කාලයක් යද්දි භාවනාව එපා වෙන්නේ ඇයි?

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

අද මෙම ලිපිය ඔස්සේ ඔබ සියලු දෙනාට පැහැදිලි කර දීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ, බොහෝ දෙනෙකුට මුහුණ දීමට සිදුවන ගැටලුවක් වන, ‘කාලයක් යද්දි භාවනාව එපා වෙන්නේ ඇයි?‘ යන්න පිළිබඳවයි.

ඔබ තනිවම ස්වාධීනව භාවනා කරන කෙනෙක් වුවත්, ගුරුවරයෙක් යටතේ සමථ හෝ විදර්ශනා වඩන කෙනෙක් වුවත්, ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයේ යම් අවස්ථාවකදී මෙම ගැටලුවට මුහුණ දීමට සිදුවීම නොවැළැක්විය හැකිය. මෙය සෑම යෝගාවචරයෙකුටම පොදු අත්දැකීමකි.

එබැවින්, මෙම ගැටලුව අපගේ අත්දැකීම් ඇසුරින් නිරාකරණය කර දීමට පෙර, එයට මුල් වන හේතුව කුමක්දැයි ඔබට පෙන්වා දිය යුතුය. එනම්, මෙම භාවනාව එපා වීම ඇතිවන්නේ ඇයිද යන්නයි. මීට පෙර දේශනාවකදී මා මේ පිළිබඳව යම්තාක් දුරට කරුණු සාකච්ඡා කර ඇති බැවින්, ඔබට ඒ ගැන යම් අවබෝධයක් තිබෙනු ඇත.

සියලු ගැටලුවල මූලය: බලාපොරොත්තු සහිතව භාවනාව ඇරඹීම

බොහෝ දෙනෙක් ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයට යොමු වන්නේ යම් යම් බලාපොරොත්තු පෙරදැරිවයි. භාවනාවක් ආරම්භ කරන ඕනෑම මූලික අවධියේ සිටින අයෙකු, ස්ත්‍රී පුරුෂ භේදයකින් හෝ වයස් සීමාවකින් තොරව, භාවනාවෙන් යමක් අපේක්ෂා කිරීම සාමාන්‍ය දෙයකි.

මෙම බලාපොරොත්තු බොහෝ විට ගොඩනැගෙන්නේ තමන්ගේ ලෞකික ජීවිතයේ ලැබූ සාර්ථකත්වයන් සහ අසාර්ථකත්වයන් මත පදනම්වය.

නමුත් අප පැහැදිලිවම පෙන්වා දී ඇති පරිදි, ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය දියුණු කිරීමට ඇති ප්‍රධානතම බාධකය වන්නේ මෙම බලාපොරොත්තු යි. පෘථග්ජන මිනිසුන් වන අපි, භාවනාවක් ආරම්භ කරන්නේ යම්කිසි ප්‍රතිඵලයක් අපේක්ෂාවෙනි. තමන් සිතන වේගයෙන්, තමන්ට අවශ්‍ය වෙලාවේදී එම ප්‍රතිඵලය නොලැබී යන විට, ඒ ගැන කලකිරීමක්, දුකක්, කනගාටුවක් සහ පසුතැවීමක් ඇතිවේ.

මෙහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, භාවනාව කෙරෙහි ඇති අවධානය, බැඳීම සහ කැපකිරීම ක්‍රමයෙන් අඩු වන්නට පටන් ගනී.

මෙම භාවනාව එපා වීම ඇතිවන්නේ තමන්ගේ සිත ඉල්ලන දේ, එනම් ලෞකික ජීවිතයෙන් සෙවූ සැනසීමටත් වඩා වැඩි සැනසීමක්, පීඩනය නැති කරන ස්වභාවයක්, නොලැබී යාම නිසයි. මේ අනුව, අපේම සිතේ ඇති දුර්වලතාවයක් හඳුනා නොගැනීම නිසා අප මෙම තත්වයට පත්වී ඇත. මෙම කාරණාව වටහා ගැනීමෙන්ම අපට මෙයින් නැගී සිටීමට හැකියාව ලැබේ.

ඔබේ භාවනාවේ සැඟවුණු ඉලක්ක මොනවාද?

