භාවනාව කියන්නේ මානසික ලෙඩක්ද?

තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!

වර්තමාන සමාජයේ බොහෝ දෙනෙක් තුළ පවතින ප්‍රශ්නයක් තමයි, ‘භාවනාව කියන්නේ මානසික ලෙඩක්ද?‘ යන්න. අද අපේ රට තුළ බුදු දහමට, අපේ දර්ශනයට, සහ සංඝරත්නයට එරෙහිව යම් ආකාරයක පහරදීමක් සිදුවෙමින් පවතිනවා. ආමිස පූජාවක් කළත්, ප්‍රතිපත්ති පූජාවක් ලෙස භාවනාවක් දියුණු කළත්, ඒවා විවේචනයට සහ විහිළුවට ලක්වන තත්වයක් නිර්මාණය වෙමින් පවතිනවා.

මෙම ලිපිය හරහා, අපි මේ වැරදි වැටහීම් නිරාකරණය කරගෙන, ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන ශක්තිමත්ව ඉදිරියට ගෙන යාමට අවශ්‍ය මග පෙන්වීම ලබා දීමට උත්සාහ කරනවා.

‘තෙවැනි ඇස’ සහ ‘දිබ්බ චක්ඛු’: වචනවලින් ඔබ්බට ගිය යථාර්ථය

භාවනාව දියුණු කරන විට ඇතැම් අයට විශේෂ අධිමානසික හැකියාවන් පහළ විය හැකියි. උදාහරණයක් ලෙස, සමහරුන් දිබ්බ චක්ඛු හෙවත් දිව්‍යමය ඇසක් වැනි හැකියාවක් ලබා ගන්නවා. වර්තමානයේ මෙය ‘තෙවැනි ඇස’ (Third Eye) ලෙසද හඳුන්වනවා.

නමුත් බොහෝ දෙනා මේ සංකල්ප දෙක පටලවා ගනිමින්, එය මානසික විකාරයක් ලෙස හඳුන්වමින් විවේචනය කරනවා. බුදුන් වහන්සේ මෙය දිබ්බ චක්ඛු ලෙස පාලි භාෂාවෙන් හැඳින්වුවද, වර්තමාන ලෝකයේ එය ‘තෙවැනි ඇස’ ලෙස ප්‍රචලිතයි. මේ දෙකම එකම අත්දැකීමක් බව තේරුම් නොගෙන, වචනවලට සීමා වී විවේචනය කරන පිරිසක් සිටිනවා.

මෙම විවේචන පිටුපස විවිධ හේතු තිබෙනවා. ඇතැම් අය මුදල් පසුපස හඹා යෑම නිසාත්, තවත් අය තමන්ගේ ආශාවන් සහ සංවිධානාත්මක කල්ලිවල අරමුණු නිසාත් අපේ පැරණි ශාස්ත්‍ර ක්‍රම සහ ආධ්‍යාත්මිකත්වයට හානි සිදු කරනවා. මේවා දේශීය මෙන්ම විදේශීය සංවිධාන විසින් වුවද මෙහෙයවිය හැකියි.

ඔබේ විශ්වාසය සහ වීර්යය ආරක්ෂා කරගැනීම

මෙවැනි විවේචන සහ චෝදනා නිසා, භාවනාවෙහි යෙදෙන ඔබටත් ඔබගේ ගමන ගැන සැකයක් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. ‘මම කරන මේ භාවනාව නිවැරදිද? නැත්නම් මේක මානසික විකාරයක්ද?‘ කියා ඔබට සිතෙන්නට ඉඩ තියෙනවා.

නිරාගමික, රැඩිකල් හෝ අන්තවාදීන්ගේ බලපෑම් නිසා ඔබගේ ධෛර්යය, වීර්යය සහ භාවනාව කෙරෙහි ඇති විශ්වාසය අඩු වෙන්න පුළුවන්. මම පෞද්ගලිකව මෙවැනි දේවලින් සැලෙන කෙනෙක් නොවෙයි, නමුත් ඔබ සැලෙන්නට ඉඩ තිබෙන නිසා, ඔබට ශක්තියක් වීම මෙම ලිපියේ ප්‍රධාන අරමුණයි. ඔබ මේ කරුණු නිවැරදිව තේරුම් ගෙන, අන් අයගේ කතාවලට ඇහුම්කන් නොදී, ඔබගේ ගමන විශ්වාසයෙන් යුතුව යා යුතුයි.

