තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අද මෙම ලිපියෙන් අප ඔබ සියලු දෙනා සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ බොහෝ දෙනෙකුට ඇතිවන ප්රශ්නයක් පිළිබඳවයි: අපගේ ආධ්යාත්මික ගමන තනිවම යා හැකිද? ඔබ භාවනා කරන්නට පටන් ගත් පසු, ගුරුවරයෙකු නොමැතිව, ස්වාධීනව භාවනා කරමින් මෙම මාවතේ ඉදිරියට යාමට හැකිද යන්න පිළිබඳව පැහැදිලි අවබෝධයක් ලබා දීම අපගේ අරමුණයි.
භාවනාව යනු ඕනෑම කෙනෙකුට කළ හැකි දෙයක් වුවත්, මේ වටා සමාජයේ විවිධ මතිමතාන්තර, ගැටලු සහ බිය උපදවන කතා පැතිරී තිබෙනවා. භාවනාව කෙරෙහි විශ්වාසය අඩු කරන, පුද්ගලයාව අතරමං කරවන සුළු නොයෙකුත් අදහස් සමාජගත වී ඇති නිසා, ‘මේ ආධ්යාත්මික ගමන තනියම යන්න පුළුවන්ද?‘ යන ප්රශ්නය ඕනෑම කෙනෙකුට ඇතිවීම ස්වභාවිකයි. මෙම ලිපියෙන් අපි ඒ පිළිබඳව ගැඹුරින් විමසා බලමු.
ගුරුවරයෙකුගේ භූමිකාව සහ ස්වාධීනත්වයේ ආරම්භය
මූලික වශයෙන්ම, ගුරුවරයෙකුගේ අවශ්යතාවය මතුවන්නේ ඔබ භාවනාව ආරම්භ කරන මුල් කාලසීමාවේදීයි.
- භාවනාව කියන්නේ මොකක්ද?
- එය කුමන ආකාරයේ දෙයක්ද?
- භාවනාවකට අරමුණු කරන්නේ කෙසේද?
- භාවනාවක් නිවැරදිව පටන් ගන්නේ කොහොමද?
මෙන්න මේ මූලික කරුණු ටික ඉගෙන ගැනීමට ඔබට ගුරුවරයෙක් අවශ්ය වෙනවා. නමුත්, එතැනින් එහාට ගමන් කිරීමට සෑම විටම ගුරුවරයෙකු අත්යවශ්යම නැහැ. ඔබට ස්වාධීනව ගමන් කිරීමට හැකියාව තිබෙනවා.
අපගේ මෙම ලිපි මාලාවේ අරමුණත් එයයි. බොහෝ දෙනෙක් ගුරුවරුන් සොයන නිසා, භාවනාව පිළිබඳව නිවැරදි අවබෝධයක් ලබා දී, ඒ කෙරෙහි ඇති බිය දුරු කර, ඔබට ස්වාධීනව, සෘජුව, ශක්තිමත් පෞරුෂයකින් යුතුව මෙම ගමන යාමට අවශ්ය ශක්තිය ලබා දීම අපගේ අරමුණයි.
වයස් භේදයකින් හෝ ස්ත්රී පුරුෂ භේදයකින් තොරව, කුරුල්ලෙකු තනිවම අහසේ පියාඹා යන්නා සේ, ඔබටත් මේ ආධ්යාත්මික ගමන තුළ ස්වාධීනව ඉදිරියට යා හැකි පුද්ගලයෙකු බවට පත් කිරීම අපගේ බලාපොරොත්තුවයි.
බුදුවරුන් සහ රහතුන් වහන්සේලාගේ ස්වාධීන මාවත
අපි ඉතිහාසය දෙස බැලුවත් මේ සඳහා උදාහරණ ඕනෑ තරම් හමුවෙනවා. සිද්ධාර්ථ බෝධිසත්වයන් වහන්සේ පවා, මූලික කාලයේදී ආලාර කාලාම, උද්දකරාමපුත්ත වැනි ගුරුවරුන් සොයා ගියත්, අවසානයේදී තමන් වහන්සේගේ බුද්ධත්වය අවබෝධ කරගත්තේ සම්පූර්ණයෙන්ම තනියමයි.
