වෙසක් පොහෝ දින විශේෂ දේශනය

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

මේ උතුම් වෙසක් පුර පසළොස්වක පොහෝ දිනයේදී, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මූලික ඉගැන්වීම අපගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව සම්බන්ධ කරගත යුතු ආකාරය ගැන කතා කිරීමට මා සිතුවා. වෙසක් පොහොය දිනයේ වැදගත්කම ඔබ කවුරුත් දන්නා කරුණක්. ඒ පිළිබඳව ඔබ බොහෝ ධර්ම දේශනා ශ්‍රවණය කර ඇති අතර, දැනුවත් වී සිටිනවා. නමුත්, හුදෙක් දැනුමෙන් ඔබ්බට ගොස්, මෙම ඉගැන්වීම් අපගේ ජීවිතයේ කොටසක් කරගන්නේ කෙසේද යන්නයි වැදගත් වන්නේ.

බුදුරජාණන් වහන්සේ නමක් ලෝකයට පහළ වීමේ ගැඹුරු අර්ථය අප මූලික වශයෙන් අවබෝධ කරගත යුතුයි. සිද්ධාර්ථ මහා බෝධිසත්වයන් මනුලොව ඉපිද, අප්‍රමාණ වීර්යයෙන් භාවනාමය දියුණුවක් ලබා, තමන්ගේ ඥාන දර්ශනයන් අවදි කරගත්තා. උන්වහන්සේ අවබෝධ කරගත්තේ මේ ලෝකයේ, විශ්වයේ, මිනිස් සිතේ සහ අපට නොපෙනෙන මේ නිමක් නැති සංසාරයේ ඇත්ත ඇති සැටියෙනුයි.

උන්වහන්සේ අපට දේශනා කළේ, “මේ සත්‍යය ලෝකය තුළ පවතිනවා, නමුත් නුඹලාගේ සිතේ ඇති අඳුරු බව, එනම් මෝහය නිසා එය තේරුම් ගැනීමට නුඹලාට නොහැකියි” යනුවෙනුයි. බුදු බව ලැබීමෙන් පසුව, උන්වහන්සේ ක්‍රමානුකූලව එම ධර්මය අපට දේශනා කළා.

වර්තමානයේ ඒ උතුම් දේශනා ත්‍රිපිටක පොත් වහන්සේලා තුළ අන්තර්ගත වී තිබෙනවා. පසුව අටුවාචාරීන් වහන්සේලා විසින් එය තවත් සරල බසින් විස්තර කර තිබෙනවා. ත්‍රිපිටකයේ අඩංගු අසූහාර දහසක් වූ ධර්මස්කන්ධය කියවා බැලුවහොත්, අපේ සංසාර ජීවිතය සහ අපේ සිත ගැන සියල්ල තේරුම් ගැනීමේ හැකියාව අපට ලැබෙනවා. එහෙත්, මේ ආධ්‍යාත්මික පැත්ත සැබෑ ලෙසම අවබෝධ වන්නේ, එම කරුණු ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කළහොත් පමණයි.

පොහෝ දිනයේ ආධ්‍යාත්මික වැදගත්කම: සොබාදහමේ රහස

ඇයි බුදු කෙනෙක් මේ වෙසක් පොහෝ දිනයකම බුදු වන්නේ? සිද්ධාර්ථ බෝසතාණන් වැනි පාරමිතා ශක්තිය සහ චිත්ත ශක්තිය වර්ධනය කරගත් උත්තමයෙක් නිර්වාණය අවබෝධ කරගන්නේ ඇයි මෙවැනි දවසක? එයට හේතු තිබෙනවා. සොබාදහමේ පිහිටීම එදිනට විශේෂයෙන් බලපානවා.

