තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අද අපගේ මෙම ආධ්යාත්මික ඉගැන්වීම් ඔස්සේ ඔබ වෙත ගෙන එන්නේ අවවාදයක් ලෙස හැඳින්විය හැකි කරුණක් පිළිබඳවයි. බොහෝ දෙනෙක් අප සමඟ දුරකථනයෙන් මෙන්ම පණිවිඩ ඔස්සේ නිරන්තරයෙන් විමසන ප්රශ්නයක් තිබෙනවා. ඒ, කුණ්ඩලනී ශක්තිය සහ චක්ර, විශ්ව ශක්තිය සහ තෙවැනි ඇස වැනි ගැඹුරු මාතෘකා පිළිබඳවයි.
අපගේ භාවනා වැඩසටහන් මාලාව ඔස්සේ තෙවැනි ඇස විවෘත කරගැනීම සම්බන්ධයෙන් ප්රායෝගික මඟ පෙන්වීමක් ලබා දෙනවා. එහිදී කිසිවෙකු මඟ නොහැර, සියලු දෙනාටම අදාළ කරගත හැකි ප්රායෝගික ක්රමවේදයන් හඳුන්වා දීමට අප කටයුතු කරනවා. එහෙත්, බොහෝ දෙනා මෙම සංකල්ප පිළිබඳව දැනුම රැස් කිරීමට විශාල උනන්දුවක් දක්වනවා.
මගේ කාරුණික අවවාදය වන්නේ, මෙම කිසිදු සංකල්පයක් පිළිබඳව දැනුම පසුපස හඹා නොයන ලෙසයි. එයින් ඔබට කිසිදු ප්රයෝජනයක් අත් නොවන බව වටහා ගැනීම ඉතා වැදගත්.
භාවනාවේදී දැනුම බාධාවක් වන්නේ ඇයි?
ඔබ චක්ර, කුණ්ඩලිනී ශක්තිය හෝ විශ්ව ශක්තිය ගැන කොතරම් ගැඹුරින් සෙව්වත්, එය හුදෙක් දැනුමක් පමණක්ම වෙනවා. භාවනානුයෝගී ඔබට එම දැනුමෙන් කිසිදු ප්රතිඵලයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. සැබෑ ප්රශ්නය වන්නේ, මෙවැනි දේ ගැන නිරන්තරයෙන් සිතන, සොයන කෙනාට කිසි දිනෙක තම භාවනාව දියුණු කර ගැනීමට නොහැකි වීමයි.
වසර ගණනාවක් තිස්සේ චක්ර සහ කුණ්ඩලිනී ශක්තිය ගැන සොයා බැලුවත්, බොහෝ දෙනා තවමත් එකම තැන සිටින්නේ ඇයි? හේතුව, ඔවුන් ප්රායෝගික භාවනාව තුළ නිරත නොවීමයි. ඔවුන් කරන්නේ පොත්පත්වල ඇති න්යායන් හෝ අන් අය පවසන දේ සමඟ තම අත්දැකීම් සැසඳීමයි. නමුත් ප්රායෝගික අත්දැකීම, න්යායට වඩා බොහෝ සෙයින් වෙනස්. එම නිසා, මෙම ගමන යාමට නම් ඔබ නිර්භය විය යුතුයි. බියෙන් තොරව, නිර්භයව මෙම අත්දැකීම්වලට මුහුණ දීම අත්යවශ්යයි. එසේ නොමැතිව, කොතරම් දැනුම රැස් කළත් එයින් පලක් නැහැ.
යාපනයට යන ගමනේදී අනුරාධපුරයේ අතරමං වීම
මෙය තේරුම් ගැනීමට සරල උදාහරණයක් ගනිමු. සිතන්න, ඔබ කොළඹ සිට යාපනය බලා ගමනක් ආරම්භ කරනවා කියා. ඔබේ ඉලක්කය යාපනයට ළඟා වීමයි. අතරමඟදී ඔබට අනුරාධපුරය වැනි ඉතා සුන්දර, සිත් ඇදගන්නාසුළු නගරයක් හමුවෙනවා. එහි ඇති දර්ශනීය ස්වභාවය සහ පූජනීය ස්ථාන නිසා ඔබට එහි නැවතී සිටීමට සිතෙනවා.
දැන් ඔබ, ඔබේ මූලික අරමුණ අමතක කර, අනුරාධපුරය ගැනම සොයන්නට, එහි සුන්දරත්වය විඳිමින් එහිම ගිලී සිටින්නට පටන් ගතහොත් කුමක් සිදුවේද? ඔබට කිසිදා ඔබේ ඉලක්කය වූ යාපනයට ළඟා වීමට නොහැකි වේවි. ඔබ අතරමඟ නතර වෙනවා.
භාවනාවේදී චක්ර, කුණ්ඩලිනී, විශ්ව ශක්තිය වැනි දේ සෙවීමත් ඒ හා සමානයි. ඒවා අතරමඟදී හමුවන සුන්දර නගර වැනි ය. ඔබ ඒවායේ අතරමං වුවහොත්, ඔබේ සැබෑ ඉලක්කය වන ආධ්යාත්මික දියුණුව කරා ළඟා වීමට නොහැකි වෙනු ඇත. මේවා දැනුම ලෙස පැත්තකින් තැබිය යුතු අතර, ප්රායෝගික භාවනාව සඳහා එය කිසිසේත්ම අවශ්ය වන්නේ නැහැ.
