ලිපි වර්ගීකරණය: භාවනාවට සම්බන්ද වෙනත් දේශනා
තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අද අපගේ මෙම ලිපි මාලාව මගින් ඔබට ඉතා වැදගත් මාතෘකාවක් කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ඒ තමයි කාමුකත්වය තුළ නැති සැබෑ ආධ්‍යාත්මික සතුට පිළිබඳව නිවැරදි අවබෝධයක් ලබා ගැනීමයි.
අප ජීවත් වන මේ සමාජයේ බහුතරයක් දෙනා පුරුදු වී සිටින්නේ කාම ලෝකය තුළ යම්කිසි සතුටක් විඳීමටයි. ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය කියන පංච ඉන්ද්‍රියයන් පිනවීම තමයි අප සාමාන්‍යයෙන් සිදු කරන්නේ. ඒ තුළ ලිංගිකත්වය, රාගය, මත්පැන් පානය මෙන්ම විනෝද ගමන් යාම, දරුවන් සහ මුණුබුරන් සමඟ සතුටු වීම, රැකියාවෙන් ලබන තෘප්තිය, මිළ මුදල්, ඉඩකඩම්, යාන වාහන, ගෙවල් දොරවල් ආදී භෞතික දේවල් රැසක් ඇතුළත් වෙනවා. මේ සියලු ලෞකික දේවල් මුල් කරගෙන අප විඳින සතුට කාමුකත්වය ලෙස හඳුන්වන්න පුළුවන්. නමුත් මෙයින් ඔබ්බට ගිය ගැඹුරු සැබෑ ආධ්‍යාත්මික සතුට කුමක්දැයි අප නිරවුල්ව තේරුම් ගත යුතුය.
විවිධ ලෝක තල සහ මනුස්ස ලෝකයේ ඇති සුවිශේෂී බව
අභිධර්ම පිටකයට අනුව මනුස්ස ලෝකය යනු පංච ඉන්ද්‍රියයන් පිනවීමට හැකියාව ඇති සුගති තලයක් හෙවත් කාම සුගති ලෝකයකි. මෙම මනුස්ස ලෝකයේ සැප සහ දුක කියන දෙකම පවතිනවා. දිව්‍ය ලෝක පවා කාම සුගති තල වන අතර, එහි ශාරීරික වේදනාවන් සහ ලෙඩ රෝග නැත. දිව්‍ය තලවල ඉන්න දෙවියන්ට අපට මෙන් කායික පීඩා නැති අතර, යම් හෙයකින් සිත රිදෙන දෙයක් ඇසුණොත් පමණක් සිතේ ඇතිවන වේදනාවන් හෙවත් චිත්ත චෛතසික වේදනා පමණක් පවතිනවා. මේ පිළිබඳව වැඩිදුර අවබෝධයක් ලබාගැනීමට අභිධර්ම පිටකය, පූජ්‍ය රේරුකානේ චන්දවිමල නායක ස්වාමීන් වහන්සේගේ පොත්පත් සහ අමරදාස රත්නපාල මහතාගේ අභිධර්ම පොත්පත් කියවා බැලීම ඉතා සුදුසුයි.
එසේම අභිධර්මයේ සඳහන් වන පරිදි ප්‍රේත, අසුර, නිරය සහ තිරිසන් යන සතර අපාය කාම දුර්ගතීන් ලෙස හැඳින්වෙනවා. මෙහිදී මහා බෝධිසත්වවරුන් පවා බුද්ධත්වය උදෙසා පෙරුම් පුරන්නේ මනුස්ස ලෝකය තුළයි. මන්දයත් දිව්‍ය තලවලදී දුක තේරුම් ගැනීම අපහසු බැවිනි. මනුස්ස ලෝකයේදී ජීවිතයේ පීඩාකාරී බව හෙවත් දුක්ඛ (Dukkha) ඉතා හොඳින් දැනෙන නිසා සත්‍යය අවබෝධ කර ගැනීම පහසුයි.
