සිල් රකින්න බැරිද? භාවනාවෙන් සිත දියුණු කරගන්නා හැටි

අද මෙම ලිපියෙන් ඔබ සියලු දෙනාට පැහැදිලි කර දීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ, ‘සිත දියුණු වෙනවා සමග ස්භාවයෙන්ම සිල් රැකෙන්න දෙන්න’ යන මාතෘකාවයි. මෙය බොහෝ දෙනෙකුට ප්‍රශ්නයක් වී ඇති, භාවනාවට බාධාවක් මෙන්ම ආවරණයක් බවට පත්වී ඇති කාරණයක් නිසා, ඒ ගැන ප්‍රායෝගිකව කරුණු පැහැදිලි කිරීමට මම අදහස් කළා.

විශේෂයෙන්ම, අප සමඟ භාවනාවේ යෙදෙන කිහිප දෙනෙක්ම මේ ප්‍රශ්නය යොමු කර තිබුණා. ඔවුන්ගේ අධ්‍යාත්මික ජීවිතය දියුණු කිරීමට බාධාවක් වී ඇති මෙම ‘රාමුව’ බිඳ දමා, ඔවුන්ට ඉදිරියට යාමට මග පෙන්වීමක් ලබා දීම අත්‍යවශ්‍ය යැයි මට සිතුණා. මෙය ස්වභාවිකවම සිදුවිය යුතු ක්‍රියාවලියක් බැවින්, ඒ පිළිබඳව කතා කිරීම වැදගත්.

සිල් රැකීම: සම්ප්‍රදාය සහ යථාර්ථය අතර පරතරය

‘සිත දියුණු වීමත් සමඟ ස්වභාවයෙන්ම සිල් රැකෙන්න දෙන්න’ යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ කුමක්ද? පළමුව, ‘සිල්’ යනු කුමක්දැයි වටහා ගනිමු. වර්තමානයේ අප පංච සීලය, අෂ්ටාංග ශීලය, දස ශීලය ආදී විවිධ ශීලයන් ගැන දන්නවා. භික්ෂූන් වහන්සේලා සඳහා සාමණේර ශීලය, උපසම්පදා ශීලය, ආජීව අෂ්ටමක ශීලය වැනි ශීලයන්ද පවතිනවා.

බොහෝ දෙනෙක් මගෙන් අසන ප්‍රශ්නයක් තමයි, ධ්‍යාන භාවනා, කුණ්ඩලිනී ශක්තිය අවදි කිරීම වැනි සමථ භාවනාවන් කිරීමට පෙර, මුලින්ම සිල් සමාදන් වී සිටිය යුතුද යන්න. ‘භාවනා කිරීමට නම් පළමුව සිල් රැකිය යුතුයි’ යන අදහස බොහෝ දෙනෙකුට පීඩනයක් වී තිබෙනවා. මේ නිසා මිනිසුන් අසරණ වෙනවා. භාවනා කිරීමට කැමැත්තක් ඇති කෙනෙකුට පවා, මෙම රාමුව නිසා ඒ සඳහා යොමු වීමට නොහැකි වෙනවා.

එම නිසා, මා විසින් සිදු කරන මෙම පැහැදිලි කිරීම මධ්‍යස්ථව, විවෘත මනසකින් කියවා වටහා ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටිනවා. විවිධ දෘෂ්ටිකෝණ වලින් කරුණු දකින අය වැරදි ලෙස වටහා ගත හැකි නිසා, ඔබගේම දෘෂ්ටිකෝණය බිඳගෙන මේ කාරණාව තේරුම් ගැනීම වැදගත්.

සමාජයේ සිල් රැකීමේ යථා ස්වභාවය

භාවනා කිරීමට පෙර පංච සීලය, අටසිල් හෝ වෙනත් ශීලයක් සමාදන් විය යුතුමද?

අපි ගිහි ඔබ ගැන කතා කරමු. වර්තමානයේ බොහෝ දෙනෙක් උදෑසන පන්සිල් සමාදන් වන නමුත්, එය ගත් සැණින්ම කඩාගන්නා අවස්ථා තිබෙනවා. උදාහරණයක් ලෙස, ව්‍යාපාරිකයෙක් උදෑසන බුදුන් වැඳ පන්සිල් අරගෙන, තම ව්‍යාපාරය ආරම්භ කරන්නේම මුසාවාදයකින් විය හැකියි. ලාභ ප්‍රයෝජන සඳහා බොරුවක් කීමට ඔහුට සිදුවෙනවා. මෙය බහුතරයකගේ ස්වභාවයයි.

එසේම, බොහෝ දෙනා සෑම පසළොස්වක පෝය දිනකම පන්සල් ගොස් සිල් සමාදන් වෙනවා. නමුත් ඒ සිල් ගන්නා ස්ථානවල සිදුවන්නේ කුමක්ද?

