තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අදත් මෙම ලිපිය තුළින්, ප්රායෝගිකවම ආධ්යාත්මික ජීවිතය ගවේෂණය කරන ඔබ වෙනුවෙන්, සිහිය මූලික කරගත් ඉගැන්වීමක් අපි ඉදිරිපත් කරනවා. බුදු දහමේදී ‘සති සම්පජඤ්ඤය’ ලෙස හඳුන්වන්නේද මේ සිහිය සහ නුවණින් යුතුව කටයුතු කිරීමයි. අප නිරන්තරයෙන් ඔබට මේ පිළිබඳව කරුණු පැහැදිලි කරන්නේ, තමන්ගේ සිත, තමන්ගේ සැබෑ ස්වභාවය සහ ලෝකය පිළිබඳව ගැඹුරින් අවබෝධ කරගැනීමට ඇති හොඳම මඟ මෙය වන බැවිනි.
තමන් තුළමයි මේ ලෝකය පවතින්නේ යැයි වටහා ගැනීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ අසූහාර දහසක් වූ ධර්මස්කන්ධයේ සත්යතාව ඔබටම තහවුරු කරගත හැකියි.
උන්වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් ඇත්තද නැත්ද යන්න ඔබටම තේරුම් ගැනීමට ඇති එකම ක්රමය නම්, ජාති, ආගම් හෝ වයස් භේදයකින් තොරව, ඕනෑම කෙනෙකුට මේ සිහිය පිහිටුවාගෙන ප්රායෝගිකව පුහුණු වීමයි. එසේ නොමැතිව, මෙම ඉගැන්වීම්වල සත්ය අසත්යතාවය කිසිදා ඔබට වටහා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇත. මෙම ලිපි පෙළ ඔස්සේ අප බෙදාගන්නා අත්දැකීම් තුළින් ප්රායෝගික වීමේ වටිනාකම ඔබට මේ වන විටත් වැටහී ඇතැයි අපි සිතනවා.
ප්රායෝගික වීමේ බලය: අත්දැකීමෙන් ලබන ප්රඥාව
එබැවින් මෙම කරුණු කියවන ඔබ අනිවාර්යයෙන්ම ප්රායෝගික වන්නැයි අපි කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා. මෙම ප්රායෝගිකත්වය ඔබේ ජීවිතය වෙනස් කිරීමට, ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන ආරම්භ කිරීමට සහ එය දියුණු කිරීමට අතිශයින්ම බලපානවා. අදත්, මෙම ප්රායෝගික වැඩපිළිවෙළ ඔස්සේ සිහිය දියුණු කරන විට ඔබට අත්විඳින්නට ලැබෙන පොදු අත්දැකීමක් ගැන පැහැදිලි කිරීමටයි අප සූදානම් වන්නේ.
සමහර විට ඔබ දැනටමත් මේ අත්දැකීම විඳ ඇති නමුත්, ‘මෙය මෙසේය’ කියා නුවණට, එනම් ප්රඥාවට, හසු නොවූ අවස්ථා ඇති. ඒ වගේම, මේ වන විටත් එය නුවණින් දුටු අයද සිටිනවා. කෙසේ වෙතත්, මේ දෙගොල්ලන්ටම මෙම පැහැදිලි කිරීම වැදගත් වේවි.
ප්රායෝගික අත්හදා බැලීමක්: රසය දිවට දැනෙන මොහොත
අපි තාවකාලිකව විඳින දේවල් ගැන සලකා බලමු. උදාහරණයක් ලෙස, ඔබ මේ මොහොතේ අයිස්ක්රීම් එකක් කනවා යැයි සිතන්න. අයිස්ක්රීම් යනු අප මුඛයෙන් ගන්නා ආහාරයක්. එහි රසය අපට දැනෙන්නේ කොතැනටද? අපේ දිවටයි. දිවේ ඇති ස්නායු පද්ධතිය හරහා එම රසය පිළිබඳ සංවේදනය ඇතිවී, එම පණිවිඩය මොළයට සහ ශරීරයට ගමන් කරනවා.
කටුක, තිත්ත, සැර, ඇඹුල් වැනි විවිධ රසයන් අපට දැනෙන්නේ දිවට පමණයි. ශරීරයේ වෙනත් කිසිම තැනකට මේ රස දැනෙන්නේ නැහැ. අභිධර්මයට අනුව මෙය ජිව්හා ප්රසාදය ලෙස හඳුන්වන දිවේ ඇති සංවේදී ස්වභාවය තුළ සිදුවේ. අයිස්ක්රීම් හැන්ද දිවේ ගෑවුණු සැණින්, එහි පැණි රසය හෝ වෙනත් විශේෂිත රසය ඔබට දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා.
‘මේක රසයි’ යන පණිවිඩය බටහිර වෛද්ය විද්යාවට අනුව මොළයට ලැබුණත්, අප කවුරුත් දන්නා පරිදි අපට මනසක් හෙවත් සිතක් තිබෙනවා. එය මොළයෙන් ඔබ්බට ගිය දෙයක්. මොළය යනු මේ භෞතික ශරීරය ක්රියාත්මක වීමට උපකාරී වන පද්ධතියක් පමණයි. සියල්ල පාලනය වන්නේ සිත මුල් කරගෙනයි.
එසේ නොවන්නට, මියගිය මිනිසෙකුටත් මොළයක් තිබුණද, ශරීරය පාලනය වන්නේ නැහැ නේද? එබැවින්, රසය දිවට දැනුණු සැණින් ඔබේ මනසට, එනම් සිතට, ‘මේක රසයි’ යන පණිවිඩය ක්ෂණිකව ලැබෙනවා. මෙම ක්රියාවලිය දෙස ආහාර ගන්නා සෑම මොහොතකම සිහියෙන් බලා සිටින්න.
