ආධ්‍යාත්මික ශක්තිය ප්‍රායෝගිකව බලමු...!

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

අපගේ ආධ්‍යාත්මික ලිපි මාලාව සමඟ එකතු වී සිටින ඔබ සියලු දෙනාට, ඔබ සතුව පවතින ආධ්‍යාත්මික ශක්තිය කොපමණදැයි ප්‍රායෝගිකව අවබෝධ කරගන්නා ආකාරය පිළිබඳව පැහැදිලි කරදීමට අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.

අපගේ ධර්ම කරුණු ලිපි වශයෙන් කියවීමට කැමති ඔබට www.adhyatmikabhikshun.lk.org.com, හෝ .net යන වෙබ් අඩවි වෙත පිවිස සිංහල සහ ඉංග්‍රීසි මාධ්‍යයෙන් කියවා අධ්‍යයනය කළ හැක. ඔබගේ විදේශීය මිතුරන්ටද මෙය කියවීමට ලබාදිය හැක.

අපගේ ආධ්‍යාත්මික මට්ටම හෙවත් තමන් සිටින සැබෑ ප්‍රායෝගික තත්ත්වය තේරුම් ගැනීම බොහෝ දෙනෙකුට අභියෝගයකි. යම් කෙනෙකු භාවනා පුහුණුව ආරම්භ කර මාස තුනක කාලයක් එක දිගට කරගෙන යන්නේ නම්, මෙතැනදී වැදගත් වන්නේ කාල සීමාවට වඩා ඔහුගේ නොපසුබස්නා වීර්යය හෙවත් අඛණ්ඩ උත්සාහයයි. බුදු දහමේදී මෙය වීර්යය (Viriya) ලෙස හඳුන්වයි. එනම්, යහපත් අරමුණක් වෙනුවෙන් අත්නොහැර දිගටම කටයුතු කිරීමේ චේතනාවයි.

ධර්ම කරුණක් කියවා හෝ අසා ක්ෂණිකව ඇතිවන උද්යෝගය නිසා අදම හෝ හෙටම වැඩ පටන් ගන්නා අය සිටිති. නමුත් එම උද්යෝගය එක දිගට මාස ගණනාවක් පවත්වාගෙන යාම ඉතා අමාරු කරුණකි. යම්කිසි ආධ්‍යාත්මික අරමුණක් වෙනුවෙන් මාස ගණනාවක් නොකඩවා පුහුණු වන කෙනෙකු තුළ සැබෑ දියුණුවක් සහ ප්‍රබල මානසික ශක්තියක් පවතී.

ප්‍රතිඵල සහ සැබෑ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව අතර වෙනස

බෝහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව මනින්නේ යම්කිසි භෞතික හෝ අභෞතික ප්‍රතිඵලයක් මත පමණි. උදාහරණයක් ලෙස, තෙවැනි ඇස අවදි වීම හෝ බඹලොවට ප්‍රායෝගික භාවනා වලදී පළමු ධ්‍යාන (Jhana) මට්ටම ලැබීම ප්‍රතිඵල ලෙස දකිති. ධ්‍යාන යනු සිත එකඟ කරගැනීමෙන් ලබන ගැඹුරු මානසික එකඟතාව හෙවත් ශාන්ත අවස්ථාවයි.

නමුත් මෙවැනි ප්‍රතිඵලයක් ලැබෙන තෙක්ම කෙනෙකුට තමන්ගේ මට්ටම මැනගත නොහැකිද? නැත. දිනපතා ඔබ නොකඩවා ගන්නා උත්සාහයම ඔබ සතු ලොකු මානසික ශක්තියකි. වෙනදා ජීවිතයේ එක දිගට කරගෙන යාමට නොහැකි වූ දෙයක්, මේ අයුරින් අඛණ්ඩව පුහුණු කිරීමෙන්ම ඔබට සතුටු විය හැක.