විවිධ මානසිකත්වයන්ගෙන් යුත් පුද්ගලයන් විවිධ අරමුණු සඳහා භාවනාව ආරම්භ කරයි. ඔබත් ඔබේ මනස දෙස බලා, ඔබ භාවනාව ආරම්භ කලේ කුමන බලාපොරොත්තුවකින්දැයි සිහියෙන් යුතුව කල්පනා කර බලන්න. බොහෝ දෙනා තුළ පවතින පොදු බලාපොරොත්තු කිහිපයක් මෙසේය:

• ‘මම මේ භාවනාවෙන් ඉතා ඉහළට දියුණු විය යුතුයි’ යන ආසාව.
• ‘මගේ තෙවැනි ඇස අවදි කරගැනීම‘.
• ධ්‍යාන අංග හෝ මාර්ගඵල ලබාගැනීම.
• නිර්වාණය අවබෝධ කරගැනීම.
• විශ්ව ශක්තිය හෝ කුණ්ඩලිනී ශක්තිය ලබාගැනීම.
• අධිමානසික හැකියාවන් දියුණු කරගැනීම.
• ලැබෙන ශක්තියෙන් රටට, ජාතියට, ආගමට සේවය කරන, රට පාලනය කරන දියසෙන් කුමාරයා වැනි නායකයෙකු වීම.
• තමාට කරදර කළ අයගෙන් පළිගැනීම.
• නිදන් වස්තු ලබාගැනීම.
• ආධ්‍යාත්මික ගුරුවරයෙකු වී මුදල් සෙවීම.

මෙවැනි විවිධ පටු සහ පුළුල් බලාපොරොත්තු හා ආසාවන් පොදි බැඳගෙන භාවනා කරන විට කුමක් සිදුවේද?

සිහින ලෝකය සහ නොඉවසිල්ලේ විපාකය

ඔබ ප්‍රායෝගික භාවනා ක්‍රමයක් අනුගමනය කරමින්, ඇහිබැමි දෙක අතර බලාගෙන කමටහන මෙනෙහි කිරීමට පටන් ගනී. ටික වේලාවකින්, ඔබගේ සිත තුළ අර බලාපොරොත්තු හා බැඳුනු සිතුවිලි මතු වන්නට පටන් ගනී. ‘මම දියසෙන් කුමාරයා වෙනවා‘, ‘මම තෙවැනි ඇස විවෘත කරගෙන පිරමීඩ, ඒරියා 51 ගැන ගවේෂණය කරනවා‘ වැනි මනෝ ලෝක මැවීමට පටන් ගනී.

මෙය නිරායාසයෙන්ම සිදුවන ක්‍රියාවලියකි.

මුල් දින කිහිපයේදී මෙම සිතුවිලි එතරම් ගණන් නොගෙන භාවනාව කළත්, භාවනාවට වාඩිවෙන විට, භාවනාව අතරතුර සහ භාවනාවෙන් නැගිටින විටත්, එම බලාපොරොත්තුව ඔබ සමඟම පවතී.

අපගේ දේශනා ශ්‍රවණය කර / කියවා ඇති නිසා, ඔබ ඊළඟට ආලෝක සංඥා, චිත්ත රූප වැනි දේ බලාපොරොත්තු වේ. තෙවැනි ඇස ඉක්මනින් අවදි වේ යැයි අපේක්ෂා කරයි.

නමුත් එය සිදුවේද? නැත.

මන්ද, ඔබගේ සිත එකඟ වී නැත. සිත යන්නේ ඔබගේ ආසාව පසුපසයි. ඔබ භාවනාවේ යෙදී සිටියත්, විනාඩි පහක් දහයක් ඔබ මවන සිහින ලෝකයේ අතරමං වේ. හරියට කුඩා කාලයේදී ‘ඉගෙනගෙන, හොඳ රස්සාවක් කරලා, ලස්සන ගෙයක් හදලා, විවාහ වෙලා‘ කියා හීන මැව්වා සේ, ආධ්‍යාත්මික ලෝකය තුළත් මිනිසුන් හීන මවයි.

ලෞකික ජීවිතයේදී මෙන්, භාවනාවත් සමඟ හීන මැවීමට යන්න එපා.

ලෞකික ලෝකයේ දේවල් ඔබට හදිසි වුවත් සමහර දේ ක්ෂණිකව කළ නොහැක. එසේම සිතත් සමඟ ගනුදෙනු කරන විට, ඔබ කොතරම් හදිසි වුවත්, කොතරම් උවමනාව තිබුණත්, එය ඔබට අවශ්‍ය වෙලාවට සිදුවන්නේ නැත.