ඒ වගේම, ත්රිපිටකයේ සහ අටුවා කතාවල ඔබ කියවා ඇති, අසා ඇති, බොහෝ රහතන් වහන්සේලා විවිධ ගුරුවරුන්ගෙන් කර්මස්ථාන ලබාගෙන, පසුව තනිවම වනාන්තරයට ගොස් භාවනා කර, ස්වාධීනව කටයුතු කර, ධර්මය අවබෝධ කරගත් (නිර්වාණය) ආකාරය ගැන. එසේ අවබෝධය ලබා නැවත සමාජයට පැමිණි කතා අපට ඕනෑ තරම් අසන්නට ලැබෙනවා. එබැවින්, මෙම ස්වාධීන ආධ්යාත්මික ගමන බුදු දහමේ අලුත් දෙයක් නොවේ.
ස්වාධීන ගමනේ ප්රධානතම අවශ්යතාවය: නිර්භීතකම
ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන තනිවම යාමට අවශ්ය ප්රධානතම සහ අත්යවශ්යම ලක්ෂණය වන්නේ කිසිම දෙයකට බිය නොවීමයි. ඔබට ඕනෑම දෙයකට බිය නැතුව මුහුණ දීමේ හැකියාව තිබිය යුතුයි. ඔබ මනස සන්සුන් කිරීමේ සමථ භාවනාව හෝ යථාර්ථය දෙස බලන විදර්ශනා භාවනාව පුහුණු කරන විට, ඔබේ ශරීරයට සහ මනසට විවිධ දේවල් පෙනෙන්නට, දැනෙන්නට සහ තේරෙන්නට පුළුවන්.
මේවා අසාමාන්ය අත්දැකීම් විය හැකියි. මෙම අත්දැකීම් නිසියාකාරව අවබෝධ කර නොගැනීම නිසා තමයි බොහෝ දෙනෙක් ‘මට තනියම මේ ගමන යන්න බැහැ‘ කියා සිතන්නේ.
භාවනා අත්දැකීම්: මනෝකාය සහ බිය ඇතිවන ආකාරය
උදාහරණයක් ලෙස අපි මෙවැනි දෙයක් සිතමු. ඔබ සමථ භාවනාවේ යෙදී සිටින විට, එකවරම ඔබට දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා ඔබේ ශරීරයෙන් තවත් ශරීරයක්, එනම් මනෝකාය (සමහරුන් මෙය ‘Astral Body’ හෝ ‘කිරණ කාය’ ලෙස හඳුන්වයි) ඉවත් වී ඉහළට යනවා වගේ. මේ පිළිබඳව කිසිදු අවබෝධයක් නැති කෙනෙකුට කුමක් සිදුවේවිද? ඔහු හෝ ඇය ක්ෂණිකව බියට පත්වෙනවා.
- සමහරු එකපාරටම භාවනාවෙන් ඇස් ඇරලා, ඒ වටිනා අත්දැකීම මඟහැර ගන්නවා.
- තවත් සමහරු ඒ මොහොතේම භාවනාව අත්හැර දමනවා.
- ඊටත් වඩා දරුණු ලෙස, සමහරු එදායින් පසු නැවත ජීවිතයේ කවදාවත් භාවනා නොකරන තත්ත්වයට පත්වෙනවා.
මෙවැනි අත්දැකීම්වලට මුහුණ දෙන විට ඔවුන් බියට පත්වුණා. මේ බිය නිසාම ඔවුන්ගේ ආධ්යාත්මික ගමන එතැනින්ම නතර වෙනවා.
සිංහයෙකු මෙන් බියට මුහුණ දීම: ධනාත්මක මානසිකත්වය
ඉතින්, එවැනි අත්දැකීමක් ගැන කිසිවක් නොදන්නා කෙනෙක් ඊට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද? මගේ පෞද්ගලික අත්දැකීමෙන් මා ඔබට කියන්නේ, සිංහයෙකු මෙන් පෞරුෂයකින් යුතුව ඊට මුහුණ දිය යුතු බවයි.
මගේ ප්රවේශය වූයේ මෙයයි: ‘මැරෙනවා නම් මැරිච්චාවේ. භාවනාවෙන් මැරෙන එක කොයිතරම් හොඳද! සමාධි සිතකින් මිය ගියොත්, ධ්යානයක් උපදවාගෙන සිටියොත්, මම ඉපදෙන්නේ බ්රහ්ම ලෝකයක. එය කොතරම් හොඳ උත්පත්තියක්ද!‘ මෙවැනි ධනාත්මක සිතුවිල්ලක් මනසට ඇතුළු කරගන්න.
