තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අපගේ ආධ්යාත්මික ගවේෂණය ඔස්සේ අද මම ඔබ සියලු දෙනාට පැහැදිලි කර දීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ ඉතාමත් වැදගත්, එහෙත් වෙනස්ම කාරණාවක් පිළිබඳවයි. එනම්, “භාවනාවෙන් සිත දියුණු කරගන්නට බැරි නම්, තුණුරුවන්ගෙන් සමාව ගනිමු” යන්නයි.
මෙය භාවනා කරන විට බොහෝ දෙනෙකුට ඇතිවන ගැටලුවකට පිළිතුරක් ලෙස ඉදිරිපත් කරන නවතම ඉගැන්වීමකි. එක් අයෙකු විසින් යොමු කළ ප්රශ්නයක් මුල් කරගෙන මා මෙම මාතෘකාව තෝරා ගත්තද, ආධ්යාත්මික මගෙහි ගමන් කරන ඕනෑම කෙනෙකුට මෙය ඉතා වැදගත් වනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. ඔබ අපගේ ඉගැන්වීම් ඔස්සේ භාවනා කළත්, වෙනත් ගුරුවරයෙකු යටතේ භාවනා කළත්, මෙවැනි තත්ත්වයකට මුහුණ දී ඇත්නම් මෙම ලිපිය ඔබට මහත් සේ උපකාරී වනු ඇත.
තුනුරුවන් යනු කවුද? අපගේ ආධ්යාත්මික මග පෙන්වීම
මෙම ලිපියේ මාතෘකාව තුළම “තුනුරුවන්” යන වචනය සඳහන් වෙනවා. තුනුරුවන් යනු කුමක්ද? ඔබ කවුරුත් දන්නා පරිදි, එය නම් බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයයි. එනම්, ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ, උන්වහන්සේ විසින් දේශනා කරන ලද ඒ උතුම් ධර්මය සහ එම ධර්ම මාර්ගයෙහි ගමන් කරන්නා වූ මහා සංඝරත්නයයි.
මේ උතුම් මාර්ගයේ ගමන් කිරීමට අපට සිත් පහළ වන්නේ ඉතාම කලාතුරකිනි. සිතා බලන්න, අද ලෝකයේ කෝටි හත්සීයකට අධික ජනගහනයක් ජීවත් වෙනවා. ඒ අතිවිශාල ජනකාය අතරින් සැබෑ ලෙසම ආධ්යාත්මික මගක ගමන් කරන්නේ කීයෙන් කී දෙනාද? බුදුන් වහන්සේ දෙසූ ඒ ප්රතිපත්ති මාර්ගයේ යන්නේ කොතරම් සුළු පිරිසක්ද කියා ඔබම මදක් කල්පනා කර බලන්න. අපට පෙනී යන්නේ ලෝක ජනගහනයෙන් ඉතාම සුළු පිරිසක්, ඉතා අඩු සංඛ්යාවක් පමණක් මෙම මගෙහි ගමන් කරන බවයි. එම නිසා, මෙම මාර්ගයට පැමිණි ඔබ සැබැවින්ම වාසනාවන්තයි.
සමාව ගැනීමේ පුරුද්ද: ‘කායේන වාචා චිත්තේන’ ගාථාවේ අරුත
භාවනාවෙන් සිත දියුණු කරගැනීමට නොහැකි නම්, අප තුණුරුවන්ගෙන් සමාව ගත යුත්තේ ඇයි? භාවනා කිරීමට පෙර, තුනුරුවන්ගෙන් සමාව ගැනීම පුරුද්දක් ලෙස ඇති කර ගැනීම ඉතා වැදගත් වේ.
