තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
වර්තමානයේ බොහෝ දෙනෙක්, විශේෂයෙන්ම තරුණ පරපුර අතර නිතර කතාබහට ලක්වන ගැඹුරු ප්රශ්නයක් පිළිබඳව පැහැදිලි කිරීමක් කිරීමට අද අපි අදහස් කළා. එනම්, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය අඩංගු ත්රිපිටකය, වසර දෙදහස් පන්සීයක් වැනි දීර්ඝ කාලයක් පුරා කිසිදු වෙනසකින් තොරව පැමිණියේ කෙසේද යන්නයි.
බුදුදහම තුළ සිටින අය මෙන්ම ඉන් පිටත සිටින අයත් මේ පිළිබඳව විවිධ විවේචන, තර්ක සහ මතිමතාන්තර ඉදිරිපත් කරනවා. ඔවුන් සියලු දෙනාම නගන පොදු ප්රශ්නය වන්නේ, “එක් වචනයක්වත් වෙනස් නොවී මෙතරම් දීර්ඝ කාලයක් පුරා මේ ධර්මය කටපාඩමින් රැගෙන ඒම කළ හැකි දෙයක්ද?” යන්නයි.
ඔවුන්ගේ තර්කය වන්නේ, ත්රිපිටකය රැගෙන ආවේ රහතන් වහන්සේලා වුවත්, උන්වහන්සේලාද මනුෂ්යයන් බවත්, මිනිස් මතකයට සීමා ඇති නිසා අනිවාර්යයෙන්ම එහි වෙනස්කම් සිදු විය හැකි බවත්ය. ශ්රද්ධාවන්ත පිරිස මෙය පිළිගත්තද, බටහිර විද්යාවට සහ තමන්ගේ මතක ශක්තියේ සීමාවන්ට අනුව සිතන බොහෝ දෙනෙක්, මෙවැනි දෙයක් සිදුවිය නොහැකි බවට තදින්ම තර්ක කරනවා.
සාමාන්ය මතකයේ සීමාව සහ වැරදි නිගමන
මෙවැනි තර්ක ගොඩනැගෙන්නේ එක් එක් පුද්ගලයාගේ අවබෝධයේ සහ මනසේ මට්ටම අනුවයි. උදාහරණයක් ලෙස, අප සාමාන්ය පෙළ (O/L) හෝ උසස් පෙළ (A/L) වැනි විභාග සඳහා පාඩම් කරන විට අපට දැනෙන මතකයේ සීමාවන් තිබෙනවා. බොහෝ දෙනෙක්, තමන්ගේ ඒ සීමිත මතක ධාරිතාව තුළ සිට, “අපිටවත් මෙතරම් විශාල ග්රන්ථ සමුදායක් මතක තබාගත නොහැකි නම්, එදා සිටි අයට එය කළ හැක්කේ කෙසේද?” කියා ප්රශ්න කරනවා.
මෙම ප්රශ්නය ගොඩනැගෙන්නේ තමන්ගේම සිතේ ස්වභාවය, එනම් කෙලෙස් සහිත සිතේ (පෘතග්ජන සිතේ) ස්වභාවය අනුවයි. බටහිර විද්යාවට නැඹුරු තරුණ තරුණියන් හෝ වෙනත් ආගමික පසුබිම් ඇති අය මෙසේ සිතීම සාමාන්ය දෙයක්. මනස දියුණු කර නොමැති නිසා, ඔවුන් තම සිතේ ධාරිතාව අනුව මුළු ලෝකයම මනින්නට උත්සාහ කරනවා.
ඔවුන් සිතන්නේ, “මේ තරම් විශාල පොත් ගොඩක් එලෙසම පැවත ඒමට ක්රමයක් නැහැ” කියායි. මෙය අපගේ සීමාවෙන් පමණක් සිතා තීරණය කළ හැකි දෙයක් නොවන බව අප මධ්යස්ථව සහ උපේක්ෂාවෙන් යුතුව තේරුම් ගත යුතුයි.