ඔබට පොතකින්වත්, ගුරුවරයෙකුගෙන්වත් ඉගෙන ගෙන නැති අත්දැකීමකට මුහුණ දුන්නා කියා සිතන්න. ශරීරය ඉහළට යනවා වැනි හැඟීමක් දැනුණු විට, ‘ඕනෑම දෙයක් වෙච්චාවේ. දවස් ගණනක්, සති ගණනක් හිරවෙලා හිටියත් කමක් නෑ‘ කියා සිතා, ඒ දේ සිදුවීමට ඉඩ හරින්න. ඔබ එසේ කළ විට, ඔබ බිය වූ කිසිවක් සිදු නොවේවි. සමහරවිට ටික වෙලාවක් ඒ අත්දැකීමේ රැඳී සිටීමට සිදු වේවි.
නමුත් ඉන් දියුණු වන්නේ ඔබේ ආධ්යාත්මිකත්වයයි. ඔබේ මනසයි. භෞතිකව ගත්තොත්, ඔබේ මොළයේ සහ ශරීරයේ ස්නායු පද්ධතියයි. මෙවැනි ධනාත්මක අදහස් ඇති කරගෙන, අත්දැකීමට ඉඩ දීමෙන්, ඔබට බිය ජයගෙන ඉදිරියටම යා හැකියි. මේ ආකාරයට නොයෙකුත් දේවල් භාවනාව තුළ සිදුවිය හැකි අතර, වර්තමානයේ බොහෝ අය ඒවාට මුහුණ දීමට බියයි.
විඳදරාගැනීමේ ශක්තිය සහ නිශ්ශබ්දතාවයේ වටිනාකම
ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන තනිවම යාමට නම්, ඔබ තුළ තිබිය යුතු තවත් විශේෂ ලක්ෂණයක් වන්නේ විඳදරාගැනීම සහ නිශ්ශබ්දතාවයයි. භාවනාවේදී ලැබෙන අත්දැකීම්, විශේෂයෙන්ම අන් අයට තේරුම්ගත නොහැකි දේවල්, ඔබ විසින්ම නිශ්ශබ්දව විඳ දරාගත යුතුයි.
ඔබ ඔබේ ලෞකික ජීවිතයේදී ආර්ථික ප්රශ්න, පවුල් ආරවුල්, රැකියාවේ ගැටලු, රටේ ප්රශ්න වැනි කොතෙකුත් දේවල් විඳ දරාගෙන සිටිනවා නේද? ඒ ආකාරයටම, ඔබේ ආධ්යාත්මික ජීවිතයේදී මතුවන ‘ප්රශ්න‘ ලෙස පෙනෙන අත්දැකීම්ද විඳ දරාගන්න. කාලයත් සමඟ ඒවාට පිළිතුරු නිකන්ම ලැබෙනු ඇත. ඒ සඳහා අමුතුවෙන් ගුරුවරුන් පසුපස යාමට අවශ්යතාවයක් ඇතිවන්නේ නැහැ. ඔබ ඉවසිලිවන්තව සිටියොත්, කාලය විසින්ම විසඳුම් ගෙන එනු ඇත.
ඔබේ අත්දැකීම් බෙදාගත යුත්තේ කා සමඟද? අවබෝධයක් නැති අයගෙන් වළකින්න
ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන තුළ ඇතිවිය හැකි ලොකුම බාධාවක් වන්නේ, තමන් ලබන අත්දැකීම් ගැන අවබෝධයක් නැති අයට පැවසීමට යාමයි. විශේෂයෙන්ම තරුණ අය මට පවසන දෙයක් තමයි, ඔවුන් භාවනා කරන බව දැනගත් දෙමව්පියන්, ඒ ගැන අවබෝධයක් නැති ස්වාමීන් වහන්සේලා ළඟට ගොස්, ‘හාමුදුරුවනේ, අපේ ළමයා ඕනවට වඩා භාවනා කරනවා‘ යැයි පවසන බව.
භාවනාව ගැන අවබෝධයක් නැති, තමන්වත් භාවනා නොකරන ඇතැම් භික්ෂූන් වහන්සේලා කෙළින්ම චෝදනා කරන්නේ, ‘ආ, ළමයෝ භාවනා කරන්න එපා, ඔයාලට පිස්සු හැදෙයි‘ කියායි. බුදුරජාණන් වහන්සේ පවා මේ ධර්මය දේශනා කළේ භාවනා කර, ප්රඥාවෙන් සියල්ල අවබෝධ කරගෙනයි. එසේ තිබියදී, ශාසනයේ සිටින කෙනෙකු එසේ පැවසීම කෙතරම් අභාග්යයක්ද?
