ආධ්‍යාත්මික ස්වාමින්වහන්සේ නමක් පසුපස පැමිණි සංසාරගත ආදරණීය යක්ෂණිය

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

අද මෙම ලිපියෙන් අපි ඔබ සමඟ බෙදාගැනීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ සත්‍ය සිදුවීමක් ඇසුරෙන් ගොඩනැඟුණු ගැඹුරු දහම් කරුණකි. ආධ්‍යාත්මික දියුණුව සොයා යන ගමනේදී අපට විවිධාකාරයේ බාධා පැමිණිය හැකියි. මෙම ලිපියේ ප්‍රධාන අරමුණ වන්නේ, එම බාධා නිවැරදිව හඳුනාගෙන ඒවායින් මිදෙන්නේ කෙසේද යන්නත්, අපගේ සංසාර පොරොන්දු, ඇලීම් සහ ලෝභය නිසා ඇතිවිය හැකි හානි පිළිබඳවත් ඔබට වටහා දීමයි.

මෙය, ආධ්‍යාත්මිකව දියුණු වෙමින් සිටි ස්වාමීන් වහන්සේ නමකට නොපෙනෙන ලෝකයෙන් මුහුණ දීමට සිදු වූ සුවිශේෂී අත්දැකීමකි. මෙම කතාවෙන් ඔබ වටහා ගත යුත්තේ, අප ද එවැනි තත්ත්වයන්ට පත් නොවී, මේ සංසාර ගමන යා යුත්තේ කෙසේද යන්නයි. මෙම ලිපිය අවසානයේදී ඔබට ඒ පිළිබඳව පැහැදිලි අවබෝධයක් ලැබෙනු ඇත.

වසර ගණනක අද්භූත අරගලය: භාවනාවේදී පැමිණි පීඩනය

ආධ්‍යාත්මිකත්වය උසස් ලෙස වඩමින් සිටි මෙම ස්වාමීන් වහන්සේට වසර ගණනාවක් පුරා පැවති එක්තරා බාධාවක් තිබුණා. උන්වහන්සේ භාවනාවට වාඩි වී පැය භාගයක්, පැයක් වැනි කාලයක් ගත කරන විට, ශරීරයට අධික පීඩනයක් දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා. මෙය භාවනාව දියුණු වීමේදී ඇතිවන මානසික හෝ ශාරීරික ස්වභාවයක් ලෙස වරදවා වටහා ගන්න එපා. බොහෝ දෙනෙක් භාවනා අත්දැකීම්, අමනුෂ්‍ය බලපෑම් හෝ නොපෙනෙන ලෝකයේ බලපෑම් ලෙස පටලවා ගැනීමට උත්සාහ කරනවා. නමුත් මෙය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් දෙයක්.

මුල් කාලයේදී උන්වහන්සේ පවා සිතුවේ මෙය භාවනාවේම කොටසක්, තමන්ටම ආවේණික අත්දැකීමක් කියායි. මෙම පීඩනය කෙතරම් දරුණුද යත්, එය හරියට වෛද්‍යවරයෙක් රුධිර පීඩනය මැන බලන විට අතට දැනෙන තදවීම මුළු ශරීරයටම, හිසේ සිට දෙපතුල දක්වාම පැතිරී යනවා වැනි හැඟීමක්. සමහර දිනවල විනාඩි 30කින් හෝ 40කින් පවා මෙම තත්ත්වය ඇතිවූ අවස්ථා තිබූ බව උන්වහන්සේ සඳහන් කළා.

මෙම ශාරීරික පීඩනයට අමතරව, තවත් ගැටලුවක් මතු වුණා. සිත හොඳින් සමාධිගතව පවතින මොහොතේ, මෙම පීඩනයත් සමඟම, අධික ලෙස රාගික සිතුවිලි පැමිණෙන්නට පටන් ගත්තා. වසර ගණනාවක් පුරා පැවති මෙම තත්ත්වයන් දෙස බලමින්, උන්වහන්සේ නිතරම සිතුවේ මෙය තමන්ගේම සංසාරගත දෝෂයක් හෝ සිතේ සහ ශරීරයේ ස්වභාවය කියායි. උන්වහන්සේ සියලු දේ තමන්ගේම ‘ගිණුමට’ බැර කරගනිමින්, නොසැලී සිය භාවනා කටයුතු කරගෙන ගියා.