මතක ශක්තිය සහ පිරිසිදු මනස: නීවරණ ධර්මවල බලපෑම
මේ තර්කය නගන බොහෝ දෙනෙක් ලෞකික ලෝකය තුළ ඇස, කන, නාසය, දිව, ශරීරය යන පංච ඉන්ද්රියයන් හරහා කාම ආස්වාදය ලබමින්, රාගයෙන් සහ ද්වේශයෙන් යුතුව ජීවත් වන අයයි. බුදුරජාණන් වහන්සේ අංගුත්තර නිකායේ එක් සූත්රයක දේශනා කරන්නේ, අපගේ මතක ශක්තිය වර්ධනය වීමට නම් සිතේ ඇති බාධක ඉවත් විය යුතු බවයි. මෙම බාධක, බුදු දහමේ නීවරණ ධර්ම ලෙස හඳුන්වයි. ඒවා නම්:
- කාමච්ඡන්දය: ඇස, කන ආදී ඉන්ද්රියන් පිනවීමට ඇති දැඩි කැමැත්ත.
- ව්යාපාදය: තරහව, වෛරය සහ ද්වේශය.
- ථීනමිද්ධය: සිතේ සහ කයේ ඇති අලස බව, නිදිබර ගතිය.
- උද්දච්ච-කුක්කුච්චය: සිතේ නොසන්සුන්කම සහ කළ දේ ගැන පසුතැවීම.
- විචිකිච්ඡාව: බුදුන්, දහම්, සඟුන් ගැන සහ නිවන් මග ගැන ඇති සැකය.
බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළේ, මේ නීවරණ ධර්ම යටපත් වී, ක්ලේශයන් (සිත කිලිටි කරන අකුසල සිතිවිලි) අඩු වන තරමට මතක ශක්තිය ඉබේම වර්ධනය වන බවයි. සිත පිරිසිදු වන විට, ධාරණ ශක්තිය දියුණු වේ.
සරල උපමාවකින් මෙය තේරුම් ගත හැකියි. හිස් බඳුනක ඇති දෙයක් අපට පැහැදිලිව පෙනෙනවා. පිරිසිදු වතුර වීදුරුවක ඇති කුඩා කුණු අංශුවක් පවා අපට හොඳින් නිරීක්ෂණය කළ හැකියි. සුදු බිත්තියක ඇති කළු තිතක් ක්ෂණිකව අපේ අවධානයට ලක්වෙනවා. ඒ ආකාරයටම, අපේ සිතේ ඇති කෙලෙස් අඩු වන විට, අපේ මනස පැහැදිලි වී මතක ශක්තිය තියුණු වෙනවා. මෙය භාවනා කරන, විභාග ලියන දරුවන්ට පවා ප්රායෝගිකව අත්විඳිය හැකි සත්යයක්.
සංසාර පුහුණුව සහ ආනන්ද තෙරුන්ගේ ආදර්ශය
බටහිර විද්යාත්මක චින්තනයට අනුව සිතන බොහෝ දෙනෙක් සංසාරය, එනම් නැවත ඉපදීමක් ඇති බව විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. නමුත් ආධ්යාත්මික දෘෂ්ටියෙන් බලන විට, යම් විශේෂ හැකියාවක් ලබා ගැනීමට නම් එය එක් ආත්මයකින් පමණක් කළ නොහැකියි. එය දීර්ඝ සංසාර ගමනක් පුරා පුරුදු පුහුණු කළ යුතු දෙයක්.
උදාහරණයක් ලෙස, අප සාමාන්ය පෙළ විභාගයට මුහුණ දෙන්නේ හය වසරේ සිට ක්රමානුකූලව ඉගෙන ගෙන, වාර විභාගවලට මුහුණ දී, දැනුම ටිකෙන් ටික වර්ධනය කර ගැනීමෙන් පසුවයි. ඒ ආකාරයටම, බුද්ධ වචනය ඇතුළත් ත්රිපිටකය මතකයේ තබා ගැනීමේ අග්රස්ථානයට පත් ආනන්ද මහරහතන් වහන්සේ, ඒ අසමසම මතක ශක්තිය වර්ධනය කරගත්තේ මුළු මහත් සංසාරය පුරාම ඒ වෙනුවෙන් ප්රාර්ථනා කරමින්, අධිෂ්ඨාන කරමින් සහ පුහුණු වෙමින් පැමිණි නිසායි. සංසාරයක් විශ්වාස නොකරන කෙනෙකුට මෙය පිළිගැනීමට අපහසු වුවත්, සිදුවූ සත්යය එයයි.