දෙමව්පියන්ට අවබෝධයක් නැති විට, ඔවුන් ඔබව එවැනි අය වෙත යොමු කරනවා. ඔබ එවැනි අවබෝධයක් නැති අයගෙන් උපදෙස් ලබනවා කියන්නේ, එය මහා මෝඩකමක්. ඒ නිසා, ඔබ ලබන භාවනා අත්දැකීම් ගැන අවබෝධයක් නැති කිසිවෙකුට, ඒ ඔබේ දෙමව්පියන් වුවත්, කියන්නට යන්න එපා. නිශ්ශබ්දව, තමන්ම එය විඳ දරාගන්න. කාලයත් සමඟ ඔබට පිළිතුරු ලැබෙනු ඇත.
කියවීමේ ආශාව: භාවනා කරන අයගේ දුර්වලතාවයක්
සමහර භාවනා කරන අය තුළ පවතින දුර්වලතාවයක් නම්, තමන්ට යම් අත්දැකීමක් ලැබුණු විගස, එය වෙනත් කෙනෙකුට නොකියා ඉන්නට බැරි කමයි. එය හරියට ‘කහනවා’ වගේ, කාටහරි කියනකම්ම නිකන් ඉන්න බැහැ. මෙය ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන ඉදිරියට ගෙන යාමට ලොකු බාධාවක්.
බුදුන් වහන්සේවත්, රහතන් වහන්සේලාත් තමන්ගේ අත්දැකීම් හැමෝටම කියන්න ගියේ නැහැ. ඔවුන් ඒවා දේශනා කළේ සුදුසු පුද්ගලයන්ට පමණයි. එනම්, අවබෝධ කිරීමට හැකියාව ඇති, තමන්ව වටහාගන්නා අයට පමණයි. ඔබ ඔබේ අසාමාන්ය අත්දැකීම් (උදා: ශරීරය උඩට යනවා වැනි) අවබෝධයක් නැති අයට පැවසූ විට, ඔවුන් ඔබට ‘මුට පිස්සු‘ කියා ලේබල් ගසනවා. ඉන්පසු, ඔවුන් ඔබව මානසික වෛද්යවරුන් ගාවට හෝ අවබෝධයක් නැති භික්ෂූන් වහන්සේලා ගාවට ගෙන ගොස්, ඔබේ භාවනාව කෙසේ හෝ නතර කිරීමට උත්සාහ කරනවා.
ප්රදර්ශනභාවයෙන් මිදෙන්න: සැබෑ ප්රඥාවේ ලකුණ නිහඬතාවයයි
සමහරු ඉන්නවා, පොඩි ධර්ම කාරණාවක් දැනගත් විට, එය ඇසිය යුතු සහ නොඇසිය යුතු පුද්ගලයා කවුදැයි නොදැන, හැමතැනම බණ කියන්න යනවා. පන්සිල් පද පහවත් නොරකින, ධර්මය ගැන කිසිදු උනන්දුවක් නැති අයට ගොස් භාවනාව ගැන කියනවා. එයින් කිසිම තේරුමක් නැහැ.
ඒ ආකාරයටම, භාවනාවෙන් පොඩි අත්දැකීමක් ලැබුණු විට, ‘අපි තමයි භාවනාවේ වැඩ්ඩෝ‘ කියා සමාජයට පෙන්වන්නට හදනවා. මෙය ඇත්තටම විකාරයක්. සැබවින්ම භාවනාවෙන් බොහෝ අත්දැකීම් ලැබූ අයට, ඒවා ගැන කිය කියා යන්න අවශ්යතාවයක් ඇතිවන්නේ නැහැ.
ඔවුන්ට ආධ්යාත්මික හැකියාවන් තිබුණත්, ඒවා සමාජයට ප්රදර්ශනය කිරීමට උවමනාවක් නැහැ. ඔවුන් ඒවා භාවිතා කරන්නේ, බුදුන් වහන්සේ යමාමහ ප්රාතිහාර්යය පෑවාක් මෙන්, යම් කිසි ප්රයෝජනයක් ඇති, අවශ්යම අවස්ථාවකදී පමණයි.
එබැවින්, නිහතමානීව, තැනට සුදුසු නුවණින් යුතුව කටයුතු කරන්න. එවිට ඔබට ‘පිස්සු‘ ලේබලය වදින්නේත් නැහැ, ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන තනියම යාමටත් හැකිවෙනවා.
