අද දවසේදී, අපගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය ගවේෂණය කරමින් ඉදිරියට යන ඔබට වැදගත් වන කාරණාවක් ගැන කතා කිරීමටයි සූදානම් වන්නේ. අප මේ ගමන යන විට, මනස එකඟ කරගැනීමේ වැදගත්කම, එනම් සමාධිය පිළිබඳව විවිධාකාර වැටහීම් නොමැති පුද්ගලයන් අපට සමාජයේදී හමුවෙනවා. සමාධිය යනු, සිත එක අරමුණක ගැඹුරින් පිහිටුවා, නොසැලෙන මානසික ඒකාග්රතාවයක් ඇති කර ගැනීමයි. එහෙත්, ඇතැම් අය මෙම මාර්ගය ප්රායෝගිකව පුහුණු කර අවබෝධයක් ලබාගන්නවා වෙනුවට, හුදෙක් විවේචනය කිරීම සහ එය හෙළා දැකීම සිය ජීවිතයේ කොටසක් කරගෙන තිබෙනවා.
අප පැහැදිලිවම තේරුම් ගත යුතු දෙය නම්, මෙවැනි වාතාවරණයක් නිර්මාණය වෙමින් පවතින්නේ මාරයාගේ, එනම් ආධ්යාත්මික දියුණුවට බාධා කරන බලවේගයන්ගේ පැතිකඩකින් බවයි. වර්තමානයේ භික්ෂු වේශයෙන් පෙනී සිටින ඇතැම් අය පවා විවිධ මට්ටමින් මෙවැනි අදහස් සමාජගත කරමින් සිටිනවා. එබැවින්, ඔබගේ ආධ්යාත්මික ගමනේදී විවිධාකාර දෘෂ්ටි දරන පුද්ගලයන් ශ්රී ලංකාව තුළ මෙන්ම ලෝකයේ ඕනෑම තැනක සිටිය හැකි බව ඔබ දැනුවත් විය යුතුයි.
බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මඟ: පොතේ දැනුම නොව, ප්රායෝගික ප්රඥාවයි
ඔබ තේරුම් ගත යුතු මූලිකම කාරණාව නම්, බුදුරජාණන් වහන්සේ වැනි සර්වඥතා ඥානය ලබන උත්තමයෙකු ඒ තත්ත්වයට පත්වන්නේ තමන්ගේ මනස දියුණු කිරීම තුළින් බවයි. උන්වහන්සේ දියුණු කළ සමාධිය සහිත සිතකින් මේ විශ්වය, සොබාදහම, පෘථිවිය, පෘථිවිය අභ්යන්තරය සහ ඒ වටා ඇති දේ ගැනත්, අපට අමතරව වෙනත් මනුෂ්ය හෝ අමනුෂ්ය ජීවීන් සිටීද යන්න ගැනත් ගැඹුරින් ගවේෂණය කළා. උන්වහන්සේ ඒ සියලු කාරණා අපට දේශනා කළේ අපගේ මනුෂ්ය මනසට දරාගත හැකි ප්රමාණයට සීමා කරමිනුයි.
සිද්ධාර්ථ මහා බෝධිසත්වයන් වහන්සේට බුද්ධත්වයට පෙර දුෂ්කර ක්රියාවක යෙදෙන්නට සිදු වූයේ පෙර කරන ලද අකුසල කර්මයක් නිසයි. ඒ පිළිබඳව දීර්ඝ විස්තරයක් මෙහිදී අවශ්ය නැහැ, මන්ද ඒ ගැන ඔබ දන්නා කරුණක්. නමුත් වැදගත් වන්නේ, උන්වහන්සේ ඒ දුෂ්කර ක්රියාව හෙවත් අත්තකිලමථානුයෝගය (තම ශරීරයට අධික ලෙස දුක් දීම) මෙන්ම, ගිහි ජීවිතයේදී විඳිය හැකි උපරිම සැප සම්පත් හෙවත් කාමසුකල්ලිකානුයෝගය (කාම සැපයේම ඇලී ගැලී සිටීම) යන අන්ත දෙකම අත්හැරීමයි.