එම හදිස්සිය සහ උවමනාව තුළම ගැබ්ව ඇත්තේ, දැඩිව යමක් ලබාගැනීමේ ආසාවයි. බුදු දහමේ මෙය තණ්හාව ලෙස හඳුන්වයි.

එය ලෝභය, ආසාව වැනි සියල්ලෙහි එකතුවකි.

ඔබ ඉතා ඉක්මන් ප්‍රතිඵලයක් බලාපොරොත්තු වීම තුළම, ඔබ ආරම්භයේදීම පරාජය වී ඇත. ලෝකයේ බොහෝ දෙනෙක් භාවනාව අරඹන්නේ මේ වැරැද්ද කරගනිමිනි. කෙසේ වෙතත්, කාලයක් ගිය පසු, සමහරවිට වසර ගණනකට පසු හෝ, තමන්ගේ වැරැද්ද හඳුනාගෙන, ක්‍රමයෙන් එම බලාපොරොත්තු අත්හැර දමා නැවත මධ්‍යස්ථ බවට, එනම් උපේක්ෂාවට පත් වේ.

සිතේ මාරයාගේ උපාය සහ ඉවසීමේ අගය

මෙලෙස බලාපොරොත්තු සහ ආසාවන් සහිතව භාවනා කරන විට, කාලයක් ගතවෙද්දී ආලෝක සංඥා හෝ කිසිදු ප්‍රතිඵලයක් නොලැබී යයි. එවිට තමන්ගේ සිතම තමන්ට දොස් නගන්නට පටන් ගනී. ‘මේ භාවනාවේ වැඩක් නැහැ‘, ‘මේකේ ප්‍රතිඵලයක් නැහැ‘, ‘මේ ගුරුවරයා වැඩක් නැහැ‘, ‘මේවා හරි මාර්ග නෙවෙයි‘ යනුවෙන් සිතේ සිටින මාරයා විසින්ම ඔබට යෝජනා කරයි. ‘වෙන භාවනා ක්‍රමයක් උත්සාහ කර බලන්න‘ හෝ ‘මේ සියල්ල දමා ගසා නැවත පරණ ජීවිතයට යන්න‘ යැයි සිතම ඔබට පවසයි.

මෙවැනි සිතුවිලි ඔබ සැමටම පැමිණෙන බව මම දනිමි.

අප ලබා දී ඇති මගපෙන්වීම් අනුව, සිහිය පවත්වාගෙන මෙම සිතුවිලි හඳුනා නොගතහොත්, ඔබ සිතේ මාරයාගේ උගුලට හසුවනු ඇත. එසේ හසුවීමෙන් නැවත පරණ ජීවිතයට ඇද වැටීමට බොහෝ ඉඩකඩ ඇත. මෙම කරුණු මා දැන් ඔබට පෙන්වා දෙන බැවින්, ඔබට ඒවා හඳුනා ගැනීමට හැකියාව ලැබේ. ප්‍රතිඵල නොලැබීම නිසා ඇතිවන දුක සහ කලකිරීම, අවසානයේ භාවනාව එපා වීම ටත්, එය සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැර දැමීමටත් හේතු වේ.

සමහරු දවස් කිහිපයකින් ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු වෙති. ‘ස්වාමීන් වහන්ස, සතියක් භාවනා කළා, මට ප්‍රතිඵල නැහැ‘ යැයි පවසන අය සිටිති. එහෙත් සතියකින් ප්‍රතිඵල බලාපොරොත්තු විය හැකිද? මෙම භාවනා ක්‍රමයෙන් කෙනෙකුට දවසින්, ඇතැම් විට විනාඩියකින් වුවද ප්‍රතිඵල ලැබිය හැක. තවත් කෙනෙකුට මාස ගණනක්, සමහර විට වසරක් වුවද මහන්සි වීමට සිදුවේ.

එය එක් එක්කෙනා සසරේදී භාවනාව පුරුදු කර ඇති ප්‍රමාණය මත රඳා පවතී.

බුදුරජාණන් වහන්සේ සතර සතිපට්ඨානය (සිහිය පිහිටුවීමේ ක්‍රමය) ගැන දේශනා කර ඇත්තේ, එය වඩන කෙනෙකුට දින හතකින් හෝ වසර හතකින් හෝ ඒ අතර කාලයකදී නිර්වාණය අවබෝධ කරගත හැකි බවයි.

