තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
වර්තමානයේ බොහෝ දෙනා අතර දැඩි තර්කයකට සහ විවිධ දෘෂ්ටිගත ගැටුම්වලට හේතු වූ විශේෂ මාතෘකාවක් පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමක් කිරීමට අද අප සූදානම්. මස් මාළු අනුභවය ආධ්යාත්මික ජීවිතයට බාධාවක්ද?
මෙම දේශනාව අවසන් වන තුරුම ඉතා මධ්යස්ථව සහ උපේක්ෂාවෙන් කියවා, එයින් ලැබෙන අවබෝධය ඔබගේ ආධ්යාත්මික දියුණුවට යොදාගන්නා ලෙස මම කාරුණිකව ඉල්ලා සිටිනවා.
මෙම විග්රහය අපගේ පෞද්ගලික මතයක් නොව, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ ධර්මය පදනම් කරගත් එකක්. බුද්ධ දේශනාව අන්තර්ගත වන්නේ ත්රිපිටකය, අටුවා සහ ටීකා ග්රන්ථ තුළයි.
අද අපගේ මාතෘකාවට පදනම් වන්නේ සූත්ර පිටකයේ, ඛුද්දක නිකායේ, සූත්ත නිපාතයට අයත් ආමගන්ධ සූත්රය සහ එහි අටුවා කතාවයි. මෙම ඉගැන්වීම ගැඹුරින් තේරුම් ගැනීමට මෙම ලිපිය සම්පූර්ණයෙන් කියවා කරුණු වටහා ගන්නා ලෙස මම ඔබට ආරාධනා කරනවා.
ආමගන්ධ සෘෂිවරයාගේ කතාව: නිර්මාංශ දිවියේ අභියෝගය
අපගේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ සැවැත් නුවර ජේතවනාරාමයේ වැඩ වෙසෙන සමයෙහි, හිමාල වනයේ ආමගන්ධ නම් සෘෂිවරයෙක් තවත් සෘෂිවරුන් 500 දෙනෙකු සමඟ වාසය කළා. ඔවුන් සියලු දෙනාම නිර්මාංශිකයි. එනම්, ඔවුන් එළවළු පමණක් ආහාරයට ගත් අතර, ලුණු පවා භාවිත කළේ නැහැ.
කාලයක් යද්දී, ලුණු අඩුකම නිසා මේ සියලුම සෘෂිවරුන්ට ‘පාණ්ඩු’ නම් රෝගයක් වැළඳුණා. රෝගී තත්ත්වය සුව කරගැනීම සඳහා ඔවුන් හිමාලයට ආසන්න ගමකට පැමිණියා. ගම්වැසියන් මෙම තපස්වරුන් දැක පැහැදී, ඔවුන්ට මාස හතරක් පුරා ලුණු සහ එළවළු සහිත ආහාර පාන දී ඇප උපස්ථාන කළා. එම ආහාර ගැනීමෙන් ඔවුන්ගේ රෝගී තත්ත්වය සුව අතට හැරුණා.
මාස හතරකට පසු නැවත අසපුවට යන විට, ගම්වැසියන් ඔවුන්ට අවශ්ය ඇඳන්, කොට්ට, මෙට්ට වැනි ගෘහ භාණ්ඩ මෙන්ම හාල් සහ වියළි ආහාර ද්රව්යද ලබා දුන්නා. මෙය වාර්ෂික සිරිතක් බවට පත් වූ අතර, සෑම වසරකම සෘෂිවරුන් පැමිණ ගම්වැසියන්ගේ උපකාර ලබාගෙන ආපසු ගියා.
කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, අපගේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ, මේ ආමගන්ධ සෘෂිවරයා ඇතුළු පිරිසට නිර්වාණය අවබෝධ කරගැනීමේ නුවණ සහ කුසලය ඇති බව දුටුවා. උන්වහන්සේ භික්ෂු සංඝයා සමඟ එම ගමට වැඩම කර ගම්වැසියන්ට ධර්මය දේශනා කළා. ඒ අනුව, ගමේ සියලු දෙනා සෝවාන්, සකෘදාගාමී, අනාගාමී වැනි මාර්ග ඵලවලට පත් වුණා.