භාවනා අත්දැකීම් බෙදාගත යුතුද? නොගත යුතුද?

භාවනාවෙන් ලබන අත්දැකීම් අන් අය සමඟ බෙදා ගැනීම ගැන සමාජයේ මත දෙකක් තිබෙනවා. ‘භාවනාවෙන් දැනෙන දේවල් කියන්න හොඳ නෑ‘ කියා බොහෝ දෙනෙක් පවසනවා. එයට හේතු කිහිපයක් තිබෙනවා:

• වැරදි අනුකරණය: එක් අයෙක් තම අත්දැකීම පැවසූ විට, තවත් කෙනෙකුට එය නොදැනුනත්, තමන්ටත් එසේ දැනෙන බව මවාපාමින් අන් අයට පැවසීමට ඉඩ තිබීම.
• අනවශ්‍ය පීඩනය: තමන්ටත් ඒ අත්දැකීම ලැබිය යුතුයි කියා සමහරුන් තමන්ටම නියමයක් දමා ගැනීම.
• සංශයවාදීන්ගේ විවේචන: නොපෙනෙන දේවල් (උදා: රුවන්වැලිසෑය වැනි ස්ථාන භාවනාවෙන් දැකීම) ගැන විශ්වාස නොකරන කෙනෙකුට පැවසූ විට, ඔවුන් ඔබට මානසික රෝගයක් ඇතැයි ලේබල් ගැසීම.

මේ හේතු නිසා තමයි අත්දැකීම් බෙදා නොගන්නා ලෙස බොහෝ විට උපදෙස් දෙන්නේ. නමුත් මගේ මතය නම්, සුදුසු පුද්ගලයාට කරුණු පැවසිය යුතු බවයි. නුසුදුසු අයට නොකියා සිටීම වැදගත්. සුදුසු අය, තමන් ලබන අත්දැකීම් අනුව මෙහි සත්‍යතාව දන්නවා. නුසුදුසු අය මෙය ඇසූ විට කරන්නේ ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කිරීම පමණයි, මන්ද ඔවුන්ට එය නොතේරෙන සහ නොපෙනෙන නිසා.

විවේචකයන්ට සහ සංශයවාදීන්ට මුහුණ දෙන ආකාරය

මෙවැනි විවේචන කරන අයට අපි අනුකම්පා කළ යුතුයි. ඔවුන්ට කිසි දිනෙක භාවනාවක් කිරීමට හෝ මනස දියුණු කරගැනීමට නොහැකි විය හැකියි. ඔවුන් තමන් ‘පොරවල්’ කියා සිතාගෙන සිටියත්, යම් දවසක ඔවුන් භාවනා කරන්නට උත්සාහ කළහොත්, එදාට ඔවුන්ට මේ දේවල්වල සත්‍යතාව තේරේවි. එතෙක් කල් ඔවුන් විවේචන කරමින්ම සිටීවි.

ඒ නිසා, භාවනාවේ යෙදෙන ගිහි සහ පැවිදි සියලු දෙනාටම මම ආරාධනා කරන්නේ, තමන්ගේ අත්දැකීම් සුදුසු වේදිකාවල සමාජගත කරන්න කියායි. එය ආධ්‍යාත්මික දියුණුව අපේක්ෂා කරන ලංකාවේ සහ විදේශයන්හි සිටින මිනිසුන්ගේ නිසි අවබෝධය සඳහා ඉතා වැදගත් වෙනවා.

අධිමානසික හැකියාවන්ගේ යථාර්ථය සහ එහි සීමා

භාවනාව තුළින් සැබවින්ම අධිමානසික හැකියාවන් ලැබිය හැකියි. භාවනාවෙන් පාවෙනවා වැනි හැඟීම්, තෙවැනි ඇස විවෘත වූ විට ආලෝක සංඥා හෝ විවිධ රූප පෙනීම සාමාන්‍යයි. යමෙක් අභියෝග කර, මුද්‍රා තැබූ භාජනයක ඇති අංකයක් කියන්නැයි පැවසුවහොත්, හොඳින් හිත එකඟ කර, සමාධිගත මනසකින් එය කිව හැකියි. ඔබට වුවද උත්සාහ කළහොත් එය කළ හැකියි. කෙනෙකුගේ මුරපද හෝ බැංකු ගිණුම් අංකයක් බැලීමට පවා හැකියාව තිබෙනවා.