ස්වාධීන ගමන සඳහා ප්රායෝගික උපදෙස් දෙකක්
ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමන පුරාවටම මතක තබාගත යුතු මූලික කාරණා දෙකක් තිබෙනවා. භාවනාව පටන් ගත් දවසේ සිට එහි අවසානය දක්වාම, එනම් සති ප්රඥාව (සිහිය සමඟ ඇතිවන ප්රඥාව) උපදවා විදර්ශනාවෙන් කෙළවරටම යනතුරු, මෙය අදාළයි.
ඔබ මේ ගුණාංග දෙක වර්ධනය කරගත්තොත්, ඔබට ගුරුවරයෙකු නොමැතිව වුවද, ස්වාධීනව, භාවනාවේ කෙළවරටම යා හැකියි. එය සමථ භාවනාව වුවත්, විදර්ශනා භාවනාව වුවත්, ඔබට එහි උපරිමයට ළඟා වීමේ හැකියාව ලැබෙනවා.
ඔබේ ගමනට බාධා කරන අයගෙන් (මාරයින්ගෙන්) ආරක්ෂා වන හැටි
ඔබේ භාවනාවට අල්ප මාත්රයකින් හෝ අගෞරව කරන, එය විවේචනය කරන, ‘ඔය දේවල්වලින් පිස්සු හැදෙයි‘ කියා පවසන කිසිවෙකුට ඔබේ භාවනා අත්දැකීම් ගැන කියන්නට යන්න එපා. ඒ ඔබේම මිතුරෙකු, දෙමව්පියෙකු, ඥාතියෙකු හෝ ස්වාමීන් වහන්සේ නමක් වුවත් කමක් නැහැ. ඔබට ඔවුන්ගෙන් ලෞකික ජීවිතයට ප්රයෝජනයක් තිබෙන්නට පුළුවන්. ඒ ප්රයෝජනය ගන්න. නමුත්, ආධ්යාත්මික ජීවිතයෙන් ඔවුන්ව ඈත් කර තබන්න.
මන්ද, එවැනි පුද්ගලයන් ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමනට සුදුසු නැහැ. ඔවුන් ආධ්යාත්මික ලෝකයට මාරයින් හා සමානයි. මේ කාරණාව හොඳින් අවබෝධ කරගන්න.
ඔබේ ශක්තිය විශ්වාස කර ස්වාධීන වන්න: අවසන් ඔවදන්
සමහරුන්ට උපතින්ම ස්වාධීනව, නිර්භයව භාවනා කිරීමේ හැකියාව පිහිටනවා. එය සංසාරික පුරුද්දක් ලෙස, එනම් පාරමී ශක්තියක් ලෙස, පැමිණෙන දෙයක්. බෝධිසත්ව, පසේබුදු, අග්රශ්රාවක පාරමී පුරන අයට මෙම හැකියාවන් තිබිය හැකියි. නමුත් අපි කවුරුත් දන්නේ නැහැ, අපි කුමන පාරමිතාවක් පුරනවාද කියා.
ඒ නිසා, ඔබට එම සහජ හැකියාව තිබුණත් නැතත්, මෙම ලිපියේ සඳහන් කළ ගුණාංග ඔබ තුළ වර්ධනය කරගන්න. ඔබ තුළම ඇති ශක්තිය විශ්වාස කරන්න. එවිට ඔබට භාවනාවෙන් පිස්සු හැදෙන්නේවත්, කිසිදු හානියක්, කරදරයක් හෝ ලෙඩ දුකක් ඇතිවන්නේවත් නැහැ.
මෙම දේශනා, ත්රිපිටකය, අටුවා වැනි දේවල් කියවා ඔබේ දැනුම වැඩි කරගන්න. නමුත් ඒ දැනුම, ඔබේ ආධ්යාත්මික ගමනට බාධාවක් කරගන්න එපා. ස්වාධීනව, තනිවම මේ ගමන යන්නට උත්සාහ කරන්න.
මෙම ඉගැන්වීම් ඔබට ඒ සඳහා ශක්තියක් වේවි. මෙම මාවත ස්ත්රී, පුරුෂ, වයස, ජාති, ආගම් වැනි කිසිදු භේදයකින් තොරව සැමට විවෘතයි. දැනටමත් බොහෝ දෙනෙක් ස්වාධීනව මෙම ගමන ගොස්, සාර්ථක ප්රතිඵල ලබා, ඔවුන්ගේ අත්දැකීම් අප සමඟ බෙදාගෙන තිබෙනවා. ඔවුන් කළ දේ නිවැරදියි කියා වැටහෙන විට ඔවුන් මහත් සතුටට පත්වෙනවා. එනිසා, ඔබත් ඒ ආකාරයට නිර්භයව කටයුතු කරන්න.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