මේ අන්ත දෙකම තම විමුක්ති ගමනට නොගැලපෙන බව වටහාගත් උන්වහන්සේ, මධ්යස්ථ මාර්ගය වන මධ්යම ප්රතිපදාවට පැමිණියා. ඒ ඔස්සේ ගමන් කර, බුද්ධත්වය ලබා, අපටත් ඒ මාර්ගය පෙන්වා දුන්නා.
සම්බුද්ධ ශාසනයේ සැබෑ සුදුසුකම: උගත්කමද, ප්රඥාවද?
මේ සියලු ක්රියාදාමයන් දෙස බලන්න. මේ සියල්ල ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ප්රායෝගිකව පුහුණු කළ දේවල් නේද? උන්වහන්සේ ඒ පුහුණුව තුළින් සියල්ල තේරුම් ගෙන, ගැඹුරු නුවණක්, එනම් ප්රඥාවක් ඇති කරගත්තා. ප්රඥාව යනු හුදු පොතේ දැනුම නොව, යථාර්ථය ඒ සැටියෙන්ම දැකීමේ හැකියාවයි. බුද්ධත්වයට පත් වූ පසුවත්, උන්වහන්සේ ප්රායෝගිකව ධ්යාන සමාධි මට්ටම් දියුණු කර, පෙර භවවල පුරුදු කළ පාරමිතා ධර්මයන්ගේද උපකාරයෙන් සර්වඥතා ඥානය ලබාගත්තේ තමන්ගේ සිත දියුණු කිරීමෙන් මිස වෙනත් ක්රමයකින් නොවේ.
ත්රිපිටකය තුළ කොතැනකවත් උන්වහන්සේ “අහවල් විශ්වවිද්යාලයේ ඉගෙන ගත්තා” කියා හෝ “අහවල් පාසලේ සිටියා” කියා හෝ සඳහන් වෙනවාද? නැහැ. මා මෙයින් උගත්කමට පහර ගැසීමක් කරන්නේ නැහැ, ඔබට සත්යය වටහා දීමක් පමණයි කරන්නේ. උන්වහන්සේ පෙර සංසාරයේ සිට එකතු කරගත් ප්රඥාව, අපට එක භවයක පාසලකින් හෝ විශ්වවිද්යාලයකින් ලබාගන්නා දැනුමට කිසිසේත් සමාන කළ නොහැකියි. එය වැලිකැටයක් තරම්වත් කුඩා දෙයක් නොවේ.
එබැවින්, මේ සම්බුද්ධ ශාසනයේදී ඔබ උගත්ද නූගත්ද යන්න අදාළ වන්නේ නැහැ. ඔබට අවශ්ය වන්නේ ප්රඥාවන්ත භාවයයි. නූගත් කෙනෙකුට වුවත් ප්රඥාව ඇත්නම්, සතර මාර්ගඵල සහ ධ්යාන අභිඥා ලැබිය හැකියි. උගත් කෙනෙකුට වුවද, මාර්ගඵල ලැබීමට බලපාන්නේ ඔහුගේ උගත්කම නොව, ඔහු තුළ ඇති ප්රඥාවයි.
සමාධිය තුළින් දුටු විශ්වය: බුදුන් වහන්සේගේ දේශනාවේ ගැඹුර
ඒ මහා ප්රඥාවන්ත භාවයට පත්වීමෙන් අනතුරුව, උන්වහන්සේ අද තාක්ෂණයටවත් හසු නොවන බොහෝ දේ සමාධිය සහ ධ්යානය දියුණු කිරීමෙන් දැක දේශනා කළා. සත්ත්වයන්ගේ සංසාර ගමන, පෘථිවිය හැදෙන සහ විනාශ වන ආකාරය, විශ්වයේ ආරම්භය, මනුෂ්ය ලෝකවලට අමතරව වෙනත් ලෝක සහ නොපෙනෙන ජීවීන් සිටින බව, කර්මය ක්රියාත්මක වන ආකාරය සහ ඒ අනුව සත්ත්වයන් උප්පත්තිය ලබන ආකාරය උන්වහන්සේ අපට දේශනා කළේ මහා අනුකම්පාවෙන්.