භාවනා වැඩසටහන් වලදී අප ඔබට අධිෂ්ඨාන කිහිපයක් ලබා දී තිබෙනවා. විශේෂයෙන්ම සමථ භාවනාව දියුණු කිරීමේදී මෙවැනි අධිෂ්ඨාන අප හඳුන්වා දුන්නා: “විශ්වයේ පවත්නා සියලු ශක්තිය මට ලැබේවා. මා සතු සියලු ශක්තීන් නැවත ක්රියාත්මක වේවා. සංසාරයේ මා පුරුදු පුහුණු කළ සියලු හැකියාවන් නැවත මට ලැබේවා.”
ඒ හා සමානවම, ඔබ භාවනාව ආරම්භ කිරීමට පෙර, අනිවාර්යයෙන්ම කළ යුතු දෙයක් තිබේ. ඔබ බොහෝ දෙනෙක් දන්නා “කායේන වාචා චිත්තේන” යන ගාථාවෙන් සමාව ඉල්ලා සිටීමයි.
“කායේන වාචා චිත්තේන, පමාදේන මයා කතං,
අච්චයං කම මේ භන්තේ, භූරිපඤ්ඤ තථාගත.
කායේන වාචා චිත්තේන, පමාදේන මයා කතං,
අච්චයං කම මේ ධම්ම, සන්දිට්ඨික අකාලික.
කායේන වාචා චිත්තේන, පමාදේන මයා කතං,
අච්චයං කම මේ සංඝ, සුපටිපන්න අනුත්තර.”
මෙම පාලි ගාථාවල සරල අර්ථය නම්, “මාගේ කය, වචනය, සිත යන තෙදොරින්, බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයට නොසැලකිලිමත්කම නිසා දැන හෝ නොදැන යම් වරදක් සිදුවී නම්, ඒ සියලු වැරදි වලට මට සමාව දෙන සේක්වා!” යන්නයි. බෝධි පූජා සහ වන්දනා අවසානයේදී අප මෙසේ සමාව ගන්නා සේම, භාවනාවට පෙරද මෙය පුරුදු කිරීමෙන් මහඟු ප්රතිඵල ලබාගත හැකිය. ඔබට පාලි ගාථාව කීමට අපහසු නම්, එහි සිංහල අර්ථය මෙනෙහි කිරීම හෝ සිංහලෙන් කීම වුවද ප්රමාණවත් වේ.
තුනුරුවන්ට අගෞරව කිරීමෙන් ආධ්යාත්මික දියුණුව වැළකෙන්නේ කෙසේද?
මෙලෙස සමාව ගැනීම පිටුපස ගැඹුරු හේතුවක් පවතී. ඒ, තුණුරුවන්ට අගෞරව කිරීමෙන් අපගේ ආධ්යාත්මික දියුණුවට බලවත් බාධාවක් හෙවත් ආවරණයක් ඇතිවීමයි. මෙම අගෞරව කිරීම් ප්රධාන ආකාර තුනකින් සිදුවිය හැකිය:
- සිතින් (මානසිකව): බුදුන්, දහම්, සඟුන් කෙරෙහි ද්වේෂ සහගත සිතුවිලි ඇති කරගැනීම, අපහාස කිරීම.
- වචනයෙන් (වාචිකව): බුදුන් වහන්සේට, උන්වහන්සේගේ ධර්මයට හෝ සංඝරත්නයට වචනයෙන් බැණ වැදීම, විවිධ හේතු ගොතමින් අපහාස කිරීම.
- කයින් (කායිකව): සංඝරත්නයට පහර දීම, දේවදත්ත මෙන් බුදුන් වහන්සේ මැරීමට උත්සාහ කිරීම, රහතන් වහන්සේලා ඝාතනය කිරීම, ධර්මය ලියූ පොත්පත් ගිනි තැබීම, භාවනානුයෝගී භික්ෂූන්ට හිංසා කිරීම, පන්සල්වලින් පන්නා දැමීම හෝ දානය වැළැක්වීම වැනි ක්රියා කිරීම.