අප මේ සිත නමැති සංසිද්ධිය ගවේෂණය කරන තරමට, එය අපව රවටන ආකාරය සහ එයින් මිදෙන ආකාරය අපට අවබෝධ වේ. අපව රවටන්නේ, මුලා කරන්නේ, අපේම සිතුවිලිය. එම සිතුවිලි ගැන අප අවධානයෙන් සිටිය යුතුය. ඒ සඳහා ප්‍රධානම මෙවලම නම් සිහිය යි; එනම්, මේ මොහොතේ සිදුවන දේ කිසිදු විනිශ්චයකින් තොරව දැනගැනීමයි.

හීන ලෝකය බිඳ වැටීම: භාවනාවේ නීරස අවධිය සහ එය ජයගැනීම

හොඳයි, දැන් ඔබ ඔබගේ බලාපොරොත්තු සහ ආසාවන් හඳුනාගෙන ඒවා අත්හැර දැමුවා යැයි සිතමු. ඔබ පෙර මැවූ වර්ණවත් සිහින ලෝකය, ‘ඇවෙන්ජර්ස්‘ චිත්‍රපටයේ වීරයෙක් වැනි ඔබගේ මනඃකල්පිත චරිතය, අපගේ මෙම දේශනාවලින් කඩා බිඳ දමනු ලැබේ.

එවිට කුමක් සිදුවේද?

ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ලෝකය එකවරම පාලු සොහොනක් මෙන්, කඩා බිඳ වැටුණු නගරයක් මෙන්, කිසිදු ‘රසයක්‘ නැති තැනක් බවට පත්වේ. ‘නිකන් කරන්නන් වාලේ කරනවා‘, ‘මළ මිනියක් භාවනා කරනවා වගේ‘ යන හැඟීමක් ඔබට ඇතිවේ. මෙයද භාවනාව එපා වීම ට බලපාන ඉතා ප්‍රබල හේතුවකි. මන්ද, පෙර තිබූ හීන ලෝකය අතුරුදන් වූ විට, භාවනාව නීරස, අජූත දෙයක් ලෙස දැනෙන්නට පටන් ගනී. නමුත් ඔබ තේරුම් ගත යුතු වැදගත්ම කරුණ නම්, මෙය ඔබගේ දියුණුවේ ඊළඟ පියවර බවයි.

මෙම පාලු, නීරස ස්වභාවය පැමිණීම ඉතා යහපත් ලකුණකි.

ඔබ දැන් කළ යුත්තේ කුමක්ද?

එම පාලු සොහොන වැනි ස්වභාවයට ආසා කරන්න. එයට කැමැත්ත පළ කරන්න. ඒ පාලු බවත් සමඟම ජීවත් වෙමින්, පෙර පරිදිම නොකඩවා භාවනා කරන්න. ඔබ සිහින ලෝකයේ සිටියදී නොකඩවා භාවනා කළා සේම, මේ පාලු ස්වභාවය තුළත් නොකඩවා භාවනා කරන්න. මෙම අත්දැකීම හඳුනාගෙන, එයද සිහියෙන් යුතුව පසුකර යාම ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවයි. මේවා තමයි සිතේ ඇති මාර්ග බාධක, දෘෂ්ටි, රාමු සහ සීමා.

නොපසුබට උත්සාහය සහ මධ්‍යස්ථ බව: සැබෑ විසඳුම

ඔබ පෙර කී අදියර දෙකම (සිහින ලෝකය සහ පාලු සොහොන) හඳුනාගෙන, ඒවාට නොඇලී, නොගැටී, නොකඩවා භාවනාව කරගෙන යන විට, ඔබගේ සිත ක්‍රමයෙන් මධ්‍යස්ථ බවට, එනම් උපේක්ෂාවට පත් වේ. එවිට ඔබට ආලෝක සංඥා පැමිණිය හැකිය. නමුත් ඒවා පැමිණීම ගැන ඔබට අමුතු සතුටක් නැත. ඒවා නොපැමිණීම ගැන දුකක්, කනගාටුවක් හෝ වෛරයක්ද නැත. ඔබගේ මනස ඒ සියල්ල දෙස මධ්‍යස්ථව බලයි.

සරලවම කිවහොත්, ඔබගේ හිතට කුමන ගැටලුවක්, කුමන බාධාවක්, කොතරම් භාවනාව එපා වීම ක් ආවත්, ‘මම භාවනාව නොකඩවා කරගෙන යනවා‘ යන අධිෂ්ඨානය ඇතිකරගන්න. හරියට, ලෞකික ජීවිතයේ කොතරම් බාධක ආවත්, දරුවන් සහ පවුල ජීවත් කරවීම සඳහා ඔබ රැකියාව කරගෙන යන්නා සේ, මෙම ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයත් නොකඩවා පවත්වාගෙන යන්න.