පුර පසළොස්වක පොහෝ දිනකදී, චන්ද්‍රයා පූර්ණව දකින්නට ලැබෙනවා. මෙදිනට අපගේ සිත් තුළ ඇතිවන කෙලෙස්, එනම් රාගය, ද්වේශය වැනි අකුසල් සිතිවිලි, ඒවා පාලනය කරගැනීමට අපහසු තරමටම වැඩිවීමේ ස්වභාවයක් පවතිනවා. එහෙත් බෞද්ධ සමාජයක ජීවත් වන අපට, අතීතයේ සිටම පොහෝ දිනට පන්සල් යාම වැනි ධාර්මික කටයුතුවලට යොමු වීමට අවස්ථාව ලැබී තිබෙනවා.

අතීත රජවරුන් මෙය අනිවාර්ය කර තිබුණේ, එදිනට මිනිස් සිත පාලනය කරගැනීම අපහසු නිසා, ඔවුන් ධාර්මික පැත්තකට යොමු කිරීම තුළින් ඒ අයහපත් බලපෑමෙන් ඔවුන්ව ආරක්ෂා කරගැනීමටයි.

සොබාදහමේ ක්‍රියාකාරීත්වය දෙස බලන්න. නරියන් පවා සඳ දෙස බලා හඬ නගනවා, සුනඛයන් උඩුබුරනවා, මුහුදේ පවා වෙනස්කම් සිදු වෙනවා. මේ අනුව, පූර්ණ චන්ද්‍රයා පරිසරයට යම් බලපෑමක් කරන බව අප තේරුම් ගත යුතුයි. මෙම බලපෑම අපගේ භෞතික ශරීරයටත්, මනසටත් එකසේ බලපානවා. එබැවින්, එවැනි දවසක අප භාවනායෝගීව කටයුතු කරන විට, සිත ඉතා පහසුවෙන් සන්සුන් භාවයකට පත් කරගැනීමේ හැකියාව ලැබෙනවා.

ආධ්‍යාත්මිකත්වය ආරම්භ කරන කෙනෙකුට පොහෝ දවස ඉතාම සුදුසු දිනයක් වන්නේ ඒ නිසයි. විශේෂයෙන්ම, පොහෝ දින රාත්‍රී කාලයේ හෝ අලුයම් කාලයේ භාවනා කිරීමෙන්, පරිසරයෙන් ලැබෙන ශක්තිය ආධ්‍යාත්මික දියුණුවට මහත් උපකාරයක් වෙනවා. බුදුවරුන් පවා බුද්ධත්වයට පත් වන්නේ අලුයම් කාලයේ බව ඔබ දන්නවා.

අලුයම භාවනා කරන විට අපට ලැබෙන උද්යෝගය, ප්‍රබෝධය සහ ශක්තිය දහවල් කාලයේදී නොලැබෙන්නේ ඒ නිසයි. ඇත්තෙන්ම, ආධ්‍යාත්මිකව බොහෝ දියුණු කෙනෙකුට නම් උදෑසන, දහවල්, රාත්‍රී යන කාල තුනම එක හා සමානයි. නමුත් ආරම්භක අවස්ථාවේ සිටින අයට, උදෑසන භාවනාව වඩාත් ඵලදායී වන්නේ ඒ නිසයි.

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මූලික ඉගැන්වීම: සිහිය පැවැත්වීම

බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් අතරින් අප ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කළ යුතු මූලිකම දේ වන්නේ සිහිය පැවැත්වීමයි. විදර්ශනාව, සතර සතිපට්ඨානය වැනි වචනවලින් හැඳින්වෙන්නෙත් මේ හා සම්බන්ධ ඉගැන්වීම් මයි. බුදු කෙනෙක් ලෝකයට පහළ වී දේශනා කළ ඒ ගැඹුරු ධර්මය අපට අවබෝධ කරගත හැකි එකම ක්‍රමය වන්නේ, අපගේම සිත ගැන අධ්‍යයනය කිරීමයි. අප ප්‍රායෝගිකවම පුහුණු වීමට අකමැතිම සහ මගහරින දෙයත් මේ සිත ගැන අධ්‍යයනය කිරීමයි. බොහෝ මිනිසුන් කැමති බාහිර ලෝකයේ දේවල් සමඟ කටයුතු කරන්නටයි.