වෙනදා මෙන්ම, එම වසරේද ආමගන්ධ සෘෂිවරයා ඇතුළු පිරිස ගමට පැමිණියා. නමුත් මෙවර ඔවුන්ට වෙනසක් දැනුණා. ගම්වැසියන් වෙනදා මෙන් සතුටු වන බවක්, ප්රබෝධමත් බවක් පෙනෙන්නට තිබුණේ නැහැ. නමුත් ඔවුන්ට අවශ්ය වියළි ආහාර ද්රව්ය සියල්ල සූදානම් කර තිබුණා.
මෙයින් කුතුහලයට පත් ආමගන්ධ සෘෂිවරයා ගම්වැසියන්ගෙන් ප්රශ්න තුනක් ඇසුවා:
ඔබලා රජුගේ උදහසකට ලක්වී සිටිනවාද?
ඔබලා ආහාර හිඟයකින් පෙළෙනවාද?
අපටත් වඩා සිල්වත් උතුමෙක් මෙහි පැමිණියාද?
එවිට ගම්වැසියන් පිළිතුරු දුන්නේ, “අපට රජුගේ උදහසක් හෝ ආහාර හිඟයක් නැහැ. නමුත් ගෞතම නම් වූ බුදුරජාණන් වහන්සේ අපේ නගරයට වැඩම කළා” කියායි.
ආමගන්ධය යනු කුමක්ද? බුදුන් සහ සෘෂිවරයා අතර වූ සංවාදය
‘බුද්ධ‘ යන වචනය ඇසූ සැණින් ආමගන්ධ සෘෂිවරයාට පුදුමාකාර සතුටක් ඇතිවුණා. නමුත් ඔහුගේ ජීවිතයේ දැඩිව අල්ලාගෙන සිටි දෘෂ්ටියට සම්බන්ධ ප්රශ්නයක් ඔහු පෙරළා ඇසුවා.
“ඒ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ ආමගන්ධය වළඳනවාද?“
ගම්වැසියන්, “ආමගන්ධය යනු කුමක්ද?” කියා ඇසූ විට, සෘෂිවරයා පැවසුවේ, “මස් මාළු අනුභව කරනවාද?” කියායි. “ඔව්, අපගේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ මස් මාළු වළඳනවා” යැයි ගම්වැසියන් පිළිතුරු දුන්නා.
මෙය ඇසූ සෘෂිවරයාට තරහක් ඇති වුවත්, සත්යය දැනගැනීමේ අරමුණින් බුදුන් වහන්සේ හමුවීමට තීරණය කළා. ඔහු ඇතුළු පිරිස, තම මව සොයා යන වසු පැටවකු මෙන්, ජේතවනාරාමයට ගොස් බුදුන් වහන්සේ බැහැදැක සුහද පිළිසඳරක යෙදුණා.
ඉන්පසු ආමගන්ධ බමුණා බුදුන් වහන්සේගෙන් ඇසුවේ, “ගෞතමයන් වහන්ස, ඔබ ආමගන්ධය වළඳනවාද?” කියායි. එවිට බුදුන් වහන්සේ පෙරළා ඇසුවේ, “ඔබ ආමගන්ධය කියා අර්ථ දක්වන්නේ කුමක්ද?” කියායි. “ඔබ මස් මාළු අනුභව කරනවාද?” යැයි බමුණා විමසූ විට, බුදුන් වහන්සේ, “මම මස් මාළු අනුභව කරනවා. නමුත් බුදු දහමේ සැබෑ ආමගන්ධය යනු එය නොවේ. ආමගන්ධය යනු පවිටු සිතුවිලි, එනම් කෙලෙස්” යැයි දේශනා කළා.
බුදු කෙනෙක් කෙලෙස් නම් වූ ආමගන්ධය වළඳන්නේ නැති නමුත්, ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධ මස් මාංශ වැළඳීම වරදක් නොවන බව උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නා.
අතීත කතාව: කාශ්යප බුදුන් සහ තිස්ස සෘෂිවරයා
මෙම කරුණ තවදුරටත් පැහැදිලි කිරීමට බුදුරජාණන් වහන්සේ අතීත කතාවක් ගෙනහැර දැක්වූවා. ඒ, අප මහා භද්ර කල්පයේ බුදු වූ කාශ්යප බුදුරජාණන් වහන්සේගේ කාලයේ සිදු වූවක්.