උන්වහන්සේලා වැනි උත්තමයන්, තමන්ගේ විමුක්තිය සලසා ගන්නා අතරම, අන්යයන්ගේ විමුක්තිය උදෙසා ධර්මය රැකගැනීමේ අරමුණින්, ඒ ධර්මය තම මතකයේ ගබඩා කරගත්තා. පසුව, ධර්ම සංගායනා වැනි අවස්ථාවලදී ඒ විශේෂෝත්තම මහරහතන් වහන්සේලා එම ධර්මය නැවත ඉදිරිපත් කර, එය සුරක්ෂිතව අනාගත පරපුරට දායාද කළා.
පාලි භාෂාවේ සුවිශේෂීත්වය සහ මතකය
මෙහිදී අප තේරුම් ගත යුතු තවත් විශේෂ කාරණාවක් තිබෙනවා. එනම්, බුදුරජාණන් වහන්සේ ධර්මය දේශනා කිරීමට යොදාගත් පාලි භාෂාවේ ඇති සුවිශේෂීත්වයයි. පාලි යනු විශ්වීය භාෂාවක් ලෙස සැලකෙන අතර, එහි ශබ්ද රටා සහ ව්යාකරණ ව්යුහය, මතකයේ තබා ගැනීමට සහ ගායනා කිරීමට ඉතා පහසු වන ලෙස සකස් වී තිබෙනවා. විශ්වයේ ශ්රේෂ්ඨතම ශාස්තෘන් වහන්සේ, අනාගතය දකිමින්, ධර්මයේ පැවැත්ම තහවුරු කිරීම සඳහාම වඩාත්ම සුදුසු, පහසුවෙන් මතක තබාගත හැකි භාෂාවක් තෝරා ගත්තා.
පාලි ගාථා අධ්යයනය කරන විට, ඒවායේ ඇති ශබ්ද රටාවන් මතකයට පහසුවෙන් ඇතුළත් වන ආකාරය ඔබටම අත්විඳිය හැකියි. සිත පිරිසිදු වූ කෙනෙකුට මෙම භාෂාව තුළින් ධර්මය ධාරණය කර ගැනීම ඉතා පහසු කාර්යයක් වෙනවා.
ප්රායෝගික අභියෝගය: තර්කයෙන් මිදී අත්දැකීමෙන් දැනගන්න
මෙම කාරණා, කෙලෙස් සහිත පෘතග්ජන මනසකින් හෝ බටහිර විද්යාවේ උපකරණවලින් මැන තේරුම් ගත නොහැකියි. විද්යාවෙන් යමක් ඔප්පු වන තුරු බලා සිටින අයට මේ ගැඹුරු දහම් කරුණු තේරුම් ගැනීමට නොහැකියි. මෑත කාලයේ බුරුමයේ වැඩසිටි මහරහතන් වහන්සේ නමක්, සම්පූර්ණ ත්රිපිටකයම කටපාඩමින් දරා සිටි බවට සාක්ෂි තිබෙනවා. අපේ සිතේ ඇති කාම ආශාවන් සහ අනවශ්ය සිතුවිලි අඩු වන තරමට, ඕනෑම දෙයක් දීර්ඝ කාලයක් මතකයේ රඳවා ගැනීමේ හැකියාව අපට ලැබෙනවා.
එබැවින්, ත්රිපිටකය ගැන සැක සිතන, විවේචනය කරන ඕනෑම ආගමක, ඕනෑම ජාතියක, ඕනෑම වයසක කෙනෙකුට අප ආරාධනා කරන්නේ, තර්ක විතර්ක වල නිරත නොවී, ප්රායෝගිකව භාවනාවක යෙදී බලන ලෙසයි. සමථ හෝ විදර්ශනා භාවනාව පුරුදු කර, ඔබේ මනස ටිකක් දියුණු කර බලන්න. එවිට,
- ඔබේ මතක ශක්තිය පෙරට වඩා වැඩි වී ඇත්දැයි පරීක්ෂා කරන්න.