නමුත්, මනසේ ස්වභාවය, එය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය, එහි පවතින දේවල් මොනවාද, එය අපට අවශ්‍ය පරිදි නමා ගන්නේ කෙසේද යන්න ඔබට තේරුම් ගත හැකි නම්, ඔබ මානසිකව ඉතා විශිෂ්ට තැනකට පත්වී සිටිනවා. බුදු කෙනෙක් අපට දේශනා කරන්නේ, “ටිකෙන් ටික ඔබේ මනස දියුණු කරන්නට උත්සාහ කරන්න, සිත හඳුනාගන්නට උත්සාහ කරන්න” කියායි.

අප නොදැනුවත්වම වුවත්, ක්‍රමානුකූලව සිහිය පවත්වා සිතේ ස්වභාවය තේරුම් ගන්නා විට, සිත දියුණු වීම ඉබේම සිදු වෙනවා. සංසාරයෙන් එතෙර වීමටත්, සියලු කෙලෙස් මුලිනුපුටා දැමීමටත් බුදුරදුන්ගේ මෙම මූලික ඉගැන්වීම වන සිහිය පැවැත්වීම ඔබට අතිශයින්ම වැදගත් වේවි.

ප්‍රායෝගික පුහුණුවේ ආරම්භය: සිතේ ඇලීම සහ ගැටීම හඳුනාගැනීම

අපි බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මූලික ඉගැන්වීම ප්‍රායෝගිකව විමසා බලමු. යමෙක් කාමයන්ගෙන් වෙන්වී පැවිදි දිවියකට ඇතුළත් වූවා යැයි සිතන්න. පැවිදි වූ පසු ඔහුට නැවත කාමයන් වින්දනය කළ නොහැකියි. නමුත් භාවනා කරන්නට පටන් ගත් විට, ගිහි ජීවිතයේදී මනසේ තැන්පත් වූ අතීත සිතුවිලි, එනම් ජීවිතයේ විඳි දේවල්, නැවත නැවතත් මතුවී එනවා. මෙන්න මේ අවස්ථාවේදී තමයි සිහිය පැවැත්වීම වැදගත් වන්නේ.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ නාම-රූප, ධාතු මනසිකාරය හෝ පටිච්චසමුප්පාදය වැනි ගැඹුරු ධර්ම කරුණු ඔබට දැකගත හැකි වන්නේ ඔබ සිහිය දියුණු කළහොත් පමණයි. සමහර අය ‘නාම-රූප, නාම-රූප’ කියා නිතර මෙනෙහි කරමින් විදර්ශනාව වැඩෙනවා යැයි සිතනවා. නමුත් එයින් සිදුවන්නේ සමථමය දියුණුවක් පමණයි. විදර්ශනාව වැඩෙන්නේ නැහැ. ඔබ මතක තබාගත යුතුයි, සිහිය දියුණු කරන තරමට තමයි මේ ලෝකයේ සහ මනසේ යථා ස්වභාවය දැකගත හැකි වන්නේ. සිහිය නොදියුණු කෙනාට එය දැකිය නොහැකියි.

එබැවින්, ආරම්භයේදීම අප කළ යුත්තේ තමන්ගේ හිතට එන සිතුවිලි හඳුනාගැනීමයි. සිහිය පැවැත්වීම තුළින්, නාම-රූප වැනි ගැඹුරු දේ එකවර බැලීමට උත්සාහ කරනවාට වඩා, පළමුව තමන්ගේ හිතේ ඇතිවන ඇලීම සහ ගැටීම හඳුනාගන්න. ඔබේ සිතට එන රාග සහගත සිතුවිලි, ද්වේශ සහගත සිතුවිලි, ඉරිසියා සහගත, කුහක සිතුවිලි මෙන්ම හොඳ-නරක, වැඩියෙන්ම ඇලෙන දේවල් සහ ගැටෙන දේවල් මොනවාදැයි නිරීක්ෂණය කරන්න. මෙය කාලයක් පුහුණු කරන විට, “අනිත් මිනිසුන්ගේ සිත් තුළත් මේ ආකාරයේම කෙලෙස්, ඇලීම් සහ ගැටීම් තිබෙනවා නේද?” කියා තමන්ටම අවබෝධ වෙනවා. සිහිය පැවැත්වීම පුහුණුවේ මූලික පියවර මෙයයි.