කාශ්යප බෝධිසත්වයෝ කුමරෙකු ලෙස උපත ලබන දිනයේම, උන්වහන්සේගේ අගසව් තනතුර ලබන්නට නියමිතව සිටි තිස්ස නම් කුමරුවාද පුරෝහිත බමුණාගේ පුතු ලෙස උපත ලැබුවා. ඔවුන් දෙදෙනා හොඳම මිතුරන් වුණා. තිස්සගේ පියා ඔහුට අවවාද කළේ, “කාශ්යප කුමරු මතු බුදු වන විට, ඔබත් ඔහු සමඟ සසරින් එතෙර වීමට පැවිදි විය යුතුයි” කියායි.
කාලයාගේ ඇවෑමෙන්, තිස්ස කුමරු කාශ්යප කුමරුට පැවිදි වීමට කතා කළත්, කාශ්යප කුමරු පැවසුවේ තවම කාලය පැමිණ නැති බවයි. ඉන්පසු තිස්ස කුමරු තනිවම ගොස් සෘෂිවරයෙකු ලෙස පැවිදි දිවියක් ගත කළා. පසුව කාශ්යප බෝසතාණන් වහන්සේද මාලිගාවේ සිටම ආනාපානසති භාවනාව වඩා ධ්යාන අභිඥා ලබා, ඍද්ධියෙන් බෝධි මණ්ඩපයට පැමිණ සතියකින් බුද්ධත්වයට පත් වුණා.
බුද්ධත්වයෙන් පසු උන්වහන්සේ දහම් දෙසමින් වැඩ වෙසෙන අතර, දිනක් තිස්ස සෘෂිවරයාට බරණැසින් පැමිණි මිනිසෙකුගෙන් තම මිතුරා බුදු වූ බව දැනගන්නට ලැබුණා. ඔහු මහත් සේ සතුටු වුණා. නමුත් ඔහුද පෙර සෘෂිවරයා මෙන්, “කාශ්යප බුදුන් වහන්සේ ආමගන්ධය (මස් මාළු) වළඳනවාද?” කියා ඇසුවා. “ඔව්” යන පිළිතුර ඇසූ තිස්ස සෘෂිවරයාට මහත් කේන්තියක් ඇති වී, “ඔහු බොරුකාරයෙක්, ඔහු බුදුවරයෙක් නොවේ” යැයි සිතා, කාශ්යප බුදුන් වහන්සේ හමුවට ගොස් දැඩි ලෙස බැන වැදුණා.
සැබෑ අපිරිසිදුකම (ආමගන්ධය) යනු කුමක්ද? කාශ්යප බුදුන්ගේ විග්රහය
තිස්ස සෘෂිවරයා, “ඔබ ඊයේ ආමගන්ධය නොවළඳන බව කියා අද වළඳනවා. ඔබට වඩා හිමාලයේ සිටින තවුසන් හොඳයි. ඔවුන් නිර්මාංශයි” යැයි චෝදනා කළා.
නමුත් තිස්ස සෘෂිවරයාට පුරුෂ ලක්ෂණ විද්යාව පිළිබඳ දැනුමක් තිබුණා. ඔහු කාශ්යප බුදුන් වහන්සේගේ දෙතිස් මහා පුරුෂ ලක්ෂණ පරීක්ෂා කර බැලූ විට, ඒ සියල්ල නිවැරදිව පිහිටා ඇති බව දැක, “මොහු ඒකාන්තයෙන්ම බුදු කෙනෙක්. එසේනම් ආමගන්ධය යන්නෙහි වෙනත් අර්ථයක් තිබිය යුතුයි” කියා සිතා, “ඔබ වහන්සේ ආමගන්ධය කියා අර්ථ ගැන්වූයේ කුමක්ද?” කියා විමසුවා.