භාවනාව එපා වෙන්න එපා වෙන්න, තව තවත් භාවනා කරන්න. භාවනාවේ රහ නැතිවෙන්න නැතිවෙන්න, තව තවත් භාවනා කරන්න. මෙයයි වීර්යය යනු. එනම්, බුදු දහමේ උගන්වන නොපසුබට උත්සාහයයි. හිත ඔබට යමක් එපා කරවන විට, ඔබ එහි විරුද්ධ පැත්ත කළ යුතුය.

මෙලෙස කටයුතු කරන විට, ඔබගේ මනස සරල, නිදහස් සහ අල්පේච්ඡ බවට පත්වේ. ඔබ භෞතිකව පොහොසත් හෝ දුප්පත් වුවත්, ඔබ මනසින් පොහොසත්, සරල පුද්ගලයෙකු බවට පත් වේ. එයයි සැබෑ දියුණුව.

මේ සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ ඉවසීමයි. ඉවසීමක් නැතිකම යනු යමක් ලබාගැනීමට ඇති පුදුමාකාර ආසාවයි. එය නොලැබෙන විට ද්වේශය ඇතිවේ. ඔබ නොදැනුවත්වම ඇලීම සහ ගැටීම යන අන්ත දෙකෙහිම ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය පැටලී යයි. සිහියෙන් යුතුව මේවා හඳුනාගන්න.

ප්‍රතිඵල අත්හැරීමෙන් සියල්ල ලැබෙන මග

ඔබ මෙසේ සියලු බාධක මධ්‍යයේ, ප්‍රතිඵල තිබුණත් එකයි, නැතත් එකයි යන මනසින්, රහ තිබුණත් එකයි, නැතත් එකයි යන ආකල්පයෙන් යුතුව භාවනාව කරගෙන යන විට, ඔබගේ මනස බුදුරජාණන් වහන්සේ පෙන්වා වදාළ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාවට ඔබ නොදැනුවත්වම පත්වේ. ඔබගේ සිතේ සමථය (සිත සන්සුන් වීම) සහ විදර්ශනාව (යථාර්ථය දැකීම) යන දෙකම එකවර වැඩෙන්නට පටන් ගනී.

ඒ තුළින්, ඔබගේ සංසාර ගමන කෙළවර කරගැනීමට මග පෑදෙන අතරම, ඔබ සොයා නොගිය, ඔබ බලාපොරොත්තු නොවූ තෙවැනි ඇස, අධිමානසික හැකියාවන්, ධ්‍යාන, කුණ්ඩලිනී ශක්තිය වැනි සියලු දේ විශ්වය විසින් ඔබට ලබා දීමට පටන් ගනී. මෙයයි ඔබ වටහා ගත යුතු සත්‍යය.

මෙම කාරණා වටහා නොගැනීම, භාවනාව එපා වීම ට, කලකිරීමට, උනන්දුව නැතිවී යාමට සහ අවසානයේ ඔබව නැවත හිටපු තත්වයටම පත් කිරීමට හේතු වේ. මේවා සරලව වටහා ගත හැකි දේවල්ය. දැන් ඔබට, යා යුත්තේ කෙසේද, කුමන ආකාරයෙන්ද යන්න සරලව වැටහෙනු ඇත.

ඔබ ලබන අත්දැකීම් මෙම ලිපියට අදාළව බෙදා හදා ගැනීම, අන් අයටද මහත් වීර්යයක් සහ දිරිගැන්වීමක් වනු ඇත. එය ඔබට නොදැනීම පිනක් රැස් කර දෙන අතර, ඔබගේ ගමනටද ආකර්ෂණ ශක්තියක් එක්කරනු ඇත. මෙම කරුණු ගලපාගෙන, මනස ගැන අවබෝධයෙන් සහ සිහියෙන් යුතුව, ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන ඉදිරියට ගෙන යන්න.

ඔබ සියලු දෙනාටම බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්‍රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන්, භාවනාව එපා වන මොහොතවල් වලදී මනා සිහියෙන් තම සිතුවිලි හඳුනාගෙන, ප්‍රතිපදාව සාර්ථකව ඉදිරියට ගෙන යාමට ශක්තිය, ධෛර්යය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!