ඇලීමෙන් සහ ගැටීමෙන් මිදී උපේක්ෂාව වඩන හැටි

මෙම පුහුණුව තවදුරටත් ගැඹුරට ගෙන යන්නේ කෙසේද? අපගේ ඉන්ද්‍රියන් පහ වන ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය හරහා මනසට තොරතුරු ගලා එන බව අපි දන්නවා. ආහාර ගන්නා විට, දිවට රස දැනුණු පසු, ඒ රසයට අප ඇලෙනවද? නැතහොත් කරවිල වැනි අමිහිරි දෙයක් නම්, එයට ගැටෙනවද? කියා සිහියෙන් හඳුනාගන්න.

කාලයක් තිස්සේ මෙසේ පුහුණු කරන කෙනෙක්, තමන් ආසම කළ මස් වැනි ආහාරයක් කටට ගත් විට, “මේක මගේ ඇලීමක්” කියා සිහියෙන් හඳුනාගත් නිසා, ටික කලකින් ඒ කෙරෙහි ලොකු ඇලීමක් ඇතිවන්නේ නැහැ. “මේකත් එක ආහාරයක් පමණයි, මම ඇලෙන්න අවශ්‍ය නෑ” යනුවෙන් මධ්‍යස්ථ සිතක්, එනම් උපේක්ෂක සිතක්, පහළ වෙනවා.

එලෙසම, අකමැතිම කරවිල වැනි ආහාරයක් ගන්නා විට, “මගේ හිතේ ගැටීමක් ඇතිවෙනවා” යැයි නිරන්තරයෙන් හඳුනාගන්නා විට, කාලයක් ගත වූ පසු ඒ ගැටීම නැතිවී ගොස්, “ඉස්සර මම ගැටුණු ආහාරය දැන් මට මධ්‍යස්ථව ගන්න පුළුවන්” යන වැටහීම ඇති වෙනවා. සිහිය පැවැත්වීම තුළින්, අතීතයේ තිබූ මානසික ස්වභාවය සහ වර්තමානයේ ඇතිවී තිබෙන වෙනස තමන්ටම දැකගත හැකියි.

පහාරාද සූත්‍රයේ දේශනා කරනවා වගේ, මුහුදේ පතුලේ ඇත්තේ කුමක්දැයි දැනගැනීමට නම්, ක්‍රමානුකූලව ගැඹුරට යා යුතුයි. ඒ ආකාරයට, සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කිරීමේදී, අපි එකවරම පටිච්චසමුප්පාදය වැනි ගැඹුරු කරුණු දෙස බලන්නට යන්නේ නැහැ. මුලින්ම හිතේ ඇලීම, ගැටීම වැනි දේ නිරීක්ෂණය කරනවා.

මෙම පුහුණුව කුමන ජාතියක, ආගමක, වයසක කෙනෙකුට වුවත් කළ හැකියි. මෙසේ පුහුණු වන විට, කෙලෙස් සම්පූර්ණයෙන්ම නැති නොවූවත්, පෙරට වඩා සැලකිය යුතු ලෙස අඩුවීමක් සිදුවෙනවා. එයයි ඔබ තේරුම් ගත යුතු වැදගත්ම කාරණය.