පළමු හෝඩුවාව: අභිරහස් සීරීම් සහ නොසැලෙන වීර්යය

කාලයත් සමඟ උන්වහන්සේට තවත් අමුතු අත්දැකීමකට මුහුණ දීමට සිදු වුණා. ගිහි කාලයේ පටන් තිබුණත්, පැවිදි වූ පසුවත් වසර ගණනක් යනතුරු එතරම් ගණන් නොගත් මෙම සිදුවීම, උන්වහන්සේගේ සිතේ සැකයක් මතු කිරීමට හේතු වුණා. රාත්‍රියේ සැතපී, උදෑසන අවදි වන විට උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ සීරීම් පාරවල් දක්නට ලැබුණා. මේවා සාමාන්‍ය සීරීම් නොව, හරියට ඇඟිලි තුනක නියපොතු වලින් එකවර හූරුවා වැනි ගැඹුරු සලකුණු.

උදෑසන අවදි වන විට එම ස්ථානවල දැවිල්ලක් හටගන්නවා.
මුලදී උන්වහන්සේ මෙය සතෙකුගේ ක්‍රියාවක් ලෙස සිතා බැහැර කළත්, ඒ ගැන ගැඹුරින් සොයා බලන්නට පටන් ගත්තා. වෛද්‍යවරුන්ගෙන් සහ අන්තර්ජාලය ඔස්සේ පවා මෙවැනි සීරීමක් කළ හැකි සතෙකු සිටීදැයි පර්යේෂණ කළත්, එවැනි සතෙකු නොමැති බවටයි ඔවුන් තහවුරු කළේ. උන්වහන්සේ ග්‍රාමවාසී, නගරවාසී හෝ ආරණ්‍ය සේනාසනයක වැඩ සිටියත්, මේ ගැටලුව දිගින් දිගටම පැවතුණා.

එහෙත් උන්වහන්සේගේ මානසික ශක්තිය පුදුම සහගතයි. මෙවැනි දෙයක් සාමාන්‍ය කෙනෙකුට සිදු වූවා නම් මානසිකව කඩා වැටී, බියට පත් විය හැකි නමුත්, උන්වහන්සේ කිසිදු බියකින් තොරව, ශක්තිමත්ව සිය වත්පිළිවෙත් සහ භාවනා කටයුතු නිවැරදිවම කරගෙන ගියා.

හෙළිදරව්ව: ‘තෙවැනි ඇස’ විවර වීම සහ නොපෙනෙන බලවේගය හඳුනාගැනීම

මෙම ස්වාමීන් වහන්සේ, ආධ්‍යාත්මිකව ඉතා දියුණු කෙනෙක්. උන්වහන්සේගේ ‘තෙවැනි ඇස’ හෙවත් දිබ්බ චක්ඛුමය ඥානය (එනම්, නොපෙනෙන ලෝකයේ දෙවිවරුන්, යක්ෂයන් වැනි ජීවීන් දැකීමේ හැකියාව) හොඳින් විවෘතව පැවතුණා. වසර ගණනාවක් පැවිදිව ගත කළ පසු, උන්වහන්සේගේ සිතේ ප්‍රබල සැකයක් මතු වුණා: “මේ සිදුවීම් පිටුපස යම් නොපෙනෙන බලවේගයක ක්‍රියාකාරීත්වයක් තිබේද?” භාවනාවේදී ශරීරය හිර කිරීම, අධික රාග සිතුවිලි පැමිණීම, සහ අද්භූත සීරීම් යන සියල්ල එක්ව ගත් විට, උන්වහන්සේට මෙය තමන්ගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන නැවැත්වීමට කරන බාධාවක් බවට සැක හිතුණා.

මෙම සැකය සිතේ තබාගෙන, උන්වහන්සේ තවත් වසර ගණනාවක් පර්යේෂණාත්මකව කල් ගෙව්වා. උන්වහන්සේගේ මානසික ශක්තිය තවමත් නොසැලී පැවතුණා. බාහිරව බලන කිසිවෙකුට උන්වහන්සේ තුළ මෙවැනි ගැටලුවක් ඇතැයි සිතාගත නොහැකි තරමට උන්වහන්සේ සතුටින් සහ නිදහසේ වැඩ සිටියා.