එවිට කාශ්යප බුදුරජාණන් වහන්සේ සැබෑ අපිරිසිදුකම, එනම් සැබෑ ආමගන්ධය යනු කුමක්දැයි පැහැදිලි කළා. එය මස් මාංශ අනුභවය නොව, පහත සඳහන් කෙලෙස් සහ අකුසල කර්ම බව දේශනා කළා:
- ප්රාණඝාතය, සොරකම, කාමයේ වරදවා හැසිරීම, බොරු කීම, මත්පැන් පානය (පංච දුෂ්චරිතය)
- කාමයන්ට ගිජු වීම, වැරදි ආජීවයෙන් ජීවත් වීම, දස වස්තුක මිථ්යාදෘෂ්ටිය
- ගත් ණය නොදීම, අල්ලස් ගැනීම, කූට ව්යාපාර, දැහැමියි කියා පෙන්වා දුස්සීල වීම, අනුන්ට වධ හිංසා කිරීම
- අනුන්ගේ වස්තුව පැහැර ගැනීම, කුරිරුකම් කිරීම, කුණුහරුප සහ පරුෂ වචන කීම
- ලෝභය, ද්වේශය, මෝහය යන අකුසල මූලයන්ගෙන් යුක්ත වීම
උන්වහන්සේ තවදුරටත් දේශනා කළේ, මස් මාළු නොකා හිස මුඩු කර යාග හෝම පැවැත්වුවද, සිතේ කෙලෙස් නැති නොවන්නේ නම් ඒ සියල්ල හිස් ක්රියා බවයි. සැබෑ පිරිසිදුකම ලැබෙන්නේ ඉන්ද්රිය සංවර කරගෙන රාග, ද්වේශ, මෝහ ප්රහාණය කිරීමෙන් බවයි. මේ දේශනාව අවසානයේ තිස්ස සෘෂිවරයා රහත් භාවයට පත්ව, කාශ්යප බුදු සසුනේ අගසව් තනතුරට පත් වුණා.
දේවදත්ත තෙරුන්ගේ ඉල්ලීම් පහ සහ මස් මාළු අනුභවය
මෙම ඉගැන්වීම තවදුරටත් තහවුරු කරන තවත් සිදුවීමක් විනය පිටකයේ සඳහන් වෙනවා. දිනක් දේවදත්ත හාමුදුරුවෝ බුදුරජාණන් වහන්සේ වෙත පැමිණ භික්ෂූන් සඳහා නීති පහක් පනවන ලෙස ඉල්ලා සිටියා. ඒවා නම්:
- භික්ෂූන් දිවි ඇති තෙක් ආරණ්යයකම වාසය කළ යුතුයි.
- භික්ෂූන් දිවි ඇති තෙක් පිණ්ඩපාතයෙන්ම යැපිය යුතුයි.
- භික්ෂූන් දිවි ඇති තෙක් පාංශුකූල සිවුරුම දැරිය යුතුයි.
- භික්ෂූන් දිවි ඇති තෙක් වෘක්ෂ මූලයකම වාසය කළ යුතුයි.
- භික්ෂූන් දිවි ඇති තෙක් නිර්මාංශිකම විය යුතුයි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ තුන් කල් දක්නා නුවණින් මේ ඉල්ලීම් පහම ප්රතික්ෂේප කළා. උන්වහන්සේ දැන සිටියා, මෙවැනි අන්තවාදී නීති පැනවුවහොත්, ගිහි සමාජයට භික්ෂූන් වහන්සේලාට උපස්ථාන කිරීමට නොහැකි වන බවත්, ඒ හේතුවෙන් බුද්ධ ශාසනය වැඩි කලක් නොපවතින බවත්.
නිර්මාංශ ප්රතිපදාව වැනි අන්තයන් ජෛන ආගම වැනි වෙනත් දහම්වල තිබුණත්, බුදු දහම මැදුම් පිළිවෙත අනුගමනය කරන බව උන්වහන්සේ පෙන්වා දුන්නා.
ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධ ශීලය: භික්ෂුවකට මස් මාංශ අනුභවය කැප වන ආකාරය
එසේනම්, භික්ෂුවකට මස් මාංශ අනුභවය පිළිබඳ බුද්ධ දේශනාව කුමක්ද? මජ්ඣිම නිකායේ ජීවක සූත්රය සහ සීහ සේනාධිපති සූත්රය වැනි සූත්රවල මේ පිළිබඳව පැහැදිලිව සඳහන් වෙනවා. එහිදී බුදුරජාණන් වහන්සේ භික්ෂූන් සඳහා ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධ ශීලය නම් නීතියක් පැනවූවා.