- ජීවිතය පිළිබඳ ඔබේ අවබෝධය පුළුල් වී ඇත්දැයි විමසා බලන්න.
- ඔබ අධ්යාපන කටයුතුවල, රැකියාවේ හෝ වෙනත් ක්ෂේත්රයක නිරත වුවද, ඔබේ දක්ෂතා වර්ධනය වී ඇත්දැයි කල්පනා කර බලන්න.
භාවනාවෙන් ඔබේ මනස යම් කිසි කුඩා ප්රමාණයකින් හෝ දියුණු කළ විට ඔබටම මෙතරම් වෙනසක් දැනෙනවා නම්, බුදු, පසේබුදු, මහරහතන් වහන්සේලා වැනි උත්තමයන්ගේ මනසේ පිරිසිදු භාවය සහ ධාරණ ශක්තිය කෙතරම් විය හැකිදැයි ඔබටම සිතාගත හැකිවනු ඇත. බුදුරජාණන් වහන්සේ මේ අසූහාරදහසක් ධර්මස්කන්ධය දේශනා කළේ විශ්වවිද්යාලයකට ගොස් උපාධි ලබාගෙන නොවන බව අප මතක තබාගත යුතුයි. ඒ සියල්ල උන්වහන්සේගේ පිරිසිදු, දියුණු කළ මනසින්ම අවබෝධ කරගත් දේවල්.
කාලාම සූත්රය සහ අවසන් නිගමනය
සමහර අය, “මා පිටක සම්පදානේන” යනුවෙන් කාලාම සූත්රයේ එන කොටසක් උපුටා දක්වමින්, පොතපතේ ඇති පමණින් යමක් පිළි නොගත යුතු බව පවසනවා. එය සත්යයකි. බුදුරජාණන් වහන්සේ වදාළේ, උන්වහන්සේ කී පමණින්වත් යමක් පිළිනොගෙන, ප්රායෝගිකව එහි යෙදී, තමාටම එය සත්ය දැයි පසක් කරගන්නා ලෙසයි.
එබැවින්, මෙම පුහුණුවීම්වල යෙදී ත්රිපිටකය තුළ ඇති එක් කරුණක් හෝ ඔබට සත්ය යැයි වැටහුණහොත්, ඔබටම නිගමනයකට පැමිණිය හැකියි. තමන්ගේ සීමිත මට්ටමේ සිට උතුමන් විවේචනය කිරීමෙන් වැළකී, මධ්යස්ථව සහ උපේක්ෂාවෙන් යුතුව මෙම මාර්ගය ගැන ගවේෂණය කරන්න. වර්තමානයේ විවිධ මත දරන, කාමභෝගී ජීවිත ගත කරන චීවරධාරීන්ගේ වචනවලින් අතීතයේ වැඩසිටි මහරහතන් වහන්සේලා මනින්නට එපා. එසේ කිරීමෙන් ඔබ ඔබේ සංසාර ගමනට හානි කරගන්නවා පමණි.
මේ සියල්ල සලකා බලන විට, ඔබටම තීරණය කළ හැකියි, බුද්ධ වචනය ඇතුළත් ත්රිපිටකය වසර දෙදහස් පන්සීයක් පුරා වෙනස් වී පැමිණියාද, නැතහොත් එලෙසම පැමිණියාද යන්න. එම සත්යය අවබෝධ කරගත හැක්කේ තර්කයෙන් නොව, ඔබේම මනස දියුණු කිරීම තුළින් පමණි. බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයේ ආනුභාවයෙන්, ඔබ සැමට මධ්යස්ථව ත්රිපිටකය අධ්යයනය කර, එහි ඇති සත්යය ප්රායෝගිකවම අවබෝධ කරගැනීමට ශක්තිය, ධෛර්යය ලැබේවා!
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