දිනක් උන්වහන්සේ, තමන් මෙන්ම ආධ්‍යාත්මිකව දියුණු, තෙවැනි ඇස අවදි වූ හිතවත් ගිහි උපාසක මහතෙකු සමඟ භාවනාවේ යෙදුණා. පැයක පමණ භාවනාවකින් පසුව, උන්වහන්සේ අර ගිහි හිතවතාට පැවසුවේ, “මගේ ශරීරය දෙස බලන්න, යම් වෙනසක් තිබෙනවාද?” කියායි. හොඳින් සමාධිගතව සිටි ඒ හිතවතා අරමුණු කර බලන විට, ඔහු දුටු දෙයින් තිගැස්සුණා. උන්වහන්සේගේ ගෙල වටා යක්ෂණියක් වෙලී සිටින බව ඔහු පැහැදිලිවම දුටුවා.

තම සැකය සනාථ වූ උන්වහන්සේ, එම යක්ෂණියගේ හැසිරීම තවදුරටත් පරීක්ෂා කිරීමට සිතුවා. “මම නැවතත් ගැඹුරු ධ්‍යානයකට සමවදිනවා, බලන්න ඇය ගෙල අතහරිනවාද කියා.” උන්වහන්සේ දැඩි ධ්‍යානයකට සමවැදුණු නමුත්, යක්ෂණිය ගෙල අතහැරියේ නැහැ. එහෙත්, උන්වහන්සේගේ ප්‍රබල චිත්ත ශක්තියේ පීඩනය දරාගත නොහැකිව, ඇය පිච්චෙමින්, කෑ ගසමින් ගෙල බදාගෙනම සිටින බව අර ගිහි හිතවතා දුටුවා. මෙයින් පැහැදිලි වූයේ, මෙය සාමාන්‍ය අමනුෂ්‍ය බැඳීමකට වඩා ගැඹුරු, ප්‍රබල දෙයක් බවයි.

භව තුනකට පෙර වූ පොරොන්දුව: බැඳීමට හේතුව හෙළිවීම

මෙම සිදුවීමෙන් පසු, උන්වහන්සේ තවත් ආධ්‍යාත්මිකව දියුණු ස්වාමීන් වහන්සේ නමකගේ උපකාරය පැතුවා. ඒ සමඟ කළ ගැඹුරු විමර්ශනයේදී, වසර ගණනාවක් පුරා පැවති මේ ප්‍රශ්නයේ සැබෑ මුල අනාවරණය වුණා. තමන්ගේ ශරීරයේ මෙවැනි කෙනෙකු සිටින බව මෙතරම් දියුණු උන්වහන්සේටවත් සොයාගැනීමට නොහැකි වූයේ ඇයිද යන්න ඔබට සිතෙන්න පුළුවන්. පිළිතුර නම්, සමහර කර්ම විපාක දීමට නියමිත කාලය එළඹෙන තුරු ඒවා සැඟවී පැවතීමයි.

ඔවුන්ගේ විමර්ශනයෙන් හෙළි වූයේ, මීට භව තුනකට පෙර, වත්මන් ස්වාමීන් වහන්සේ සහ මෙම යක්ෂණිය (එකල මනුෂ්‍ය ස්ත්‍රියක්ව සිටි) අනුරාධපුරයේ ස්වර්ණමාලී මහා චෛත්‍යය (රුවන්වැලි සෑය) අභියසදී බලගතු අධිෂ්ඨානයක් කර ඇති බවයි. ඔවුන් පොරොන්දු වී ඇත්තේ, “අපි දෙදෙනා හැම ආත්ම භවයකම එකටම ඉඳලා, එකටම නිර්වාණය අවබෝධ කරගනිමු” යනුවෙනි.