උන්වහන්සේ අමුතුවෙන් දෙයක් දේශනා කළේ නැහැ; සොබාදහමේ පවතින, එහෙත් සාමාන්ය මිනිසුන්ට නොපෙනෙන සහ නොතේරෙන යථාර්ථය එසේම පෙන්වා දුන්නා. එමෙන්ම, ඒ සංසාර ගමන නවත්වන ආකාරය, එයින් මිදෙන ආකාරය නිර්වාණය යන වචනය යොදාගෙන අපට පැහැදිලි කළා.
මේ සියල්ල උන්වහන්සේ අපට පැහැදිලි කළේ සමාධිය සහිත සිතකින්, ධ්යාන තුළින් සහ ආර්ය අෂ්ඨාංගික මාර්ගය ඔස්සේ ගමන් කරන ආකාරය පෙන්වා දෙමින්. මේ කිසිවක් පොතකින් හෝ වෙනත් ගුරුවරයෙකුගෙන් ඉගෙන ගත් දේවල් නොවේ. උන්වහන්සේ එසේ අවබෝධයෙන් දේශනා කළ ධර්මය තමයි අද ත්රිපිටකය ලෙස අප අතර තිබෙන්නේ. එහි ඇති ගැඹුරු කරුණු පසුකාලීනව අටුවාචාරීන් වහන්සේලා විසින් අට්ඨකථා සහ ටීකා ලෙස විස්තර කර තිබෙනවා.
මාරයාගේ වේශයෙන් එන විවේචන: අපාය, දිව්යලෝක සහ නිර්වාණය ප්රතික්ෂේප කිරීම
එහෙත්, ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඒ සර්වඥතා ඥානය තේරුම් ගැනීමට නොහැකිව, අද වර්තමානයේ ඇතැම් භික්ෂූන් මාරයාගේ වේශයෙන් ලංකාවේ ඉපිද,“අපායක් නෑ, දිව්ය ලෝකයක් නෑ” කියන තැනට පත්වෙලා. මීට හේතුව ඒ භික්ෂූන්ට සමාධියක් නොමැති වීමයි. ඔවුන්ට විශ්වවිද්යාල උපාධි වැනි උගත්කමක් තිබෙන්නට පුළුවන්. නමුත් ඒ උගත්කම සංසාර ගමනට අදාළ නැහැ. එය මාන්නයක් කරගෙන, ආගමික වශයෙන් මිනිසුන් නොමඟ යවමින්, අපායක්, දිව්ය ලෝකයක් නැතැයි කියනවා නම්, තවටික වෙලාවකින්“නිර්වාණයක් නෑ” කියන තැනටත් ඔවුන් පත්වේවි.
ලෝකයේ රටවල් එකසිය පනහකට වඩා තිබුණත්, මේ සංසාර ගමන නැවැත්විය හැකි ‘නිර්වාණය’ නමැති විෂය ගැන කතා කරන්නේ ථේරවාදී බුදු දහම තුළ පමණයි. ඒ උතුම් සංකල්පයත් අතුරුදහන් කරවන්නට, “දිව්ය ලෝක, බ්රහ්ම ලෝක, අපායක් නෑ” කියා සමාජගත කළහොත්, තව කලකින් “නිවනකුත් නෑ, බුදුන් කෙනෙකුත් නෑ” යැයි කියනු ඇත.
මෙය ක්රමානුකූලව සමාජය තුළ පෝෂණය වී, වසර ගණනකින් ඒ තත්ත්වයට පත්විය හැකියි. යම් භික්ෂුවක් එසේ දේශනා කරනවා නම්, ඔබ ප්රඥාවන්තව එය තේරුම් ගත යුතුයි. අවසානයේදී සිදුවන්නේ, සර්වබලධාරී දෙවියෙකු අදහන තැනට හෝ සම්පූර්ණයෙන්ම මිථ්යාදෘෂ්ටික, ගෝත්රික ඇදහිලි ඇති, නිරාගමික අය බවට පත්වීමයි. කල්පනා කර බලන්න, මෙවැනි අයගේ අදහස් නිසා ඔබ විනාශ කරගන්නේ ඔබගේම සංසාර ගමන නොවේද?