ලෞකික රැකියාව සහ ආධ්‍යාත්මික අඛණ්ඩතාවයේ වෙනස

බොහෝ දෙනෙකුට දෙයක් එක දිගට කරගෙන යාමට නොහැකි වූ විට, උදාහරණයකට දක්වන්නේ තමන්ගේ රැකියාවයි. නමුත් කෙනෙකු රැකියාවක් එක දිගට කරන්නේ මාසික වැටුප නිසාවෙනි. ස්වේච්ඡාවෙන් එම රැකියාව කරන්නැයි කීවොත් දින කීපයකට වඩා කිසිවෙකු එය කරන්නේ නැත.

තමන් බලාපොරොත්තු වන ජීවිතය වෙනස් වූ විට හෝ තමන් මවාගත් මානසික ලෝකයට රැකියාව ගැලපෙන්නේ නැති වූ විට මිනිසුන් රැකියාවලින් ඉවත් වෙති. තවත් පිරිසක් රැකියාවට අකමැති වුවද, දරු මුණුබුරන්, බිරිඳ හෝ සැමියා නඩත්තු කිරීමේ වගකීම් නිසා එය අල්ලාගෙන සිටිති. බොහෝ දෙනෙකුට රැකියාව එපා වී ඇති අතර, විශ්‍රාම ගැනීමට ඇත්නම් හොඳයි කියා සිතති.

එලෙසම, ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයේදීද අධික තෘෂ්ණාවෙන් ඉක්මන් ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු වන කෙනෙකුට, මාස තුනක්වත් අඛණ්ඩව පුහුණුව කරගෙන යාමට නොහැකි වී එය ඉක්මනින් කඩා වැටේ.

සොබාදහමේ කාල රාමුව සහ සැබෑ තෘප්තිය

භාවනා පුහුණුව යනු සතියකින්, මාස තුනකින් හෝ අවුරුද්දකින් සීමා කළ හැකි දෙයක් නොවේ. මන්ද ආධ්‍යාත්මික ලෝකය යනු සොබාදහමයි. සොබාදහමට මිනිසා සදන කාල රාමු අදාළ නැත.

අප බලාපොරොත්තු වන සමාධිය (Samadhi) හෙවත් සිතේ එකඟතාව සහ ධ්‍යාන මට්ටම් මෙන්ම, විදර්ශනා (Vipassana) හෙවත් අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත යන ත්‍රිලක්ෂණය නුවණින් විමසන භාවනා ක්‍රම තුළින් සෝවාන්, සකෘදාගාමී, අනාගාමී, අරහත් යන මාර්ග ඵල ලබාගැනීම අවසාන අරමුණයි.

නමුත් ඊට පෙර, මම නොකඩවා මාස තුනක් මේ ප්‍රතිපත්තිය පැවැත්තුවා කියා තමන්ගේ උත්සාහය ගැන සතුටු විය හැකි කෙනා හරිම උපේක්ෂකයි, මධ්‍යස්ථයි. අල්පේච්ඡ ජීවිතයක් ගෙවන එවැනි තෘප්තිමත් අයට සොබාදහම පවා ප්‍රිය කරයි.

අප බලන්නේ කෙනෙකු එකපාරටම අභිඥ්ඥා (Abhinna) හෙවත් අධිමානසික හැකියාවන් ලැබුවාද යන්න නොවේ. ඔහු උදේ පාන්දර සහ රාත්‍රියට එකම වෙලාවකට භාවනාවේ යෙදෙමින් අඛණ්ඩව එම පුහුණුව කරනවාද යන්නයි. කාර්යබහුලත්වයක් නිසා දිනක් මගහැරුණද නැවත එය පටන් ගන්නා කෙනා තුළ සැබෑ ආධ්‍යාත්මික ශක්තිය පවතී.

අඛණ්ඩ පුහුණුව නොමැතිව ලැබෙන තාවකාලික අත්දැකීම්

සමහර භාවනානුයෝගීන් එකපාරටම ආලෝක සංඥා, කසිණ අත්දැකීම් හෝ තෙවැනි ඇස අවදි වූ බව පැවසුවද, අඛණ්ඩ පුහුණුවක් නැති විට එම හැකියාවන් අපතේ ගොස් නැතිවී යයි. ප්‍රධානම දේ ප්‍රතිපත්තියක් ලෙස එක දිගට පුහුණු වීමයි.