වර්තමාන සමාජයේ මෙවැනි දේ බහුලව දක්නට ලැබේ. මෙම ක්රියාවන් තුළින් රැස්වන්නේ ඉතා බරපතළ අකුසලයකි. එනම්, නැවත නැවතත් දුකට හේතුවන ක්රියාවකි. මෙම අකුසලය, අපගේ ආධ්යාත්මික දියුණුවට සෘජුවම බාධා කරයි. යමෙක් මෙවැනි ක්රියාවක් කර ඇත්නම්, ඔහු භාවනා කිරීමට උත්සාහ කළද, ඔහුගේ සිත එකඟ කරගැනීමට, එනම් සමාධිය නම් වූ මූලික මානසික එකඟතාවය වත් ලබාගැනීමට නොහැකි වේ. එය හරියට විශාල තාප්පයකින් මග අවහිර කළා හා සමානයි.
සංසාර ගමනේ අකුසල්: වර්තමාන භාවනාවට අතීතය බලපාන හැටි
සමහරවිට ඔබ සිතනු ඇත, “මම නම් මේ ජීවිතයේදී එවැනි වරදක් කර නැහැ” කියා. නමුත් අප තේරුම් ගත යුතු කරුණක් තිබේ. අප මේ ගෙවන්නේ කෙළවරක් සිතාගත නොහැකි දීර්ඝ ගමනක එක් නැවතුමක් පමණි. මෙම ගමන බුදු දහමේදී සංසාරය ලෙස හඳුන්වයි. මේ අනන්ත සංසාර ගමනේදී, අප නොදැනුවත්වම ඉහත සඳහන් කළ වැරදි සිදුකර තිබෙන්නට පුළුවන. ඒවායේ විපාක අප දැනටමත් විඳ ඇතිවා සේම, තවත් විපාක ඉදිරියට පැමිණීමටද ඉඩ ඇත.
එනිසා, යම් පුද්ගලයෙකුට මාස ගණනක්, හෝ ඇතැම්විට අවුරුද්දක් පුරා භාවනා කළද, සිතේ අල්පමාත්ර හෝ සැනසීමක්, එකඟතාවක් (සමාධියක්) දැනෙන්නේ නැත්නම්, එයට හේතුව මේ ආත්මයේදී හෝ අතීත සංසාරයේදී තුණුරුවන් කෙරෙහි සිදුකළ යම් අගෞරවයක් විය හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස, සමහර භාවනා ක්රම වලදී ඇහිබැමි දෙක අතර දැනෙන සියුම් තෙරපීම වැනි මූලික අත්දැකීමක්වත් ඔහුට නොලැබී යන්නට පුළුවන. මෛත්රී භාවනාවෙන් සිතට ලැබෙන සුළු සැනසීමවත් ඔහුට අහිමි විය හැකිය. මෙයට හේතුව අර පෙර කී බලවත් අකුසල කර්මයයි. එය ආධ්යාත්මික දියුණුවට ඇති ප්රබලම බාධකයකි.
ප්රායෝගිකව සමාව ගන්නේ කෙසේද? හදවතින්ම කරන ඉල්ලීම
එසේනම්, මෙම ආධ්යාත්මික බාධකය ඉවත් කරගැනීමට අප ප්රායෝගිකව සමාව ගත යුත්තේ කෙසේද? මෙහිදී වැදගත්ම දෙය නම්, හදවතින්ම, අවංකවම, තම හෘද සාක්ෂියට එකඟව සමාව ඉල්ලීමයි. එය හුදු වචන ටිකක් කීම පමණක් නොවේ. ඒ සඳහා අනුගමනය කළ හැකි පියවර කිහිපයක් මෙසේය:
- දෛනික පුරුද්දක් කරගන්න: සෑම දිනකම භාවනාව ආරම්භ කිරීමට පෙර, “කායේන වාචා චිත්තේන” ගාථාවෙන් හෝ එහි සරල සිංහල අර්ථයෙන් සමාව ඉල්ලන්න.
