ලිපි වර්ගීකරණය: භාවනාවට සම්බන්ද වෙනත් දේශනා
තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අද අප විමසා බැලීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ අපගේ ජීවිතයට ඉතාමත් වැදගත් වන කාරණා දෙකක් පිළිබඳවයි. ඒ තමයි ආධ්යාත්මිකත්වය (සිත අභ්යන්තරයෙන් ලබන සන්සුන් බව හා ප්රඥාව) සහ කාමුකත්වය (බාහිර ඉන්ද්රියයන් පිනවීමෙන් ලබන තාවකාලික ආශ්වාදය) කියන මාතෘකා දෙක. මෙන්න මේ ආධ්යාත්මිකත්වය සහ කාමුකත්වය කියන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් මාර්ග දෙකකට. අපි මුලින්ම තේරුම් ගන්න ඕනේ කාමුකත්වය තුළින් අපිට ලැබෙන්නේ මොනවාද, එමෙන්ම ආධ්යාත්මික ජීවිතයක් තුළින් අපිට ළඟා කරගත හැක්කේ කුමක්ද යන්නයි.
පංච කාමයන් යනු මොනවාද? ලෞකික ලෝකයේ ස්වභාවය තේරුම් ගනිමු
සරලවම කිව්වොත් කාමුකත්වය කියන්නේ පංච ඉන්ද්රියයන් පිනවීමටයි. බුදු දහමේදී ඇස, කන, නාසය, දිව සහ ශරීරය කියන ඉන්ද්රියයන් පහ පිනවීම පංච කාමයන් ලෙස හඳුන්වනවා. අප ඇසෙන් ලස්සන රූප බලමින්, කනෙන් මිහිරි ශබ්ද අසමින්, නාසයෙන් සුවඳ විඳිමින්, දිවෙන් රස බලමින්, ශරීරයට පහස ලබමින් නිරන්තරයෙන් උත්සාහ කරන්නේ මේ ඉන්ද්රියයන් පිනවීමටයි.
මේ සඳහා උදාහරණ ලෙස පහත දෑ දැක්විය හැකියි:
- රස බලන විට ප්රණීත ආහාර පාන ලබා ගැනීම.
- සුවඳ විඳීමේදී විලවුන් හෝ මල් සුවඳ ලබා ගැනීම.
- ඇසට රූප ලබා ගැනීමේදී ස්ත්රියක් පුරුෂ රූප දෙසත්, පුරුෂයෙක් ස්ත්රී රූප දෙසත් බලමින් ප්රියතාවයක් ඇති කර ගැනීම.
- ශබ්ද අසන විට ස්ත්රී හෝ පුරුෂ කටහඬවල් මෙන්ම සංගීතයට සවන්දීම.
- ස්පර්ශයේදී විරුද්ධ ලිංගික පහසක් ලැබීම.
මෙන්න මේ කාරණා අභිධර්මයේ මෙන්ම සූත්ර පිටකයේත් බුදුරජාණන් වහන්සේ නැවත නැවතත් දේශනා කර ඇති කරුණු වෙනවා.
අප ජීවත් වන මේ මුළු ලෞකික ලෝකයම පවතින්නේ මේ පහ පස්සේ යන ගමන මතයි. ධනපතියන් වීමට, සල්ලි හම්බකිරීමට උත්සාහ කරන බොහෝ දෙනා අවසානයේ කරන්නේ මේ පංච ඉන්ද්රියයන් පිනවීමට වෙහෙසීමයි. බුදු දහමට අනුව මෙය කාම ලෝකයයි. දිව්ය ලෝක හය, මනුෂ්ය ලෝකය මෙන්ම අපාය තලද කාම ලෝකයන්ට අයිති වෙනවා. දිව්ය ලෝකවලදී කායික වෙහෙසක් හෝ ලෙඩ රෝග නැති අතර, එහෙ ඇත්තේ මානසික මට්ටමේ සතුට, තරහව හෝ දුක පමණයි. නමුත් මනුෂ්ය ලෝකයේ වසන අපට කායික හා මානසික කියන දෙඅංශයෙන්ම පීඩාවන් ඇති වෙනවා.
