනෙකු සමග කතා කරන විට මේ හැම මොහොතකම අපේ සතිය ඉබේම මතුවී, සිහියෙන් කටයුතු කරන්නට පුළුවන් තැනට අපි පත් වෙනවා. එබැවින්, මේ දේවල් ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කරන්න. පොතේ වචනවලට සීමා නොවී, ඕනෑම වයස් සීමාවක, ඕනෑම ජාතියක කෙනෙකුට තේරුම් ගෙන කටයුතු කළ හැකි පරිදි ලබාදෙන මෙම ඉගැන්වීම් තුළින්, ඔබට අවශ්‍ය වැටහීම ලබාගන්න.

බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන්, මේ කරුණු මැනවින් වටහාගෙන, ප්‍රායෝගිකවම යෙදෙන්නට ඔබට ශක්තිය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!