ඔබ අවුරුදු 25ක කෙනෙකු වුවද, මුළු ජීවිත කාලය පුරාම භාවනාවට බැඳී සිටීමට උපකාර වන්නේ මේ අභ්‍යන්තර ආධ්‍යාත්මික ශක්තියයි. ඔබව බුදුවරයෙකු, පසේබුදුවරයෙකු, රහතන් වහන්සේ කෙනෙකු, මාර්ග ඵල ලාභියෙකු හෝ ධ්‍යාන ලාභියෙකු කරවන්නේ මෙන්න මේ නොපසුබස්නා වීර්යයේ ශක්තියයි.

දිනකින් දෙකින් ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු වන අයට යහපතක් සිදු නොවේ. එක්තරා භාවනානුයෝගියෙකු මට ප්‍රතිඵල නෑ කී විට, ඔබ අඛණ්ඩව පුහුණු කළාද කියා විමසූ විට ඔහු නැත කියා පිළිගත්තේය. එක දිගට පුහුණු නොවී ප්‍රතිඵල නැතැයි කීම අසාධාරණයි නේදැයි ඔබම සිතා බලන්න.

සීලය සහ භාවනා පුහුණුවේ සැබෑ සම්බන්ධය

ආධ්‍යාත්මික ගමනට බලපාන ප්‍රධානම සාධකයක් වන්නේ සීලය (Sila) හෙවත් කය සහ වචනයේ සංවරකමයි.

වර්තමානයේ ඇතැම් පිරිස් යූටියුබ් හරහා ප්‍රචාරය කරමින් භාවනාවට සීලයක් අවශ්‍ය නැතැයි කියති. මුල් කාලයේ අපගේ දේශනාවලදී ස්වභාවිකව සිල් රැකෙන්න දෙන්න කියා සඳහන් කළේ, සිත හුරු නැති කෙනෙකු සිල් පදයක් කැඩුණද භාවනාව අත්නොහැර නැවත සිල් සමාදන් වී වැඩේ කරගෙන යා යුතු නිසා මිස සීලය අනවශ්‍ය බව පැවසීමට නොවේ.

ප්‍රායෝගිකව ඉදිරියට යන කෙනෙකුට සීලය අනිවාර්යයෙන්ම අවශ්‍ය වේ. සීලය අනවශ්‍යයි කියන මතයන් වසවර්ති මාරයාගේ උගුල් වැනිය. මාරයාගේ මෙවැනි උගුල්වලට අහුවෙන්නේ නැතුව, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ සැබෑ දේශනාව අනුගමනය කරන්න.

සමාධිය සහ අධිමානසික හැකියාවන් ලබාගන්නා මඟ

මාස 3ක්, 6ක් හෝ අවුරුද්දක් නොකඩවා කැපවෙන කෙනෙකුට තාම ආලෝක සංඥා හෝ සමාධිය සහ ධ්‍යාන නැති වුවද, ඔහු ශක්තිමත් මානසික ශක්තියක් ඇත්තෙකි.

එවැනි කෙනෙකුට ඉදිරියේදී සිතේ ඒකාග්‍රතාවය හෙවත් සමාධිය අනිවාර්යයෙන්ම ලැබේ. සමාධිය ආ පසු එතැනින් නොනැවතී, තමන්ගේ කර්මස්ථානය (Kammatthana) හෙවත් භාවනා අරමුණ මාස ගණනාවක් පුහුණු කළ යුතුය. එවිට ඔබට ධ්‍යාන සහ අධිමානසික හැකියාවන් අනිවාර්යයෙන්ම හිමිවේ. අවුරුද්දක්, අවුරුදු දෙක හමාරක් යද්දී මේ ප්‍රතිඵල ලබාගත හැක.

මානසික යුද්ධය සහ විද්‍යාත්මක පදනම

අඛණ්ඩ භාවනා පුහුණුව යනු හමුදා පුහුණුවක් වැනි මානසික යුද්ධයකි. යුධ හමුදා පුහුණුවේදී දුෂ්කර ක්‍රියාකාරකම් දරාගත නොහැකි අය පැන යති. නමුත් පුහුණුව නිමකරන අය සැබෑ සොල්දාදුවන් වෙති.

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.

ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!