දිව්‍ය තලවල සිටින දෙවියන්ට බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය අසා මාර්ග ඵල ලබාගත හැකි වුවද, බුද්ධත්වය හෝ අර්හත් භාවය ලබාගැනීමට මනුස්ස ලෝකයට පැමිණිය යුතුම වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේගෙන් ධර්මය අසා අනාගාමී වන දෙවිවරුන් පවා මොහොතක්වත් දිව්‍ය තලවල නොරැඳී ඉහළ බ්‍රහ්ම තලවල උපත ලබන බව අභිධර්ම දේශනාවල පැහැදිලිව දක්වා තිබෙනවා.
බාහිරින් සොයන කාමුකත්වය සහ ඇතුළතින් ලබන සැබෑ සුවය
අප ලෞකික කාමුකත්වය විඳීමට විශාල වෙහෙසක් දරනවා, මුදල් යොදවනවා, ඒ වගේම ඒ මුදල් සෙවීමටත් ගොඩක් මහන්සි වෙනවා. නමුත් සැබෑ ආධ්‍යාත්මික සතුට සහ කාමුකත්වය අතර වෙනස උපමාවකින් දැක්වුවහොත් එය අහස සහ පොළොව වගෙයි.
ඔබ ලෞකික ලෝකයේ වාහනයක් මිළදී ගැනීමට හෝ ගෙයක් දොරක් හදාගන්න කොතරම් මහන්සි වුණාද? රැකියාවේ වෙහෙස මහන්සි වී, මුදල් උපයා, මේසන් බාස්ලා හොයාගෙන විශාල පරිශ්‍රමයක් දැරුවා. ඒ හැම දෙයක්ම බාහිරින් අප ලබාගන්නා දේවල්. කාමුකත්වයේ ස්වභාවය වන්නේ හැමවිටම බාහිරින් යමක් ගෙනැවිත් ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය යන ඉන්ද්‍රියයන් පිනවීමට උත්සාහ කිරීමයි. යම් හෙයකින් වාහනයක් මිළදී ගැනීමට නොහැකි වූ විට පවා, මනසින් ඒ ගැන සිහින මවමින් අනාගතයේ එය විඳින්නට උත්සාහ කරනවා. මෙසේ කාමුකත්වය හැමවිටම යම්කිසි පුද්ගලයෙකු හෝ බාහිර වස්තුවක් මත පදනම් වී පවතිනවා.
නමුත් ඔබ මඳ වෙලාවක් හෝ භාවනාවක යෙදී ලබාගන්නා ආධ්‍යාත්මික සතුට දෙස බලන්න. ඔබ සමථ භාවනාවක් හෝ විදර්ශනා භාවනාවක් පුහුණු කරන විට, එම සතුට කිසිදු පුද්ගලයෙකු හෝ බාහිර වස්තුවක් මත පදනම් වන්නේ නැත. ආධ්‍යාත්මිකත්වය සහ ලෞකිකත්වය අතර ඇති ප්‍රධානම වෙනස එයයි.
වැරදි ආධ්‍යාත්මික මත සහ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සැබෑ දේශනාව
යම් හෙයකින් ඔබ ලබන ආධ්‍යාත්මික සුවය පුද්ගලයෙකු හෝ වස්තුවක් මත පදනම් වන්නේ නම්, එතැන තියෙන්නේ සැබෑ ආධ්‍යාත්මිකත්වයක් නෙවෙයි. එතැන තිබෙන්නේ ලෞකික රැවටීමක්. ඇස් දෙක වසාගෙන බාහිර පුද්ගලයෙකු හෝ දෙවියෙකු සෙවීම ආධ්‍යාත්මිකත්වය නෙවෙයි.
අපගේ ශාස්තෲ වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ අපට පෙන්වා දුන්නේ තමා තුළින්ම තමා දකින ලෙසයි. තමා යනු කවුදැයි හඳුනාගෙන, හේතු ඵල දහමට අනුව ස්ථිර ආත්මයක් නැති බව හෙවත් අනත්ත (Anatta) ස්වභාවය අවබෝධ කරගන්නා ලෙසයි. එසේම අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත යන ත්‍රිලක්ෂණය අවබෝධ කර ගැනීමට උන්වහන්සේ දේශනා කළ සේක.