ඉන්ද්රියයන් පිනවීමේ සීමාවක් නැතිකම සහ සංසාරික එපා වීම
අප මිල මුදල්, යාන වාහන, දේපළ, දූ දරුවන්, ලිංගිකත්වය, සින්දු ඇසීම, විනෝද ගමන් යාම වැනි බොහෝ දේ තුළින් සතුට සෙව්වත්, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය පිනවා කිසිදා මිනිසාට සෑහීමකට පත්විය නොහැකි බවයි.
ලොව සිටින අතිමහත් ධනපතියන් පවා පෘථිවියෙන් නොනැවතී අඟහරු ග්රහලෝකය ගැන හොයන්නේ මේ නිසයි. විද්යාඥයෙකු ලෝකයේ සිටින සතුන්, පැළෑටි හෝ ග්රහලෝක ගැන කොතෙක් සෙව්වත් එහි කෙළවරක් දකින්නට ලැබෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඕනෑම කෙනෙකුගේ ජීවිතයේ යම් උපරිම සීමාවක් (Peak point) එනවා. අන්න ඒ මොහොතේදී "මේකේ ඉවරයක් නැහැනේ" කියා සිතී, මනසේ ලොකු වෙනසක්, එපාවීමක් ඇති වෙනවා.
අපගේ අම්මා, තාත්තා, ආච්චි, සීයලා දෙස බලන්න. සමහර අය මරණය තෙක්ම ව්යාපාර කරමින් මුදල් පස්සේම දුවනවා. නමුත් තවත් පිරිසක් යම් වයසකදී "මට දැන් මේවා වැඩක් නැහැ" කියා අත්හරිනවා. අතීතයේ රජවරුන් රටවල් අල්ලා රජකම් කළත්, යම් මොහොතකදී මේ කාමුකත්වය එපාවී තපස් ජීවිතයට ඇතුළත් වූ ආකාරය 550 ජාතක පොතේ සඳහන් වෙනවා. අශෝක අධිරාජ්යාටද රටවල් අල්ලා අවසානයේදී විශාල කලකිරීමක් ඇති වුණා.
මේ විදියට කාමයන් එපාවන තැනදී කෙනෙකුගේ ජීවිතයේ ආධ්යාත්මිකත්වය ආරම්භ වෙනවා. ඇතැම් කෙනෙකුට අවුරුදු 10, 15, 20 වැනි තරුණ වයසේදී වුවද මේ එපාවීම එන්න පුළුවන්. ඒ කියන්නේ මේ භවේදී වයසින් කුඩා වුවද, ඔහු සංසාරිකව රැස්කළ විශාල කුසල්, පාරමිතා සහ ප්රඥාවන් අරන් ආපු කෙනෙක්. එවැනි අය තරුණ වයසේදීම මහණ දම් පිරීමට හෝ ආධ්යාත්මික මගට යොමු වෙනවා. තවත් කෙනෙක් මැදි වයසේදී කොච්චර සල්ලි, කෑම බීම, ස්ත්රී/පුරුෂ සැප ලැබුණත් ඒ සියල්ල අත්හැර දන් දෙන්නට පටන් ගන්නවා. තමන් උපයාගත් සමාගම් පවා විකුණා ආරණ්ය සේනාසනවලට පූජා කරන ධනපතියන් අදටත් ලෝකයේ සිටින්නේ ඒ නිසයි.
ලෞකික බාධක හමුවේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය ආරම්භ කරන්නේ කෙසේද?
ඔබ යම් හෙයකින් ජීවිත කාලය පුරාම කාමයන් විඳිමින් පමණක් සිට මිය යන්නේ නම්, ඔබ සංසාරයේ නිවන සඳහා පාරමිතාවක් පුරන්නේ නැහැ. නමුත් යම් තැනකදී ජීවිතයේ ස්වභාවය තේරුම් ගෙන ආධ්යාත්මික පැත්තට හැරෙනවා නම්, ඔබ සංසාරය පිළිබඳ යම් අවබෝධයක් ඇතිව යන කෙනෙක්.