මෙය, යම් ආහාරයක් වැළඳීමට පෙර සලකා බැලිය යුතු කරුණු තුනකින් යුක්ත පාරිශුද්ධ භාවයයි. ඒ අනුව, පහත සඳහන් කරුණු තුනෙන් තොර මස් මාංශයක් වැළඳීම භික්ෂුවකට අකැප නැහැ:
- දකිනා ලද දෙයක් නොවීම: තමන් උදෙසාම සතෙකු මරනවා ඇසින් නොදුටු මස්.
- අසන ලද දෙයක් නොවීම: තමන් උදෙසාම සතෙකු මැරූ බවට කනින් නොඇසූ මස්.
- සැක නොකරන ලද්දක් වීම: තමන් උදෙසාම සතෙකු මරන්නට ඇතැයි සිතට සැකයක් ඇති නොවන මස්.
මෙම කරුණු තුන සම්පූර්ණ නම්, එම ආහාරය වැළඳීම වරදක් නොවන බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා. මෙම ඉගැන්වීමද අපට හමුවන්නේ ත්රිපිටකය තුළින්මයි.
පිණ්ඩපාත චාරිකාව සහ භික්ෂුවගේ ආකල්පය
වර්තමානයේ වුවද, ස්වාමීන් වහන්සේලා පිණ්ඩපාතය වඩින විට ගම්වැසියන් විවිධ ආහාර පාත්රයට පූජා කරනවා. එළවළු, මැල්ලුම්, කරවිල මෙන්ම, කරවල, හාල්මැස්සන්, මස් මාළු ආදියද ඒ අතර තිබෙනවා. ස්වාමීන් වහන්සේලා මේ සියලු ආහාර එකට දමා කලවම් කර, බෙදාගෙන වළඳන්නේ විශේෂ සිහියකින් යුතුවයි. එය ප්රත්යවේක්ෂාව ලෙස හඳුන්වනවා.
‘පටිසංඛා යෝනිසෝ පිණ්ඩපාතං පටිසේවාමි…‘ යනුවෙන් පාලියෙන් සිහිපත් කරන එහි සරල අර්ථය නම්: “මා මේ ආහාරය ගන්නේ සෙල්ලමට, ශරීරය තර කිරීමට, ලස්සන වීමට නොව, මේ ශරීරය පවත්වා ගැනීමට, බඩගින්න නිවා ගැනීමට සහ බ්රහ්මචාරී ජීවිතය ඉදිරියට ගෙන යාමට පමණි.“
නිර්වාණය ඉලක්ක කරගත් භික්ෂුවක් ආහාර දකින්නේ පඨවි, ආපෝ, තේජෝ, වායෝ යන සතර මහා ධාතූන්ගේ එකතුවක් ලෙසයි. තමන් වඩන කර්මස්ථානයට අනුකූලව, නාම රූප වශයෙන් දකින උන්වහන්සේට එහි ඇත්තේ මස් ද, එළවළු ද යන්න අදාළ වන්නේ නැහැ.
ඒ ආහාරයෙහි කිසිදු ඇලීමක් හෝ ගැටීමක් ඇති කරගන්නේ නැහැ. සසර ගමන කෙළවර කිරීමේ අරමුණින් ශරීරය පවත්වා ගැනීමට පමණක් එය උපයෝගී කරගන්නවා.
කර්ම විපාකයේ සංකීර්ණ ස්වභාවය
මස් මාංශ අනුභවය සහ කර්මය අතර ඇති සම්බන්ධය ඉතා සංකීර්ණයි. මජ්ඣිම නිකායේ මහා කම්මවිභංග සූත්රයට අනුව, මේ ජීවිතයේ අකුසල් කළ අයකු වුවද මරණාසන්න මොහොතේ ඇතිවන යහපත් සිතුවිල්ලක් (චුති සිත) නිසා සුගතියේ උපදින්නටත්, පින් කළ අයෙකු අකුසල සිතකින් මිය ගොස් දුගතියේ උපදින්නටත් පුළුවන්.
අතීතයේ මුව වැද්දෙකු බුදු කෙනෙකුට මස් පූජා කිරීමේ පින නිසා සක් දෙවිඳු පදවිය, සක්විති රජකම් ලබා අවසානයේ මේ ගෞතම සසුනේ රහත් වීමට පවා වාසනාව ලැබුවා. කර්මයේ විපාක දෙන ආකාරය විවිධයි. එය අපට සම්පූර්ණයෙන් තේරුම් ගත නොහැකි, බුදු කෙනෙකුට පමණක් ගෝචර වන අචින්ත්ය (සිතා තේරුම්ගත නොහැකි) විෂයක්. ඒ නිසා ඒ ගැන ඕනෑවට වඩා සිතීම උමතු වීමට හේතුවක් විය හැකි බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළා.