ද්‍රෝණයක් පමණ සර්වඥ ධාතූන් වහන්සේලා වැඩසිටින, විශ්වීය දොරටු සහිත එවැනි බලගතු ස්ථානයක කළ අධිෂ්ඨානය ඉතා ප්‍රබලයි. එම පොරොන්දුවේ බලයෙන්, ඇය යක්ෂණියක්ව ඉපිද, උන්වහන්සේ පසුපස පැමිණ තිබෙනවා. දැන් උන්වහන්සේ මේ භවයේ තනිවම නිර්වාණය අවබෝධ කරගැනීමට උත්සාහ කිරීම, ඇය එදා වූ පොරොන්දුව කඩ කිරීමක් ලෙස දකිනවා. ඇය, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් සහ වෛරයෙන් යුතුව, උන්වහන්සේගේ භාවනාව කඩාකප්පල් කිරීමට උත්සාහ කරන්නේ එබැවිනුයි.

මෙම කර්තව්‍යයට ඇයට තවත් යක්ෂණියන් 500ක් පමණ සහ වෙනත් නොපෙනෙන දරුණු බලවේග කිහිපයක්ද උදව් කර තිබෙනවා. එම බලවේග උත්සාහ කරන්නේ, උන්වහන්සේ ආධ්‍යාත්මිකව දියුණු වුවහොත් එය තමන්ට අනාගතයේදී තර්ජනයක් වන නිසා, මෙම සංසාර පොරොන්දුව උපයෝගී කරගෙන උන්වහන්සේගේ ගමන නැවැත්වීමටයි.

නිදහසට මඟ: කර්ම බැඳීම බිඳ දැමීම

ගැටලුව හඳුනාගත් පසු, එයින් මිදීමට මාර්ගයද ආධ්‍යාත්මික පණිවිඩ හරහා ලැබුණා. ඒ සඳහා කළ යුතුව තිබුණේ, භව තුනකට පෙර අධිෂ්ඨානය කළ රුවන්වැලි මහා සෑය අභියසටම නැවත යාමයි. එහිදී, එම යක්ෂණියට සහ අනෙකුත් බලවේගයන්ට පැයක් පමණ මෛත්‍රී භාවනාව වඩා, “ඔබට මේ සත්‍යය වැටහී මේ භවයෙන් මිදෙන්නට හැකි වේවා! මට බාධා කිරීමෙන් වළකින්න! අප අතර වූ පොරොන්දුව අදින් මම අවලංගු කරමි!” යනුවෙන් ප්‍රබල අධිෂ්ඨානයක් කිරීමට උපදෙස් ලැබුණා.

ඒ අනුව, උන්වහන්සේ නියමිත වේලාවට, පාන්දර යාමයේ රුවන්වැලි සෑ පුදබිමට වැඩම කර, එම අධිෂ්ඨානය සිදු කළා. මෙම ක්‍රියාවලිය එක් වරකින් අවසන් වූයේ නැහැ. මාස තුනෙන් තුනට, අවස්ථා තුනකදී මෙම කටයුත්ත සිදු කිරීමෙන් පසුවයි, එම ප්‍රබල කර්ම බැඳීම සම්පූර්ණයෙන්ම විසඳා ගැනීමට හැකි වුණේ. දැන් එම බලවේග සියල්ල ඈත් වී ඇති අතර, උන්වහන්සේට කිසිදු බාධාවකින් තොරව, ඉතා හොඳින් භාවනා කරමින් ආධ්‍යාත්මික දියුණුව ලබා ගැනීමට හැකි වී තිබෙනවා. උන්වහන්සේ මෙතරම් කාලයක් ආරක්ෂා වී ඇත්තේ, පෙර සංසාරයේ පුරුදු කළ පාරමිතා ශක්තිය, උන්වහන්සේ රකින ශීලය සහ සම්මා දිට්ඨික දෙවිවරුන්ගේ ආරක්ෂාව නිසයි.

සංසාර ගමනින් උගත යුතු පාඩම්: පොරොන්දුවල බරපතළකම

මෙම සත්‍ය කතාවෙන් අපට ඉගෙන ගත හැකි පාඩම් බොහෝමයි. විශේෂයෙන්ම, රාගයෙන්, එනම් ඇලීමෙන් යුතුව දෙන සංසාර පොරොන්දු කොතරම් භයානකද යන්න මෙයින් පැහැදිලි වෙනවා. අද සමාජයේ තරුණ තරුණියන් ‘සසර පුරා එකට ඉමු’ කියා ඉතා සැහැල්ලුවෙන් පොරොන්දු දෙනවා. නමුත් එවැනි බැඳීම් මරණින් මතු ප්‍රේත, යක්ෂ ආත්මවලට හේතු වී, දෙදෙනාටම දුක් ගෙන දිය හැකියි.