ප්රායෝගික භාවනාව: විවේචන අභිබවා සත්යය ඔබම අත්විඳින්න
සමාධියක් හෝ ධ්යානයක් නොමැති, ආරණ්යගත ජීවිතයක් ගත නොකරන, දවසට විනාඩි පහක් දහයක් පමණක් භාවනා කර, ඒ සුළු දෙයින් අදහස් දක්වන භික්ෂූන්ගේ ප්රකාශ පරිණත ඒවා නොවේ. සමාධිය ධ්යාන මට්ටමට දියුණු කර, ඒ ඔස්සේ යම් අත්දැකීමක් හෝ ලැබූ කෙනෙක්, බුද්ධ දේශනාවේ ඇති විග්රහයන් ගැන වචනයක්වත් කියන්නේ නැහැ.
මන්ද, ඔහුට ප්රායෝගිකව එහි සත්යතාවය යම් පමණකට හෝ දැනී ඇති නිසයි. නමුත් විවේචකයන්, සමාජයෙන් එන ප්රතිප්රහාරවලින් බේරීමට “මමත් භාවනා කරනවා” වැනි දේ පවසමින් ආවරණයක් ලෙස එය භාවිතා කරන අවස්ථා අප දැක තිබෙනවා.
ඒ නිසා, බුද්ධ දේශනාව හුදෙක් ආමිසයට සීමා වූවක් නොවන බව තේරුම් ගන්න. ප්රතිපත්ති මාර්ගය ප්රායෝගිකවම පුහුණු කළ යුතුයි. ත්රිපිටකයේ හෝ අටුවාවල ඇති කරුණු කියවා පමණක් සමාධිය විවේචනය කිරීම මෝඩකමකි. ඔබ බුද්ධ දේශනාවේ ඇති දේවල සත්යතාවය තමන් තුළින්ම සනිටුහන් කරගන්නට උත්සාහ කරනවා නම්, කළ යුතු එකම දේ ප්රායෝගිකව භාවනාව පුහුණු කිරීමයි. එසේ නැතිව, සමාධියක් නැති භික්ෂූන් කියන දේ අසා නොමඟ යන්න එපා.
ඒ භික්ෂුව තේරුම් ගත යුතුයි, “මම මේ ප්රායෝගිකව පුහුණු කරන්නේ නැතුවයි මේ දේවල් කියන්නේ. බුදුන් වහන්සේ භාවනාව දියුණු කර, ප්රඥාව අවදි කරගෙන දේශනා කළ දේවල්, සමාධියක් නැති මම කොහොමද විවේචනය කරන්නේ?” කියා නිහතමානී වූවා නම්, ඔවුන් එසේ දේශනා කරන්නේ නැහැ. නමුත් තමන්ගේ උගත්කම ආභරණයක් කරගෙන, ඔවුන් සමාජය නොමඟ යවනවා.
කාලාම සූත්රය අයුතු ලෙස යොදා ගැනීම: බුද්ධිය සහ ශ්රද්ධාව අතර මංමුලාවීම
බොහෝ විවේචකයන් ඉස්මතු කරන දෙයක් තමයි අංගුත්තර නිකායේ එන කාලාම සූත්රය. එහි “පොත්පත්වල තිබුණත් පිළිගන්න එපා” කියා ඇති බව ඔවුන් පෙන්වා දෙනවා. නමුත් බුදුන් වහන්සේ ඒ දේශනාව කළේ කාලාමවරුන්ටයි. ඔවුන් විවිධ ආගමික ගුරුවරුන් නිසා ව්යාකූලත්වයට පත්ව, කාගෙද ඇත්ත, කාගෙද බොරු කියා තෝරාගන්නට නොහැකිව සිටි පිරිසක්. ඒ දේශනාව බුදුන් සරණ ගිය ශ්රද්ධාවන්ත අනුගාමිකයන්ට කළ එකක් නොවේ. ඒ සූත්රයේම තවත් කොටසක් තිබෙනවා, විවේචකයන් ඉස්මතු නොකරන.