අපදාන පාලියේ තවත් කතාවක, පෙර ආත්මයක පක්ෂියෙකු වී සිද්ධාර්ථ බුදුරජුන්ට මාළුවෙකු පූජා කළ අයෙකු, ඒ හේතුවෙන් කල්ප ගණනාවක් දුගතියක නූපන් බව සඳහන් වෙනවා. අනෙක් අතට, නූතන භාවනා අත්දැකීම් අනුව, මස් කෑමට දැඩිව ඇබ්බැහි වූවෙක් මරණින් මතු යක්ෂයෙකු වී ඉපදීමත්, නිර්මාංශව සිටි අයෙකු මරණාසන්නයේ පොළොස් ව්යංජනයක් ගැන ඇති වූ දැඩි ආශාව නිසා ප්රේතයෙකු වී ඉපදීමත් දැක තිබෙනවා. මෙයින් පෙනී යන්නේ වැදගත් වන්නේ ආහාර වර්ගය නොව, සිතේ ඇතිවන ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ යන කෙලෙස් බවයි.
දෘෂ්ටිවාද සහ නූතන වැරදි වැටහීම්
වර්තමානයේ නිර්මාංශ ප්රතිපදාව දැඩිව අල්ලාගත් සමහරු නොයෙක් දෘෂ්ටි ඉදිරිපත් කරනවා. “මස් මාළු කන කෙනා ප්රාණඝාතයට අනුබල දෙනවා” හෝ “මස් කෑල්ලක් කෑවත් පව්” යැයි ඔවුන් පවසනවා. නමුත් අභිධර්මයට අනුව, ප්රාණඝාත අකුසලය සම්පූර්ණ වීමට කරුණු පහක් සම්පූර්ණ විය යුතුයි:
පණ ඇති සතෙකු වීම, පණ ඇති සතෙකු බව දැන ගැනීම, ඒ සතා මැරීමේ චේතනාව, ඒ සඳහා උපක්රමයක් යෙදීම, සහ ඒ හේතුවෙන් එම සතා මිය යාම.
හුදෙක් මස් කැබැල්ලක් අනුභව කිරීමෙන් මේ කරුණු සම්පූර්ණ වන්නේ නැහැ.
ගිජුකමින් යමක් කෑවොත්, එය මස් වුවත් එළවළුවක් වුවත්, එහි ඇත්තේ ලෝභයයි. ද්වේශයෙන් යමක් කෑවොත් එහි ඇත්තේ ද්වේශයයි. ප්රශ්නය ආහාරය නොව, එය අනුභව කරන සිතයි.
මෙම දෘෂ්ටිවාදීන්ට දිය හැකි හොඳම පිළිතුර ත්රිපිටකයේම සඳහන් වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ නිර්මාංශය අනිවාර්ය කළා නම්, උන්වහන්සේ භික්ෂූන්ට අකැප මස් වර්ග දහයක් පමණක් වෙන් කර දේශනා කරන්නේ ඇයි? විනය පිටකයේ මහා වග්ග පාලියේ, භික්ෂූන්ට වැළඳීම තහනම් මස් වර්ග දහයක් සඳහන් වෙනවා:
මනුෂ්ය මස්, අලි මස්, අශ්ව මස්, බලු මස්, සර්ප මස්, සිංහ මස්, ව්යාඝ්ර මස්, දිවි මස්, වලස් මස් සහ කරබාන වලස් මස්.
සියලුම මස් වර්ග අකැප නම්, මෙසේ වෙන් කර පැනවීමක් අවශ්ය වන්නේ නැහැ.
මැදුම් පිළිවෙත: සියලු දෙනා සඳහා වන උපදෙස
මෙම කරුණු සියල්ල සලකා බැලූ විට, අප පැමිණිය යුතු නිවැරදි නිගමනය කුමක්ද? එය නම් මැදුම් පිළිවෙතයි. එනම්, අන්ත දෙකෙන්ම මිදී මධ්යස්ථ වීමයි. උපේක්ෂක භාවයට පත්වීමයි.