- අතීත සංසාරයට සමාව ඉල්ලන්න: “අනන්ත සංසාරයේදී මා අතින් අතීතයේ වැඩ විසූ බුදුරජාණන් වහන්සේලාට, උන්වහන්සේලාගේ ධර්මයට හෝ ශ්රාවක සංඝරත්නයට කයින්, වචනයෙන්, සිතින් යම් වරදක්, අගෞරවයක් සිදුවී නම්, ඒ සියල්ලටම මට සමාව ලැබේවා!” යි අවංකවම ඉල්ලා සිටින්න.
- වර්තමාන වැරදි නිවැරදි කරගන්න: ඔබ මේ ජීවිතයේදී යම් භික්ෂූන් වහන්සේ නමකට අපහාසයක්, වරදක් කර ඇත්නම්:
- එම භික්ෂූන් වහන්සේ ජීවතුන් අතර සිටී නම්, උන්වහන්සේ බැහැදැක පෞද්ගලිකව සමාව ගන්න.
- උන්වහන්සේ දුර පළාතක වැඩ සිටී නම්, උන්වහන්සේ සිටින දිශාවට හැරී, බිම දිගා වී හෝ ගෞරවයෙන් සමාව ගන්න.
- උන්වහන්සේ අපවත්වී ඇත්නම්, බුදුන් වහන්සේ දේශනා කර ඇති පරිදි උන්වහන්සේගේ සිරි සිරුර තැන්පත් කළ සොහොනට ගොස් හෝ සමාව ගත යුතුය.
මෙලෙස හදවතින්ම සමාව ගැනීමෙන්, අතීත අකුසල කර්මයන්ගේ බලපෑම දුර්වල වී, ආධ්යාත්මික දියුණුවට ඇති බාධකය (ආවරණය) ඉවත් වී යයි. ඉන්පසුව, ඔබට භාවනාව දියුණු කරගැනීමටත්, සිතේ සමාධිය සහ සුවපත් බව අත්විඳීමටත් හැකිවනු ඇත.
අවවාදය: බාහිරින් විනිශ්චය නොකර, සියලු භික්ෂූන්ට ගරු කරන්න
මෙය ඔබට ලබාදෙන අවවාදයකි. කිසිම අවස්ථාවක, කිසිම භික්ෂූන් වහන්සේ නමක් දෙස බාහිරව බලා උන්වහන්සේව විනිශ්චය කිරීමට යන්න එපා. උන්වහන්සේගේ සිල්වත්කම හෝ දුස්සීලභාවය, ආධ්යාත්මික දියුණුව හෝ එහි මට්ටම අපට බාහිර හැසිරීමෙන් මැනිය නොහැකිය. අනුරාධපුර යුගයේ සිටම මේ පිළිබඳව ඕනෑ තරම් කතාන්දර ඇත.
එබැවින්, පන්සලේ හෝ ආරණ්යයේ වේවා, කිසිම භික්ෂුවකට සිතින්, වචනයෙන් හෝ කයින් හිංසා කිරීමට, අපහාස කිරීමට සිතන්නවත් එපා. සමාජ මාධ්යයේ සංසරණය වන විවේචනාත්මක ලිපි, කාටූන් හෝ පෝස්ටර් බෙදාහැරීමෙන් වළකින්න. එයින් විනාශ වන්නේ ඔබමයි; ඔබගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතයයි. මෙය ඕනෑම ආගමක, ඕනෑම රටක, ඕනෑම තැනක සිටින කෙනෙකුට අදාළ පොදු ධර්මතාවයකි.
යම් භික්ෂුවක් අතින් වරදක් සිදුවන බවක් ඔබ දුටුවහොත්, ද්වේෂ කරනවා වෙනුවට, “මේ උන්වහන්සේටත් යම් දිනක සත්යය අවබෝධ වේවා!” යි මෛත්රී සිතක්, එනම් ආදරණීය කරුණාවෙන් යුත් සිතුවිල්ලක් පතුරවන්න. එය ඔබට කළ හැකි උතුම්ම දෙයයි.