එනම්, “තර්කයට ගැලපෙන නිසා හෝ, යම් කෙනෙක් උගත් නිසා හෝ පිළිගන්න එපා” යන්නයි. තමන්ගේ මනසින් හොඳින් විමසා බලා තේරුම් ගන්නා ලෙසයි බුදුන් වහන්සේ එහිදී දේශනා කරන්නේ. ඒ නිසා, අපායක් හෝ දිව්ය ලෝකයක් ඇති බව මට ඔබට තාක්ෂණික උපකරණවලින් ඔප්පු කළ නොහැකියි. ඒවා එසේ පෙන්විය හැකි දේ නොවේ. ඔබ දැන් බුද්ධ දේශනාව පිළිගෙන ඇත්තේ ඔබේ ශ්රද්ධාව නිසයි. එය පෙර භවවල පුරුදු කළ දෙයක් විය හැකියි. නමුත් එතැනින් එහාට ගොස් සත්යය තහවුරු කරගැනීමට නම්, ඔබ ප්රායෝගිකවම පුහුණු කළ යුතුයි.
ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමනට ඇතිවන බාධා සහ ප්රායෝගික විසඳුම
සමහර විට, මාර වේශයෙන් සිටින ඒ විවේචකයන්ට, ආලෝක සංඥා වැනි භාවනාමය අත්දැකීම් විහිළුවක්. ආලෝක සංඥා යනු ගැඹුරු සමාධිය තුළදී භාවනානුයෝගියාට අත්විඳිය හැකි ආලෝක සලකුණු වන අතර, එය මානසික දියුණුවේ සලකුණකි. එහෙත් ඔවුහු ඒවා මානසික රෝග ලෙස හඳුන්වමින්, බටහිර මනෝ වෛද්යවරුන්ගේ පොත්පත් උපුටා දක්වමින් ඒවාට බෙහෙත් ගත යුතු බව පවසනවා.
(සෑම මනෝ වෛද්යවරයෙක්ම එසේ නොවන බවත්, බුදු දහම සමඟ කටයුතු කරන වෛද්යවරුන් සිටින බවත් කිව යුතුයි). මෙවැනි අදහස් ඉදිරියේදී තවත් වැඩිවිය හැකියි. එබැවින්, ඔබ අවබෝධයෙන් සිටිය යුතුයි. එවැනි දේශනා අසා හෝ ඒවාට උත්තර බඳින්නට ගොස් පලක් නැහැ. ඔබ එවැනි අය සමඟ කතා කිරීමෙන් පවා වැළකී සිටීම සුදුසුයි.
නමුත් එක් දෙයක් අවධාරණයෙන් කිව යුතුයි. ඔවුන් කරන ඒ මාරයාගේ කර්තව්යය නිසාම, වෙනත් පැත්තකින් බුදුන් වහන්සේගේ සත්ය දේශනාව නැවත ඉස්මතු වෙනවා. ඔවුන් විවේචනය කරන විට, ඔවුන්ට අකුසල් රැස් වෙනවා. එහෙත්, ඒ හේතුව නිසාම, යහපත් පැත්ත ගැන මිනිසුන්ට ප්රඥාවෙන් සිතන්නටත්, නියම සමාධිය සහ ධ්යාන මාර්ගය ඉස්මතු වන්නටත් එයම හේතුවක් වෙනවා. එහෙයින් ඒ වැරදි ක්රියාව අනුමත නොකර, එය නිසා හොඳ දේ ඉස්මතු වන බව පමණක් මතක තබාගන්න.