ගැඹුරු දහම දැකීම: අනිත්‍යතාවය (අනිච්ච) අත්දැකීමෙන් වටහා ගැනීම

මෙම පුහුණුව තවත් ඉදිරියට ගෙන යන විට, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ත්‍රිලක්ෂණය, එනම් අනිච්ච, දුක්ඛ, අනත්ත යන ලක්ෂණ තුන, අපට ප්‍රායෝගිකවම දැකගත හැකි වෙනවා. සිතට සිතුවිල්ලක් එනවා, එය මද වේලාවක් පවතිනවා, ඉන්පසු නැතිවී යනවා. මේ තුළින්ම, ජීවිතයේ නිරන්තරයෙන් වෙනස් වන, ස්ථිර නොවන ස්වභාවය, එනම් අනිච්ච හෙවත් අනිත්‍යතාවය, දැකගත හැකියි.

තවදුරටත් සියුම්ව බැලුවොත්, ආහාරයක් දිවේ තැබූ විට, ඒ රසය කොපමණ වේලාවක් පවතිනවාද? හොඳින් සිහිය පැවැත්වුවහොත්, එය තත්පර කීපයකටත් වඩා අඩු, ඉතාම ක්ෂණික මොහොතක් පැවතී නැතිවී යන බව පෙනේවි. ඒ ආකාරයටම, ඇසට පෙනෙන ලස්සන රූපයක්, කනට ඇසෙන මිහිරි ශබ්දයක්, හෝ ශරීරයට දැනෙන ස්පර්ශයක් කොතරම් වේලාවක් පවතින්නේදැයි සිහියෙන් බලන්න. ඒ සියල්ල ඉතා ඉක්මනින් ඇතිවී නැතිවී යන අනිත්‍ය ස්වභාවයට ලක්වන බව ඔබටම තේරුම් යාවි.

මුහුදේ ගැඹුරට යෑමට පෙර, මෙසේ මුහුදු වෙරළේ සහ ඒ අවට ඇති දේවල් නිරීක්ෂණය කරන්නා සේ, අපිද මූලික වශයෙන් මෙම කරුණු දෙස බැලිය යුතුයි. නිරන්තරයෙන් සිතට එන සිතුවිලි, ඇලීම්, ගැටීම් සහ උපේක්ෂක භාවය හඳුනාගන්න. මෙසේ ක්‍රමානුකූලව බලන විට, ඔබට මේ කරුණු ඉතා පුළුල් ලෙස වැටහේවි. ඒ වැටහීමට අපි ප්‍රඥාව යැයි කියනවා.

භාවනා මගෙහි හමුවන අභියෝග සහ වැරදි වැටහීම්

ගිහි ජීවිතයක් ගත කරන කෙනෙකුට නොකඩවා සිහිය පැවැත්වීම අපහසුයි. ඒ නිසා අපි කියන්නේ ටිකෙන් ටික පුරුදු කරන්න කියායි. පැවිදි කෙනෙකුට වුවත්, එකවර පූර්ණ සිහියකට යා නොහැකියි. එකපාරටම එසේ කිරීමට උත්සාහ කළොත්, සිහිය පැවැත්වීම කියන ක්‍රියාවලියම එපා විය හැකියි.

මෙම පුහුණුවේ යම් මට්ටමකට පැමිණි කෙනෙකුට, මනස ගැනම අධ්‍යයනය කිරීමට, වැඩිය කතා නොකර නිශ්ශබ්දව සිටීමට සිතෙනවා. සාමාන්‍ය සමාජයේ අයට, පවුලේ අයට, මෙය තේරුම් ගැනීමට නොහැකි වූ විට, ඔවුන් සිතන්නේ මෙයට යම් මානසික ව්‍යාකූලත්වයක් ඇතිවී තිබෙනවා කියායි. ඉන්පසු මානසික වෛද්‍යවරුන් වෙත යොමු කර, නිරපරාදේ ස්නායු දුර්වල කරන බෙහෙත් ලබා දෙන අවස්ථා තිබෙනවා. මෙවැනි තත්ත්වයන් ගැන ඔබ දැනුවත් වී සිටිය යුතුයි.