සාංඝික දානයක් පූජා කිරීමේදී, දානය පිළිගන්නා භික්ෂුව සිල්වත්ද දුස්සීලද යන්න සෙවීම අනවශ්යය. මක්නිසාද යත්, එහි ආනිසංස ලැබෙන්නේ පෞද්ගලිකව ඒ භික්ෂුවට නොව, සමස්ත මහා සංඝරත්නය නියෝජනය කරන සාංඝික ගුණයටය.
විශේෂ අවස්ථාවක්: සමථය වැඩෙන නමුත් විදර්ශනාව නොවැඩෙන විට
මෙහිදී තවත් විශේෂ අවස්ථාවක් ගැන සඳහන් කළ යුතුය. සමහර පුද්ගලයන්ට සමථ භාවනාව, එනම් සිත සන්සුන් කිරීමේ හා එකඟ කිරීමේ භාවනා (තෙවැනි ඇස භාවනාව, බඹලොවට යන භාවනාව වැනි) දියුණු කරගත හැකි වුවත්, විදර්ශනා භාවනාව, එනම් ජීවිතයේ යථාර්ථය දැකීමේ ප්රඥාව දියුණු කරගැනීමට නොහැකි වේ.
මෙයට එක් හේතුවක් විය හැක්කේ, ඔවුන් අතීතයේ යම් බුදු කෙනෙකුගෙන් බුද්ධත්වය සඳහා විවරණයක් (නියත වශයෙන්ම බුදුවන බවට ලැබෙන පොරොන්දුවක්) ලබා තිබීමයි. එසේ විවරණ ගත් බෝධිසත්වවරුන්ට, බුද්ධත්වයට පත්වන තුරු මාර්ගඵල ලැබිය නොහැකි නිසා විදර්ශනා ප්රඥාව සම්පූර්ණයෙන් දියුණු කළ නොහැක. ඔවුන්ට යම් තාක් දුරට සිහිය පැවැත්විය හැකි නමුත්, ලෝකෝත්තර මාර්ගයට පිවිසිය නොහැක. එවැනි අයෙක් මෙම ලිපිය කියවන්නේ නම්, තමන්ට විදර්ශනාව දියුණු කරගැනීමට අපහසු ඇයිදැයි දැන් තේරුම් ගත හැකිවනු ඇත. මෙය වෙනම දේශනාවකින් විස්තර කළ යුතු ගැඹුරු මාතෘකාවකි.
නිගමනය: තුණුරුවන්ගේ ආශිර්වාදයෙන් ඔබගේ ආධ්යාත්මික මග විවර කරගන්න
මෙම ඉගැන්වීම් මැනවින් වටහා ගන්න. භාවනාවෙන් සිත දියුණු කරන්නට බැරි නම් තුණුරුවන්ගෙන් සමාව ගැනීම යන මෙම කාරණාව ඔබට දැන් මුල සිට අගටම පැහැදිලි වන්නට ඇතැයි මම සිතමි.
ඔබගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය දියුණු කරගැනීමට බාධා කරන අදෘශ්යමාන ගැටලු ඇත්නම්, ඊට හේතුව අතීතයේ හෝ වර්තමානයේ තුණුරුවන් කෙරෙහි සිදු කළ අගෞරවයක් විය හැකි බව. අවංකව සමාව ගැනීමෙන් එම බාධක ඉවත් කර, තුණුරුවන්ගේ ආශිර්වාදයෙන්, ගුණයෙන් හා බලයෙන් යුතුව ඔබගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය දියුණු කරගැනීමට අධිෂ්ඨාන කරගන්න.
මෙම ඉගැන්වීම් ප්රායෝගිකව අත්හදා බලා, එහි ප්රතිඵල ලබාගැනීමටත්, ආධ්යාත්මිකව තව තවත් දියුණු වීමටත් ඔබට බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයේ ආශිර්වාදය, රැකවරණය සහ බලය ලැබේවා! අදට මෙම දේශනාව අවසන් කරමි.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