අර්ධ දැනුමෙන් ප්රවේශම් වන්න: සැබෑ ගවේෂකයා වන්න
සමාධියක්, ධ්යානයක් ගැන කතා කරන භික්ෂුවකගෙන්, “ඔබ වහන්සේට සමාධියක් තියෙනවද? ධ්යානයක් උපදවාගෙන තියෙනවද?” කියා සෘජුව ප්රශ්න කරන්න. බටහිර රටවල මිනිසුන් මීට වඩා බුද්ධිමත්ව කටයුතු කරනවා. ඔවුන් බුදු දහම හමු වූ විට, එකපාරටම පිළිගන්නේ හෝ ප්රතික්ෂේප කරන්නේ නැහැ. ඔවුන් එය පරීක්ෂා කර, ගැඹුරට අධ්යයනය කර, නිගමනයකට එනවා. එසේ පැවිදි වූ බොහෝ විදේශිකයන් ලංකාවේ ආරණ්යවල වැඩ සිටින්නේ, එහි ඇති ප්රායෝගික සත්යතාවය ඔවුන් දන්නා නිසයි.
නමුත් ලංකාවේ, බාගෙට විද්යාඥයන්, බාගෙට දාර්ශනිකයන් වූ තරුණ පිරිසක් ඉන්නවා. යූටියුබ් වීඩියෝ එකක් දෙකක් බැලූ පමණින්, පොතක් දෙකක් කියවූ පමණින් මුළු විද්යාවම, මුළු දර්ශනයම දන්නවා කියා ඔවුන් සිතනවා. එවැනි පිරිසක් නොමඟ යැවීම ඉතා පහසුයි. එබැවින් ඔබ එවැනි අර්ධ විද්යාඥයෙක් හෝ දාර්ශනිකයෙක් නොවන්න. සම්පූර්ණයෙන්ම, ප්රායෝගිකව මේ මාර්ගය අධ්යයනය කරන්න. එවිට ඔබට සිත ඉතා හොඳ තැනකට පත්කරගත හැකියි.
ඔබේ ගමන තෝරාගන්න: සමාධිය නොමැති අයගේ වචන විශ්වාස නොකරන්න
අවසාන වශයෙන්, මම මේ පවසන්නේ සමස්ත භික්ෂූන් වහන්සේලාට නොව, මාරයාගේ වේශයෙන් පැමිණි, භික්ෂු වේශධාරීව සිටින අයට පමණයි. බුදුන් වහන්සේ ත්රිපිටකය පුරාවටම දේශනා කළේ, “මහණෙනි, සමාධිය වඩන්න. ධ්යානය වඩන්න. අවබෝධ නොකළ මාර්ගඵල ලබාගන්නට උත්සාහ කරන්න” කියායි. අඩුම තරමේ ඒ ටිකවත් නොකර, බුද්ධ දේශනාව විවේචනය කරමින් සමාජය නොමඟ යවනවා නම්, ඒ පුද්ගලයා කෙතරම් පහත්ද කියා ඔබම සිතා බලන්න. එය හරියට, රටක ජීවත් වෙමින්, ඒ රටෙන්ම යැපෙමින්, ඒ රටේම ව්යවස්ථාව විවේචනය කරනවා වැනි පහත් ක්රියාවක්.
මෙවැනි ක්රියා සඳහා ඇතැම් විට රාජ්ය නොවන සංවිධාන (NGO) වලින් මුදල් ලැබෙන අවස්ථාද තිබෙනවා. ප්රසිද්ධිය, තනතුරු වැනි පටු අරමුණු වෙනුවෙන් ඔවුන් මේ දේවල් කරනවා. ඔබ තුළ මේ දේවල් ගැන දෙගිඩියාවක්, සැකයක් තිබෙන්නට පුළුවන්. එසේ සැකයක් ඇති අයට මම ආරාධනා කරනවා, ප්රායෝගිකව පුහුණු වන්න. අපගේ මූලික දේශනාවල සිට පිළිවෙලින් ශ්රවණය කර, ප්රායෝගිකව පුහුණු වීම තුළින් ඔබට මේ කරුණු මනාව වටහා ගැනීමට හැකියාව ලැබේවි.
අවසාන අනුශාසනාව
අදට මාගේ දේශනාව මෙතෙකින් සමාප්ත කරනවා. බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන් මේ කරුණු කාරණා මැනවින් වටහාගෙන, නොසැලී, තමන්ගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය තුළ ඉදිරියට යන්නට ඔබට ශක්තිය ලැබේවා කියා මම ආශිර්වාද කරනවා.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