ඔබ ගිහි ජීවිතයේ සිටින විට බිරිඳ, සැමියා, දූ දරුවන්ගේ වගකීම්, අධ්යාපනය හා විවාහ කටයුතු නිසා එකපාරටම මේවායින් නිදහස් වෙන්න බැරි වෙන්න පුළුවන්. ලෞකික ප්රශ්න සහ වගකීම් මැද හිරවී මානසිකව පීඩා විඳින බොහෝ දෙනා අපට මුණගැසී තිබෙනවා. එවැනි අයට කියන්නට ඇත්තේ, ඔබේ වගකීම් ඉටුකරන අතරම ආධ්යාත්මික පක්ෂය දියුණු කරගන්නා ලෙසයි.
ආධ්යාත්මික ගමන මුලින්ම පටන් ගන්නේ මෙන්න මේ වගේ සරල දේවල්වලින්:
- ගෙදරදී බුද්ධ වන්දනා කර, මල් පහන් පූජා කර පිරිත් කීම.
- පංචශීලය ආරක්ෂා කිරීම.
- ගමේ පන්සලට හෝ ආරණ්යයකට ගොස් සිල් සමාදන් වීම.
- රුවන්වැලිසෑය වැනි පූජනීය සොළොස්මස්ථාන වෙත ගොස් කප්රුක් පූජා සහ භක්තිමත් වන්දනාවන්හි යෙදීම.
මෙලෙස ටිකෙන් ටික කාමුකත්වයෙන් බැහැර වන විට, ඔබේ පෙර පුණ්ය ශක්තිය සහ ස්වාභාවධර්මයේ උපකාරයද ඔබට ලැබෙනවා. දරුවන් උසස් තැනකට පැමිණ, වගකීම්වලින් නිදහස් වූ පසු ඔබට අවසානයේ පැවිදි වීමට වුවද පසුබිම සකස් විය හැකියි.
ආමිස පූජාවෙන් ඔබ්බට ගොස් ප්රතිපත්ති පූජාවට යොමුවෙමු
අප බොහෝ දෙනෙක් මුලින්ම යොමු වන්නේ ආමිස පූජාව (මල්, පහන්, සිවුරු ආදී භෞතික දේ පූජා කිරීම) වෙතයි. නමුත් එහිම පමණක් රැඳී සිටීම ප්රමාණවත් නැහැ. විදේශික ස්වාමීන් වහන්සේලා ලංකාවට පැමිණ නා උයන ආරණ්යය, ලග්ගල, පල්ලේගම වැනි වනගත ආරණ්යයන්හි වැඩවසමින් කෙළින්ම අල්ලගන්නේ ආධ්යාත්මිකත්වයේ ප්රබලම තැන වන භාවනාවයි.
ඔබ ලෞකික ජීවිතයේ ප්රශ්න ආ වෙලාවට කැලණිය හෝ රුවන්වැලිසෑය වැනි ආධ්යාත්මික ශක්තිය ඉහළින්ම ඇති ස්ථානයකට ගිය විට සිතට මහත් සැනසීමක් දැනෙනවා නේද? රාග, ද්වේෂ, මෝහ යටපත් වී සිත නිවී යනවා. මෝඩ මිනිසුන් ප්රශ්න ආ විට මත්පැන්, මත්ද්රව්ය හෝ නැවත නැවත කාමයන් පස්සේ ගොස් තාවකාලික විසඳුම් සෙව්වත්, ප්රඥාවන්තයින් කරන්නේ ආධ්යාත්මික මග තෝරා ගැනීමයි.
අප විසින් ලබාදී ඇති වන්දනා පොත කියවමින් පැයක් පමණ ගාථා කියන විට, ප්රශ්න අමතක වී සිත සමාධිගත වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ත්රිපිටකය තුළ දේශනා කළේ "ආමිසයෙන් මා පුදන්නා නියම පූජකයෙක් නොවේ, ප්රතිපත්තියෙන් පුදන්නාම මාගේ නියම ශ්රාවකයා වේ" යනුවෙනි. එනිසා ප්රතිපත්ති පූජාව (සීල, සමාධි, ප්රඥා ගුණ පිරීම) මගින් පමණක්ම සංසාර ගමන කෙටි කරගත හැකියි.