එසේම, භාවනා කරන විට ශරීරයේ සියුම් දේවල්, උදාහරණයක් ලෙස හෘද ස්පන්දනය, ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ ක්‍රියාකාරීත්වය, හෝ කැසීමක් වැනි දේ, වැඩියෙන් දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා. මෙය සිහිය තියුණු වීම නිසා සිදුවන්නක්. නමුත් සමහරු මෙය අමනුෂ්‍ය බලපෑමක් හෝ භාවනාවේ වරදක් ලෙස සිතා භාවනාව නතර කරනවා. එවැනි තත්ත්වයකට පත් නොවන්න. “මේක හිතේ ස්වභාවය” යැයි තේරුම් ගෙන, කුමන ක්ලේෂයක්, රාගයක්, ද්වේශයක් ආවත්, එයට ක්‍රියාත්මක නොවී උපේක්ෂක වන්න.

සිත සහ ශරීරය එක්ව නිරීක්ෂණය කිරීම: සතර සතිපට්ඨානය

අප මෙතෙක් පුහුණු කළේ බොහෝ විට සිත දෙස බැලීම, එනම් චිත්තානුපස්සනාවයි. සිත උපේක්ෂකත්වයට පත් වූ පසු, ඊළඟට අපගේ ශරීරය දෙසද ඒ ආකාරයෙන්ම බැලිය යුතුයි. ඔබ පුටුවෙන් නැගිටින විට, ඇවිදින විට, අතපය හොල්ලන විට, ඒ සියල්ල සිදුවන්නේ කෙසේදැයි හොඳින් බලන්න.

සිතේ සිතුවිල්ලට අනුව ශරීරය කොතරම් වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙනවාදැයි අධ්‍යයනය කරන්න. මෙය කායානුපස්සනාව ලෙස හැඳින්වේ. මෙහිදී, අප අපගේ සිත ගැනත්, භෞතික ශරීරය ගැනත්, ඒ අතරතුර ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය යන ඉන්ද්‍රියන් හරහා පැමිණෙන දේවල් ගැනත් හොඳ සිහියක් පවත්වනවා.

මෙය මුහුදේ ගැඹුරට පිහිනා යාමට පෙර, වෙරළේ සිට රළ පාගන්නට ඉගෙන ගන්නවා වැනි දෙයක්. මුලින්ම මුහුදේ රළට ඇති බිය නැති කරගත යුතුයි. ඒ ආකාරයට, අපත් ක්‍රමානුකූලව මෙම පියවරයන් අනුගමනය කළ යුතුයි. මේ සියල්ල සිහිය පැවැත්වීම තුළම අන්තර්ගත වෙනවා.

දියුණු මනසක ස්වභාවය: සියල්ල අතහැරීම සහ උපේක්ෂාව

මෙම පුහුණුව තවදුරටත් ඉදිරියට යන විට, ඉතා සියුම් සිතිවිලි පවා හඳුනාගැනීමේ හැකියාව ලැබෙනවා. උදාහරණයක් ලෙස, තමන් තුළ ඇතිවූ උපේක්ෂක භාවය නැතිවී යයිදෝ කියා සියුම් ලෝභකමක්, ගැටීමක් ඇතිවිය හැකියි. එය පවා සිහියෙන් හඳුනාගත යුතුයි. මෙවැනි සියුම් තැන් දැකිය හැක්කේ, ක්‍රමානුකූලව සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කර, රාග, ද්වේශ, මෝහ යන ක්ලේෂයන් අඩු කරගත් කෙනෙකුට පමණයි.

මෙම මානසික මට්ටමට පැමිණි විට, ඔබ තුළ සියල්ල අතහැරීමේ මානසිකත්වයක් ඇති වෙනවා. විදර්ශනාව වඩන කෙනාට, තමන් කටපාඩම් කරගත් ත්‍රිපිටක දැනුම, භාෂා දැනුම, උගත්කම හෝ නූගත්කම යන කිසිවක් වැඩක් නැහැ. තමන් කොතරම් සීලය ආරක්ෂා කළත්, එයත් මනසින් අත්හරිනවා. තමන්ට ඇති අධිමානසික හැකියාවන්, ධ්‍යාන, අභිඥා වැනි දේවල් පවා තඹ සතේකටවත් ගණන් ගන්නේ නැහැ. ඒ සියල්ල අත්හැර දමනවා. මන්ද, ඒ සියල්ලට වඩා උපේක්ෂක භාවය වටිනා බව ඔහු අත්දැකීමෙන්ම දන්නා නිසයි.