ඓතිහාසික තොරතුරු දෙස බලන විට, දෙවන හා තුන්වන ධර්ම සංගායනා සමයේදී විනය කරුණු කෙරෙහි එකඟ නොවූ භික්ෂූන් වහන්සේලා දසදහසක් පමණ ශාසනයෙන් ඉවත් කරනු ලැබූ බව මහාවංශයේ සහ විනය අට්ඨකථාවල සඳහන් වෙනවා. පසුව ඔවුන් විසින් මහයාන පදවිය නිර්මාණය කරගත් අතර එය පසුකාලීනව කොටස් 17 කට පමණ වෙන් වුණා. අද වන විට ඇතැම් ලෞකික මතවාද සහ සංස්කෘතීන් තුළ වයින් පානය කිරීම, ගීත ගැයීම හෝ ලිංගිකත්වය පවා ආධ්‍යාත්මිකත්වයට ඈඳා ගනිමින් සැහැල්ලු ආතල් බුදුදහමක් ලෙස හඳුන්වාදීමට උත්සාහ කරන අවස්ථා දක්නට ලැබෙනවා. නමුත් බුදුරජාණන් වහන්සේ කිසිදිනක වයින් බොමින්, සින්දු කියමින් හෝ ගිටාර් ගසමින් ධර්මය දේශනා කළේ නැත. උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නේ මමය, සත්වයෙකි, පුද්ගලයෙකි කියා දෙයක් නැති බවත්, සැබෑ ආධ්‍යාත්මික සතුට පවතින්නේ බාහිර වස්තූන් හා බැඳීමෙන් තොරව බවත්ය.
ගුරුවරුන් හඳුනා ගැනීම සහ තමා තුළින්ම ධර්මය ගවේෂණය කිරීම
ඔබට භාවනාව කියාදෙන ගිහි හෝ පැවිදි ගුරුවරයෙකු සිටී නම්, එම ගුරුවරයා නිවැරදි මාර්ගයේ යනවාද නැද්ද යන්න ඔබට තීරණය කළ හැකියි. යම් ගුරුවරයෙක් ඔබ තුළ මමත්වය පෝෂණය කරනවා නම් හෝ ඔබේ ආධ්‍යාත්මිකත්වය ලෞකික දේවල් හා බන්ධනය කරනවා නම්, එතැන සැබෑ ආධ්‍යාත්මිකත්වයක් නැත. සැබෑ විදර්ශනා ගුරුවරයා කරන්නේ ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය ඔස්සේ මමත්වය නැති කරන ආකාරය ප්‍රායෝගිකව කියා දීමයි.
කෙසේ වෙතත්, එකපාරටම තමන්ගේ ගුරුවරයා සැක කරන්න යන්න එපා. සැකය ඇති වුවහොත් භාවනාව දියුණු කරගන්න බැරි වෙනවා. කළ යුත්තේ ගුරුවරයා කියන දේ ප්‍රායෝගිකව ගවේෂණය කිරීමයි. අප මනුස්ස ලෝකයේ ජීවත් වන නිසා ශරීරය පවත්වා ගැනීමට ආහාර ඇතුළු මූලික අවශ්‍යතා තිබිය යුතුයි. පැවිදි භික්ෂූන් වහන්සේනමකට නම් චීවර, පිණ්ඩපාත, සේනාසන, ගිලානප්‍රත්‍ය යන සතර ප්‍රත්‍යය සීමාව ලෙස දක්වා තිබෙනවා. එම සීමාවන් ඉක්මවා ගොස් ලෞකික සැප සම්පත්වලින් සතුටු වීමට උත්සාහ කරන්නේ නම් එතැන ගැටලුවක් පවතිනවා.
කෙනෙකුගේ ආධ්‍යාත්මිකත්වය සැබෑ ලෙසම දියුණු වන විට, ඔහු තුළ ලෞකික දේවල් කෙරෙහි ඇති ආශාව ක්‍රමයෙන් අඩු වෙනවා. එය අන් අයට පෙන්වීමට කරන බොරුවක් නෙවෙයි. අවංකවම දියුණු වන විට, ලෞකික දේවලින් සැබෑ සතුටක් ලැබිය නොහැකි බව ප්‍රත්‍යක්ෂ වන අතර, ඔහු බාහිරින් තොර වූ නොඇලෙන මානසික සුවය හෙවත් නිරාමිස සුවය (Niramisa Sukha) සොයා යනවා. ජීවිතයේ සියලු ලෞකික සැප විඳි ධනවතුන්ට මෙන්ම ප්‍රශ්න පවතින දුප්පත් අයටත්, ජාති කුල ආගම් භේදයකින් තොරව අවසානයේ අවශ්‍ය වන්නේ මෙම ආධ්‍යාත්මික සතුට ලබා ගැනීමයි.