සිහියෙන් ආහාර ගැනීම: රසය නිරීක්ෂණය කිරීමේ කලාව
ඔබ නිවසේදී ආහාර පිඟානක් අනා කටට දමා ගන්නා විට, එම වචන දිවට වැටෙන මොහොතේ එහි ඇති එළවළුවල රසය දැනෙන ආකාරය දෙස සිහියෙන් බලන්න. එම රසය කොතරම් තීව්ර ලෙස දැනෙනවාදැයි ඔබට වැටහේවි. මෙසේ රසය දැනෙන්නට ගත් විට, ඔබේ සිත එම රසය සමග කොතරම් වෙලාවක් රැඳී සිටිනවාද? ඒ රසයට ඔබේ සිත කොතරම් කැමතිද? යන්න ඔබටම තේරුම් යනු ඇත. මෙන්න මේ ක්රියාවලිය දෙස සිහිය යොමු කරගෙනම සිටින්න.
ඒ වගේම, ඔබ ඒ රසයට කොතරම් කැමති වුවත්, ඔබට කැමති වෙලාවක් එය දිව මත රඳවා තබාගත හැකිදැයි පරීක්ෂා කර බලන්න. එම රසය දිව මත කොපමණ වේලාවක් පවතිනවාද? එය අවසන් වී යන මොහොත කුමක්ද? මෙලෙස, ඕනෑම අත්දැකීමක ආශ්වාදය, එනම් එහි ආරම්භය, පැවැත්ම සහ අවසානය යන මුල, මැද සහ අග යන අවස්ථා තුන දෙසම සිහියෙන් බලන්න.
රසය තුළින් අනිත්යය දැකීම: සැබෑ ලෝකය විඳින හැටි
මේ ආකාරයට, ඔබ ගන්නා සෑම ආහාරයක් දෙසම, සෑම රසයක් දෙසම දිගින් දිගටම සිහියෙන් බලන්න. කාලයක් පුහුණු වන විට ඔබටම වැටහෙන්නට, පෙනෙන්නට, තේරෙන්නට පටන් ගනීවි, ‘මේ රසය එතරම් වෙලාවක් පවතින්නේ නැහැ නේද?’ කියා. රසය දිවට වැටෙනවා, ක්ෂණික පැවැත්මක් තිබෙනවා, නමුත් එය නැති වී යනවා. මෙන්න මේ යථාර්ථය දෙස බලන්න.
වෙනදා ඔබ යෝගට් කෝප්පයක් හෝ අයිස්ක්රීම් එකක් රසය විඳිමින් ඉක්මනට කාලා දමනවා. නමුත් මේ වතාවේ, එය ඉවර වන තුරුම සිහියෙන් ආහාරයට ගන්න. එක වරක් පමණක් නොව, දිගින් දිගටම මෙය පුරුදු කරන්න. එවිට ඔබට සුවිශේෂී දෙයක් වැටහේවි. ‘මේ ලෝකය ඇත්තටම විඳින්නේ කවුද?’ කියා ඇසුවොත්, පිළිතුර වන්නේ බුදුවරුන්, පසේ බුදුවරුන් සහ රහතන් වහන්සේලා බවයි. මනා ලෙස සිහිය දියුණු කළ උන්වහන්සේලා පමණක් රසයක් වුවද එහි සැබෑ ස්වභාවයෙන්ම විඳිනවා.
අප සිතා සිටියත්, අප මෙතෙක් කල් මේ ලෝකය හරියට විඳලා නැති බව, රසයක්වත් හරියට අත්විඳ නැති බව ඔබටම වැටහේවි. බුදුරදුන් වසර 2500කට පෙර දේශනා කළ මේ සත්යය, ඔබ ප්රායෝගිකවම අත්හදා බැලුවොත් ඔබටම තහවුරු කරගත හැකිය. රසයට ඇති කැමැත්ත, එහි පැවැත්ම සහ නැතිවීම දෙස සිහියෙන් බලන විට, ඔබ එහි ආශ්වාදය (ඇලීම) සහ ආදීනවය (තාවකාලික බව නිසා ඇතිවන දොස) යන දෙකම දකිනු ඇත.
නිගමනය: දෛනික ජීවිතය භාවනාවක් කරගනිමු
මෙම ලිපියෙන් අප ඉගෙන ගත් ප්රධානම පාඩම නම්, අපගේ දෛනික ක්රියාවක් වන ආහාර ගැනීම පවා ගැඹුරු ආධ්යාත්මික පුහුණුවක් බවට පත් කරගත හැකි බවයි. සිහිය යනු කිසියම් විශේෂිත ඉරියව්වකට සීමා වූ දෙයක් නොව, ජීවිතයේ සෑම මොහොතකදීම අපට භාවිතා කළ හැකි ප්රබල මෙවලමකි.
රසය නැමැති සරල අත්දැකීම දෙස නුවණින් බැලීමෙන්, සියලු සංස්කාරයන්ගේ අනිත්ය ස්වභාවය, එනම් ඒවායේ ඉපදීම, පැවතීම සහ නැතිවීම අපට අවබෝධ කරගත හැකිය. ඔබත් මෙම සරල, එහෙත් බලගතු, සිහිය පුහුණුව අදම ආරම්භ කර එහි වටිනාකම ඔබම අත්විඳින්න.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