එවැනි තැනකට පත්වූ කෙනෙකුට, තමන් ඉන්නේ කුමන මාර්ගඵලයකද (සෝවාන්, සකෘදාගාමී ආදී) යන්න දැනගැනීමට අවශ්‍යතාවයක් නැහැ. එය ඔහුට වැඩකට නැති ලේබලයක් පමණයි. තමන්ගේ මාර්ගඵලය කුමක්දැයි හොයන්නට යන්නේම, තවමත් භාවනාවේ නිසි තැනට පැමිණ නැති බවට ලකුණක්. ඒ නිසා, මාර්ගඵල සෙවීම නවතා, සිහිය පැවැත්වීම ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කිරීම පමණක් කරන්න.

ඔබේ ගමන අදම අරඹන්න: වෙසක් පොහොය අධිෂ්ඨානය

බුදුරජාණන් වහන්සේ කෙනෙක් පහළ වී අපට ලබාදුන් මූලිකම ඉගැන්වීම මෙයයි. උන්වහන්සේගේ ඉපදීම, බුදුවීම ගැන කතා කරමින් එකම රාමුවකට කොටු වී නොසිට, ඒ ඉගැන්වීම ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කළ යුතුයි. ඔබ මෙතෙක් කල් ඔබේ ජීවිතයේ නොකළ එකම දේ, මේ ප්‍රායෝගික පුහුණුව විය හැකියි. එබැවින්, අද මේ වෙසක් දවසේ අධිෂ්ඨානයක් ඇති කරගන්න, “මම ලබන වෙසක් පොහොය වනතුරු නොකඩවා මේ සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කරනවා” කියා. සෑම පෝයකටම ඒ අධිෂ්ඨානය අලුත් කරගන්න.

මෙම පුහුණුවේ යෙදෙන පුද්ගලයා, පෙර සිටි පුද්ගලයාට වඩා වෙනස් කෙනෙක් බවට පත් වෙනවා. ඔහුගේ මානසික පීඩනය නැතිවී යනවා, මතක ශක්තිය වර්ධනය වෙනවා, අනවශ්‍ය දේ ගැන කල්පනා කරන්නේ නැහැ, හොඳ නින්දක් ලැබෙනවා. ඔහු නිශ්ශබ්ද, අවශ්‍ය දේට පමණක් කතා කරන, එහෙත් අන් අය සමඟ සුහද, නිහතමානී ගුණාංගවලින් යුත් කෙනෙක් බවට පත් වෙනවා. මේ පුහුණුව සරල යැයි සිතන්න එපා, එසේම අමාරු යැයි සිතා අත්හරින්නත් එපා. මෙය ජාති, කුල, ආගම්, දුප්පත්-පොහොසත් භේදයකින් තොරව ඕනෑම කෙනෙකුට කළ හැකි දෙයක්.

දැන් ඔබට වැටහෙනවා ඇති, බුදු කෙනෙක් පොහෝ දිනක බුදු වීමේ වැදගත්කම සහ එම දිනයේ පරිසරයෙන් ලැබෙන ශක්තිය අපගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවට කොතරම් උපකාරී වෙනවාද කියා. ඒ නිසා, මේ උතුම් දිනයේදී, මෙම දේශනාව කියවා අවසන් වූවාත් සමඟම, ඔබේ සිහිය පැවැත්වීම පුහුණුව ආරම්භ කරන්න. ඔබේ සිත ගැන ඔබම තේරුම් ගන්න. බුදුරජාණන් වහන්සේගේ මූලික ඉගැන්වීම ප්‍රායෝගිකව පුහුණු කිරීමට ඔබට ශක්තිය, ධෛර්යය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!