- මස් මාළු අනුභව කරන අය: ඔබ නිර්මාංශ අයට බැන වැදීමෙන්, චෝදනා කිරීමෙන් වළකින්න. එයින් ඔබ තුළ වැඩෙන්නේ ද්වේශය සහ වෛරයයි.
- නිර්මාංශ ප්රතිපදාව අනුගමනය කරන අය: ඔබ මස් මාළු අනුභව කරන අයට වෛර කිරීමෙන්, ඔවුන්ට චෝදනා කිරීමෙන් වළකින්න. එයින් ඔබ තුළද රාග, ද්වේශ, මෝහ වැඩෙනවා.
ආධ්යාත්මික ගමනට සැබෑම බාධාව වන්නේ ආහාර වර්ගය නොව, අප සිත තුළ ඇති ලෝභ, ද්වේශ, මෝහ යන අකුසල මූලයන් තුනයි. තෙවැනි ඇස විවෘත කරගැනීමට, කුණ්ඩලිනී ශක්තිය අවදි කරගැනීමට, ධ්යාන ලැබීමට හෝ මාර්ගඵල අවබෝධ කරගැනීමට මස් මාළු අනුභව කිරීම හෝ නොකිරීම බාධාවක් නොවේ. බුදුවරුන්, රහතන් වහන්සේලා, සහ අනෙකුත් උත්තමයන් වහන්සේලාද ත්රිකෝටික පාරිශුද්ධ මස් මාංශ වැළඳුවා.
භාවනා කරන අය, “අයියෝ මට මස් කෑල්ලක් කැවුණා, දැන් මගේ භාවනාව හරි යන්නේ නැහැ” කියා සිතුවොත්, ඒ දෘෂ්ටියම ඔබේ ගමනට බාධාවක් වෙනවා. එය හිතට කරගන්නා ඔපවාදයක්. ප්රශ්නය ඇත්තේ ආහාරයේ නොව, ඒ ගැන ඔබ ඇති කරගන්නා දෘෂ්ටියේයි. එම නිසා නිර්මාංශ වන සහ නොවන දෙපාර්ශ්වයම කළ යුත්තේ තම සිතේ ඇති කෙලෙස් හඳුනාගෙන ඒවා නැති කිරීමට උත්සාහ කිරීමයි.
නිගමනය: දෘෂ්ටි අතහැර ආධ්යාත්මික ගමන යමු
මෙම දීර්ඝ දේශනාවෙන් ඔබ යම් අවබෝධයක් ලබන්නට ඇතැයි මම විශ්වාස කරනවා. වැදගත්ම දෙය නම්, අනුන්ගේ ආහාර වේල විවේචනය කරමින් දෘෂ්ටි අල්ලාගෙන වාද කරනවා වෙනුවට, තමන් දෙස බලා, තමන්ගේ සිතේ ඇති රාගය, ද්වේශය, මෝහය, ඊර්ෂ්යාව, ක්රෝධය, වෛරය වැනි කෙලෙස් හඳුනාගෙන ඒවා ප්රහාණය කිරීමට උත්සාහ කිරීමයි.
බුදුරජාණන් වහන්සේ ලොවට පහළ වූයේ, මිනිසුන් නිර්මාංශ කරවීමට හෝ මස් මාළු කවන්නට නොව, සීලය, සමාධිය සහ ප්රඥාව උපයෝගී කරගෙන, සියලු දෘෂ්ටි අතහැර මේ භව ගමන කෙළවර කරන නිර්වාණයට මග පෙන්වීමටයි.
එබැවින්, මේ ප්රශ්නය මත ගැටෙන්නට යන්න එපා. කැමති අයෙක් නිර්මාංශ වෙත්වා. අකමැති අයෙක් නොවෙත්වා. ඒ කිසිවක් ඔබගේ ආධ්යාත්මික දියුණුවට බාධාවක් කර නොගන්න. සියලු දෙනා මධ්යස්ථව, උපේක්ෂාවෙන් යුක්තව, තමන්ගේ සිත දෙස බලමින්, කෙලෙස් ප්රහාණය කරමින්, නිදහස් මානසිකත්වයෙන් යුතුව තම ආධ්යාත්මික ගමන දියුණු කරගන්නට අධිෂ්ඨාන කරගන්න.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