ජීවිතයේ ප්රශ්න, රක්ෂාවේ පීඩනය, ආදර සම්බන්ධතා බිඳවැටීම්, ලෙඩ රෝග හෝ මරණ නිසා සිත වැටී සිටින මොහොතක විනාඩි 20ක් 30ක් භාවනා කර බලන්න. මුල් විනාඩි කිහිපයේ අමාරු වුවත්, පසුව පුදුමාකාර මානසික සැනසීමක් සහ සැහැල්ලුවක් දැනෙනු ඇත. ප්රශ්න ඇති වෙලාවට භාවනා කිරීමෙන් අපගේ මානසික ශක්තිය කොතරම්දැයි වටහා ගත හැකියි.
ධර්ම රසය සහ ආධ්යාත්මිකත්වයේ ඉහළම මට්ටමට පැමිණීම
ලෞකික කාමුකත්වය තුළ සැබෑ සැනසීමක් නැත. සමහර අනුවණ පුද්ගලයන් කියන්නේ "ලංකාව දියුණු නොවන්නේ බුදුදහමේ එන අනිච්ච (නොස්ථිර බව), දුක්ඛ (පීඩාකාරී බව) සහ අනත්ත (අනාත්ම බව) උගන්වන නිසා" කියායි. නමුත් එය ඔවුන්ගේ අඥානකමයි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ලොව ඇති සියලු රසයන් අතරින් ධර්ම රසය (ධර්මය අවබෝධ කර ගැනීමෙන් ලබන ආධ්යාත්මික ආනන්දය) උතුම්ම රසය බවයි. කාමයන්ගේ ඇලී සිටින කෙනෙකුට මුලින්ම මේ රසය දැනෙන්නේ නැහැ. නමුත් සිද්ධාර්ථ කුමාරයා මෙන් ලෞකික සැපයේ අසාරබව දුටු කෙනා 550 ජාතක පොත, සූත්ර පිටකය, අභිධර්මය සහ පූජ්ය රේරුකානේ චන්දවිමල නායක හිමියන්ගේ ධර්ම පොත්පත් කියවමින් ධර්ම රසය විඳීමට පටන් ගන්නවා.
ආධ්යාත්මික ගමනේදී කෙනෙකු පියවරෙන් පියවර ඉදිරියට යන්නේ මෙසේයි:
- ආමිස පූජාවන්හි යෙදීම.
- එයින් නොනැවතී සාමනේර, උපසම්පදා හෝ ගිහි සීලයන් ආරක්ෂා කිරීම.
- වනගතව ත්රිපිටකය හා අටුවා පොත්පත් හදාරමින් ධර්මය ප්රගුණ කිරීම.
- සිත එකඟ කරගනිමින් සමාධිය දියුණු කිරීම.
- ධ්යාන අට (අෂ්ට සමාපත්ති) ලබා ගැනීම.
- අභිඥා ලබාගනිමින් මාර්ගඵල ලබා නිවන් මග පූර්ණය කිරීම.
ඔබත් අද සිට මෙසේ අධිෂ්ඨාන කරන්න. "මා දැනට සිටින මට්ටම කුමක් වුවත් (කාමුකත්වයේ, ආමිසයේ හෝ සීලයේ වේවා), මට සාපේක්ෂව මෙහි ඇති අසාර බව වටහාගෙන, මගේ සිත ආධ්යාත්මිකත්වයේ ඉහළම මට්ටම වෙත ළඟා වේවා!" කියා සිතන්න. එය ඔබගේ සංසාරික ගමන කෙටි කිරීමට මහත් පිටුවහලක් වනු ඇත.
මෙම කරුණු මනා කොට වටහාගෙන, අනුගමනය කර, ඔබ සැමගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය දියුණු කරගැනීමට තෙරුවන්ගේ අනුභාවයෙන් හේතු වාසනා වේවායි ආශීර්වාද කරමි.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