කර්ම යාන්ත්‍රණය සහ සංසාර පැවැත්මෙන් මිදීමේ මාර්ගය
බුදු දහමට අනුව අපගේ සංසාර ගමන නිර්මාණය වන්නේ අප විසින්ම සිදුකර ගන්නා චේතනා සහ ක්‍රියාවන් මගිනි. එය ස්වාභාවධර්මයේ කර්ම යාන්ත්‍රණය ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙනවා.
අපගේ සිද්ධාර්ථ මහා බෝධිසත්වයන් වහන්සේ රම්ම්‍ය, සුරම්ම්‍ය, සුභ යන මාලිගා ත්‍රිත්වයේ හිඳිමින් කාමුකත්වය උපරිමයෙන් වින්දනය කළ සේක. නමුත් පසුව ඒවා අතහැර ධ්‍යාන සහ අභිඥා පුහුණු කර, ඒවායින් ද ඔබ්බට ගොස් තමාගේ මනස තුළින්ම සත්‍යය ගවේෂණය කරමින් බුද්ධත්වයට පත් වූ සේක.
ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ කිසිම තැනක නැවත උපතක් ලැබීම වර්ණනා කළේ නැත. අහවල් දෙවියන් ළඟ ඉපදෙන්න කියා උන්වහන්සේ දේශනා කළේ නැත. ඔබ භාවනා කර හෝ පින් දහම් කර නැවත කොහේ හෝ ඉපදීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ නම්, එයද එක්තරා ආකාරයක කාමුකත්වයකි. අංගුත්තර නිකායේ සප්ත මෛථුන්‍ය සූත්‍රයේදී දක්වා ඇත්තේ දිව්‍ය ලෝකයේ ඉපදීමේ අදහසින් බ්‍රහ්මචාරීත්වය රැකීම පවා මෛථුන්‍යයට හෙවත් කාමුකත්වයට අයිති වන බවයි.
බුදු බව, පසේ බුද්ධත්වය හෝ අග්‍රශ්‍රාවක භාවයන් පතන අයගේ පාරමිතා ප්‍රතිපදාවන් වෙනස් විය හැකියි. නමුත් ගෞතම බුද්ධ ශාසනය තුළදීම මේ සංසාර ගමන කෙළවර කිරීමට උත්සාහ කරන පිරිසක් සිටී නම්, ඔවුන් මෙන්න මේ කාරණය අවබෝධ කරගත යුතුයි. සැබෑ ආධ්‍යාත්මිකත්වය යනු කොහේවත් ඉපදීමට ප්‍රාර්ථනා කිරීමක් හෝ ලෞකික විනෝදාස්වාදය මත පදනම් වූවක් නෙවෙයි.
අවසාන විග්‍රහය සහ ආශීර්වාදය
එබැවින් ඔබද මෙම කරුණු නිරවුල්ව තේරුම් ගෙන, ඔබ තුළ පවතින්නේ කාමුකත්වය මත පදනම් වූ ආධ්‍යාත්මිකත්වයක්ද නැතහොත් සැබෑ ආධ්‍යාත්මිකත්වයක්ද යන්න පරීක්ෂා කර බලන්න. මෙයින් අදහස් කරන්නේ එකපාරටම ගිහි ගෙයින් අයින් වී පැවිදි විය යුතු බව නෙවෙයි. ගිහියන් ලෙස ඔබට වගකීම් සහ යුතුකම් රැසක් තිබෙනවා. නමුත් එම වගකීම් ඉටුකරන අතරම, ටිකෙන් ටික ලෞකික ඇලීම් වලින් නිදහස් වෙමින් මනස තුළින්ම ආධ්‍යාත්මික සතුට ගවේෂණය කිරීමට උත්සාහ කරන්න.
මෙම ධර්ම කරුණු මනාව වටහාගෙන ඔබේ ජීවිතය ආධ්‍යාත්මිකව දියුණු කරගැනීමට ශක්තිය ලැබෙවා! සියලු දෙනාට බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන් සෙතක් ශාන්තියක්ම වේවා!
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