නමුත් මෙහිදී ඉතා වැදගත් කාරණයක් තිබේ. එනම්, මෙම හැකියාවන් තෘෂ්ණාවෙන් යුතුව, එනම් ලෝභකමෙන් හෝ අනුන්ට හානි කිරීමට දිගින් දිගටම භාවිතා කළහොත්, ඔබගේ භාවනාව පිරිහී, ඒ ආධ්‍යාත්මික හැකියාවන් නැති වී යනවා. සැබෑ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවක් ලබන කෙනෙකුට එවැනි ලාභ ප්‍රයෝජන ගැන උවමනාවක් ඇති වන්නේ නැහැ. මන්ද, ඔවුන් ලබන ආධ්‍යාත්මික සුවය ඊට වඩා ප්‍රකෝටි ගුණයකින් වටිනා නිසයි.

ප්‍රදර්ශනාත්මක අධ්‍යාත්මිකත්වය සහ සැබෑ භාවනාව අතර වෙනස

සැබෑ භාවනාව සහ ප්‍රදර්ශනාත්මක අධ්‍යාත්මිකත්වය අතර විශාල වෙනසක් තිබෙනවා. සමහර චරිත භාවනාව ගැන නිතරම කියවමින්, තමන් මහා භාවනා යෝගීන් ලෙස පෙන්වීමට උත්සාහ කරනවා. ඔවුන් අවශ්‍ය අනවශ්‍ය හැම දෙනා සමඟම තම අත්දැකීම් කියමින් යනවා. බොහෝ විට සමාජය, භාවනාව මානසික රෝගයක් ලෙස හංවඩු ගසන්නේ මෙවැනි අය දෙස බලායි. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාකලාපය නිසා සැබෑ ලෙසම භාවනාවේ යෙදෙන අයටත් මඩ වදිනවා.

සැබෑ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවක් ඇති කෙනා නිහඬයි. ඔවුන්ගේ පිටත සහ ඇතුළත එකයි. ඔවුන් අනවශ්‍ය ලෙස තමන්ව ප්‍රදර්ශනය කරන්නේ නැහැ. ගිහි සමාජයේ වුවද, නිතරම බණ කියමින්, තමන් ධාර්මික බව පෙන්වමින් සිටින අය ගැන පවා ප්‍රවේශම් විය යුතුයි. මන්ද, ඔවුන්ගේ පිටත පෙනුම සහ අභ්‍යන්තරය අතර පරස්පරයක් තිබිය හැකියි. සැබෑ ආධ්‍යාත්මික පුද්ගලයාගේ ජීවිතය සරල සහ අව්‍යාජයි.

ඔබේ ආධ්‍යාත්මික ගමන සඳහා ප්‍රායෝගික උපදෙස්

ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන සාර්ථක කර ගැනීමට නම්, මෙම කරුණු පිළිබඳව ඔබ දැනුවත් විය යුතුයි:

• නිහඬ වන්න: ඔබගේ පවුලේ අය, හිතමිතුරන් හෝ සමාජයේ කවුරුන් හෝ ඔබගේ භාවනාව විවේචනය කරමින්, එයට ‘පිස්සුවක්’ යැයි පවසනවා නම්, ඔවුන් සමඟ තර්ක කිරීමට යන්න එපා. නිහඬව සිටින්න.
• සුදුසු අයට පමණක් පවසන්න: ඔබගේ අත්දැකීම් බෙදාගැනීමට සුදුසුම අවස්ථාව සහ සුදුසුම පුද්ගලයා හමුවන තෙක් ඉවසන්න. පොදු කතාබහක් අතරතුර භාවනාව ගැන මාතෘකාවක් මතුවුවහොත් පමණක්, ඒ ගැන කතා කරන්න. කතා කරන විටත්, ඔවුන්ගේ ප්‍රතිචාර අනුව ඔහු හෝ ඇය සුදුසුද නැද්ද යන්න තේරුම් ගන්න. මෙයයි ප්‍රඥාව.
• සරලව ජීවත් වන්න: ඔබ භාවනා කරන ‘පොරක්’ ලෙස පෙන්වන්නට යන්න එපා. ඔබ සිල් රකින, බ්‍රහ්මචාරී, උගත්, නූගත්, පොහොසත් හෝ දුප්පත් බව පෙන්වන්නට උත්සාහ නොකර, මානසිකව සරලව ජීවත් වන්න. එවිට ඔබට නිදහසේ ඔබගේ භාවනා කටයුතු කරගෙන යා හැකියි.
• තර්කයෙන් වළකින්න: බුදුන් වහන්සේ පවා තර්ක කළේ, එම තර්කය අවසානයේ තාර්කිකයාට අවබෝධයක් ලැබෙනවා නම් පමණි. එසේ නොවන අය සමඟ තර්ක කිරීම වෙහෙසක් පමණයි. එයින් කේන්තියක් ඇති වී, ඔබගේ භාවනාව පවා නැවතීමට ඉඩ තිබෙනවා.

මාරයාගේ ක්‍රියාන්විතය සහ ආධ්‍යාත්මික යුගයක උදාව

අද අපේ සමාජය තුළ ආධ්‍යාත්මිකත්වයට සහ භාවනාවට එල්ල වන මෙම ප්‍රතිප්‍රහාර, හුදෙක් පුද්ගලයන්ගේ ක්‍රියා ලෙස පමණක් නොසිතිය යුතුයි. බෞද්ධ දර්ශනයට අනුව, මෙය මාරයාගේ ක්‍රියාන්විතයකි. මාරයා යනු අපගේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුව වළක්වන බලවේගයයි. ඔහු චීවරධාරීන්, විවිධ ආධ්‍යාත්මික නායකයින්, ගිහියන්, රැඩිකල්වාදීන්, නිරාගමිකයින් සහ විවිධ සංවිධාන ස්වරූපයෙන් පැමිණ, භාවනාව මානසික රෝගයක් ලෙස හඳුන්වමින් මිනිසුන් අධෛර්යමත් කරනවා.

යමෙක් භාවනාව මානසික රෝගයක් යැයි පවසන්නේ නම්, ලොව්තුරා බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉහළම මානසික රෝගියා විය යුතු නොවේද? උන්වහන්සේ අනාගතය දැක, වසර දහස් ගණනකට පෙර පැවසූ දේ අද සත්‍ය වී තිබේ. එසේ නම් එයත් මානසික රෝගයක ලක්ෂණයක්ද? මෙවැනි ගොන් තර්ක ඉදිරිපත් වීමට ඉඩ තිබේ. ඔබ ඒවායින් නොසැලී සිටිය යුතුයි. මෙම විනාශකාරී කාල පරිච්ඡේදය අවසන් වී, නැවතත් සියලු මිනිසුන් ආධ්‍යාත්මිකත්වයට යොමු වන යුගයක් උදා වනු ඇත. එතෙක් අපි නිහඬව අපේ ගමන යා යුතුයි.

අවසාන වචනය: නොසැලී ඉදිරියට යන්න

අවසාන වශයෙන්, සරලව කිව යුතු දේ නම්, භාවනාව යනු කිසිසේත්ම මානසික රෝගයක් නොවන බවයි. එය උතුම් මානසික සුවයක් කරා යන මාවතකි. යම් කිසිවෙක් එය එසේ නොවන බව පවසන්නේ නම්, ඔවුන්ගෙන් ඈත් වන්න. ඔවුන් මාරයාටත් වඩා භයානකයි. ඔවුන් සමඟ ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික ගමන ගැන කතා කිරීමට යන්න එපා.

ඔබ භාවනා කරන්නේ ඔබ වෙනුවෙනි. එබැවින්, කවුරු මොනවා කීවත්, ඒවා ගණන් නොගෙන, ඔබගේ ආධ්‍යාත්මික කටයුතු නොසැලී, අධිෂ්ඨානයෙන් යුතුව, තෙරුවන් සරණින් ඉදිරියටම කරගෙන යන්නට ඔබට ශක්තිය, ධෛර්යය ලැබේවා!

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!