මෙහිදී ඔබට ප්‍රශ්නයක් මතුවිය හැකියි. “එසේනම්, යශෝධරාවන් බෝසතාණන් වහන්සේට දුන් පොරොන්දුවත් එසේ නොවේද?” කියා. එහි ඇති වෙනස මනාව තේරුම් ගන්න. යශෝධරාවන්ගේ පොරොන්දුව වූයේ, බෝසතාණන් බුදු වීමට පුරන පාරමිතාවන්ට උපකාර කිරීමයි. එය නික්මයාම උදෙසා කළ උදව්වක් මිස, රාගයෙන් බැඳ තබා ගැනීමේ උත්සාහයක් නොවෙයි. ඇය, බෝසතාණන් ගිහිගෙය හැර යන විට බාධා කළේ නැහැ. නමුත් මේ කතාවේ යක්ෂණිය මෙන්, වර්තමානයේ බොහෝ දෙනෙක් තම සහකරු හෝ සහකාරිය භාවනා කරනවාටවත්, දහමට යොමු වෙනවාටවත් කැමති නැහැ. එයයි භයානක බැඳීම.

එම නිසා, ඔබගේ සබඳතා, ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවට උපකාරයක්ද, නැතිනම් බාධාවක්ද කියා විමසා බලන්න. සංසාර ගමන නිමා කිරීමට උදව් කරන කල්‍යාණ මිත්‍ර සබඳතා හැර, රාගයෙන් බැඳ තබන සංසාර පොරොන්දු වලින් වළකින්න. මේ භවයේ ගනුදෙනු මේ භවයෙන්ම අවසන් කරගැනීමට උත්සාහ කරන්න.

ප්‍රඥාවෙන් විමසා බැලීමට ආරාධනයක්

මෙම කතාව ඇසූ පමණින්, ඔබට ඇතිවන සෑම ශාරීරික හෝ මානසික අපහසුතාවක්ම අමනුෂ්‍ය බලපෑමක් යැයි නිගමනය කිරීමට ඉක්මන් වෙන්න එපා. භාවනාව වඩන විට ශරීරය තද වීම, රත් වීම වැනි ස්වභාවයන් ඇතිවීම සාමාන්‍ය දෙයක්. ඒවා ශරීරයේ ස්නායු පද්ධතිය චිත්ත ශක්තියට හැඩගැසෙන විට ඇතිවන ලක්ෂණ විය හැකියි.

මෙම ස්වාමීන් වහන්සේ මෙන්, ඔබත් යම් ගැටලුවකට මුහුණ දෙන්නේ නම්, එය පර්යේෂණාත්මකව විමසා බලන්න. “මෙය ඇත්තටම අමනුෂ්‍ය ප්‍රශ්නයක්ද? සංසාර කර්මයක්ද? නැතහොත් මගේ සිතේම ඇතිවන දෙයක්ද?” කියා නුවණින් කල්පනා කරන්න. වන්දනා කර, භාවනා කර, දෙවිවරුන්ට පින් දී, “මට මේ සඳහා නිවැරදි පිළිතුරක් ලැබේවා!” යි අධිෂ්ඨානය කරන්න. කාලයත් සමඟ ඔබට නිසැකවම පිළිතුර ලැබෙනු ඇත.

අවසාන වශයෙන්, මෙම ඉගැන්වීමෙන් පැහැදිලි වන්නේ, අපගේ ඇලීම් සහ ගැටීම් කොතරම් දුක්ඛිත ප්‍රතිඵල ගෙන දිය හැකිද යන්නයි. එවැනි භයානක සංසාර පොරොන්දු වලින් වැළකී, නිවැරදි අවබෝධයෙන් යුතුව, මේ දුක්ඛිත සංසාර ගමනෙන් එතෙර වීමට, සමථ විදර්ශනා භාවනා දියුණු කරගැනීමට ඔබටද ශක්තිය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!