දරුවෙකුගේ සිතින් භාවනා කිරීමේ බලය
එසේනම්, නිවැරදි මානසිකත්වය කුමක්ද? ඔබ භාවනා කරන විට, හරියට පොඩි දරුවෙක් වගේ වෙන්න. අපි පොඩි දරුවෙකුට ‘අ’ අකුර ලියන්න කියා දුන් විට, ඒ දරුවා වෙනත් ප්රශ්න අසන්නේ නැහැ. ‘ඇයි අකුරු තියෙන්නේ? ඈ යන්නත් තියෙනවද?’ කියා ඔවුන් විමසන්නේ නැහැ. දුන් කාර්යය සරලව, පාඩුවේ කරනවා. චක්ර සහ කුණ්ඩලිනී ශක්තිය ගැන නොසිතා ප්රායෝගික භාවනාව දියුණු කර ගැනීමට නම් ඔබත් අන්න ඒ වගේ විය යුතුයි.
නමුත් දැනුමෙන් පිරුණු කෙනෙකුට භාවනා කරන්නට අපහසුයි. භාවනාවේදී යම් අත්දැකීමක්, සංවේදනයක් දැනුණු සැනින් ඔහුගේ සිත ක්රියාත්මක වෙනවා. ‘මේ අවදි වුණේ මූලාධාර චක්රයද? මේ ආවේ කුණ්ඩලිනී ශක්තියද?’ යැයි සිත විතර්ක කරන්නට පටන් ගන්නවා. සිත මෙසේ කියවන්නට පටන් ගත් විට, එය දියුණු කරගැනීමට අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඔබ අතරමං වෙනවා. එනිසා, පොඩි දරුවෙකුගේ සරල, විවෘත මනසින් භාවනාවට යොමු වන්න.
මම කුණ්ඩලනී ශක්තිය සහ චක්ර ගැන සොයන්නේ නැහැ
මෙම ඉගැන්වීම් ඔබට ලබා දෙන මා පවා, මෙම ගමනේදී කුඩා දරුවෙකු මෙන් කටයුතු කරනවා. මම මේ සංකල්ප ගැන හොඳින් දැන සිටියත්, අද වන තුරු මගේ භාවනාවේදී ‘මේ කුමන චක්රයද, මේ කුණ්ඩලිනී ශක්තියද?’ කියා සොයන්නට ගොස් නැහැ. මම ඒ සම්බන්ධයෙන් ලියවුණු පොත්පත් කියවන්නේවත්, වීඩියෝ නරඹන්නේවත් නැහැ. මන්ද, එයින් කිසිදු වැඩක් නොමැති බව මම දන්නවා. එය හුදෙක් දැනුමක් පමණයි. ඒ සඳහා ගත කරන කාලය අපතේ යැවීමක්.
චක්ර සහ කුණ්ඩලිනී ශක්තිය ගැන සොයනවාට වඩා ප්රායෝගික භාවනාව සඳහා ඒ කාලය යෙදවීම කොතරම් වටිනවාද? බිය නැතිව භාවනාවට මුහුණ දුන් විට, එහි සැබෑ ස්වභාවය කුමක්දැයි ඔබටම සොයාගත හැකියි. පොත්වල ඇති න්යාය ඔස්සේ යන්නට උත්සාහ කළහොත්, ඔබට වසර දහයක් හෝ විස්සක් ගියත් භාවනාව දියුණු කරගැනීමට නොහැකි වේවි.
විසින්ම අවබෝධ කරගැනීමේ මඟ
ගුරුවරයෙකු වශයෙන්, මෙම ආධ්යාත්මික ඉගැන්වීම් ඔස්සේ මම ඔබට ලබා දෙන්නේ ප්රායෝගික මඟ පෙන්වීමක්. ඔබට පැවරෙන්නේ එය ඒ අයුරින්ම ක්රියාවට නැංවීමයි. මෙයින් ඔබට කිසිදු හානියක්, කරදරයක්, රෝගී වීමක් හෝ මරණයක් වැනි දෙයක් සිදු නොවන බව වගකීමෙන් පවසනවා.
මේ සඳහා අවශ්ය වන්නේ කරුණු කිහිපයක් පමණයි: නිර්භය වීම, අවංකත්වය, සියලු කෙලෙසුන් නැසීමේ අරමුණින් යුතුව සිහිය පැවැත්වීම. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ ‘පච්චත්තං වේදිතබ්බෝ විඤ්ඤූහී’ කියායි. එහි අරුත නම්, ‘නුවණැත්තන් විසින් තමා තුළින්ම ප්රත්යක්ෂ වශයෙන් අවබෝධ කරගත යුතු දෙයක්’ යන්නයි. එබැවින්, මෙම ගමන යා යුත්තේ අන් අයගේ දැනුම මත නොව, තමා තුළින්ම අධ්යයනය කරමින්, තමා තුළින්ම දකිමින්.
මෙම කාරණාව ඔබට වැටහුණා යැයි මම සිතනවා. ඒ අනුව, කිසිසේත්ම සංකල්ප පසුපස හඹා නොගොස්, ඔබේ භාවනාව ස්වාධීනව, සරල මනසකින් යුතුව කරගෙන යන්න.
මෙම කාරණා පිළිබඳව ඔබ මනා අවබෝධයකට පත්වී, මා පෙන්වා දුන් ආකාරයට, බාහිර දැනුම සෙවීමෙන් වැළකී ඔබේම ප්රායෝගික භාවනාව තුළ ස්වාධීනව ගමන් කරනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරනවා. මෙම ඉගැන්වීම මෙතැනින් අවසන් කරනවා.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