ඇතැම් උපාසක අම්මලා දවස පුරාම ගමේ තොරතුරු කතා කරමින්, කේලාම් කියමින් කාලය ගත කරනවා. ධර්ම දේශනාවක් හෝ භාවනා වැඩසටහනක් පවත්වන විට පමණක් කය වචනය සංවර කරගෙන සිටියත්, සිත සංවරදැයි සැක සහිතයි. ස්වාමීන් වහන්සේ වැඩසටහන අවසන් කළ පසු, ඉතිරි කාලය තුළ සිත් පිස්සු නටන, කය පිස්සු නටන අවස්ථා ඔබ දැක ඇති. මේවා සමාජයේ යථාර්ථයයි.

මත්පැනට ඇබ්බැහි වූ කෙනෙකුට භාවනා කළ හැකිද?

දැන් අපි තවත් පිරිසක් ගැන සලකා බලමු. පංච ශීලයේ අවසාන ශික්ෂා පදය වන ‘සුරාමේරය මජ්ජපමාදට්ඨානා වේරමණී සික්ඛාපදං සමාදියාමි’ යන්න රැක ගැනීමට අපහසු, මත්පැන් හෝ මත්ද්‍රව්‍යවලට දැඩි ලෙස ඇබ්බැහි වූ අය සිටිනවා.

එවැනි අය මගෙන් අසනවා, “ස්වාමීන් වහන්ස, මට දිනපතාම හෝ දිනක් හැර දිනක් මත්පැන් පානය කළ යුතුයි. මේ වැරැද්ද නිසා මට භාවනා කරන්න බැරිද?” කියා. ඇත්තෙන්ම මොවුන් අසරණයි. මම ඔවුන්ට දෙන උපදෙස කුමක්ද? කරුණාකර මෙයද වැරදියට වටහා ගන්න එපා. මම ඔවුන්ට කියන්නේ අප විසින් කියා දෙන වන්දනාමාන, පිරිත් සජ්ජායනා, මෛත්‍රී භාවනාව, අධිෂ්ඨාන සහ සමථ-විදර්ශනා භාවනා ක්‍රම සියල්ල නොකඩවා සිදු කරන ලෙසයි.

නමුත් මම කිසිවිටෙකත් ඔවුන්ට ‘මත්පැන් පානය කරන්න’ කියා කියන්නේ නැහැ. එයට අනුබල දෙන්නේත් නැහැ. ඒ සමඟම, මම ‘වහාම එය නවත්වන්න’ කියා බල කරන්නේත් නැහැ. මන්ද? වසර ගණනාවක් පුරා පුරුදු වූ දෙයක් එකවර නැවැත්වීම ඉතා අපහසු බව මම දන්නවා. එය කළ හැක්කේ බෝධිසත්ව චරිත වැනි අත්හැරීම පුරුදු කළ කෙනෙකුට පමණයි. ඒ නිසා මම ඒ ගැන කතා නොකර, මධ්‍යස්ථව සිටිමින් එකම දෙයක් කියනවා: “ඔබ භාවනාව දිගටම කරගෙන යන්න.”

ස්භාවයෙන්ම සිල් රැකෙන්න දෙන්න: සිත දියුණු වන විට සිදුවන ස්වභාවික පරිවර්තනය

මෙය මගේ අත්දැකීමෙන්ම දන්නා දෙයක්. යම් පුද්ගලයෙක් තම මත්පැන් හෝ මත්ද්‍රව්‍ය පුරුද්ද සමඟම, නොකඩවා භාවනාවේ යෙදෙන විට, කාලයක් ගත වෙද්දී ඔහුටම ස්වාධීනව යම් වෙනසක් දැනෙන්නට පටන් ගන්නවා. දිනපතා මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතා කළ කෙනා, දින දෙකකට වරක්, පසුව දින තුනකට වරක්, සතියකට වරක්, සති දෙකකට වරක් ලෙස එම පුරුද්ද සහ තමා අතර පරතරයක් ඇති කරගන්නවා.

මෙයට හේතුව කුමක්ද?

ඔහු නොකඩවා භාවනා කිරීම තුළින් ලබන මානසික සුවය සහ දියුණුවයි. ඒ වගේම, මොහොතකට හෝ පන්සිල් සමාදන් වීමේ කුසලයද ඔහුට ලැබෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ ත්‍රිපිටකයේ ප්‍රේතවත්ථු හා විමානවත්ථු වැනි ග්‍රන්ථවල දේශනා කර ඇත්තේ, දවසේ ඉතා කෙටි කාලයකට හෝ සිල් රැකීමේ ආනිසංස ඇති බවයි.

ඒ නිසා, මම 100% ක් සහතික වී කියනවා, නොකඩවා භාවනා කරන පුද්ගලයා කවදා හෝ දිනයක එම අයහපත් පුරුද්දෙන් අනිවාර්යයෙන්ම ඈත් වෙනවා. එය ටිකෙන් ටික සිදුවන ක්‍රියාවලියක්. අද මත් වතුරට සහ මත්ද්‍රව්‍යවලට ඇබ්බැහි වූ තරුණ පිරිසට හෝ ඕනෑම වයසක කෙනෙකුට භාවනා කරන්න බැරිද කියා ඇසූ විට, මගේ පිළිතුර “අනිවාර්යයෙන්ම භාවනාව කරන්න” යන්නයි. බුදුන් වහන්සේ අද වැඩ සිටියා නම්, උන්වහන්සේත් ඒ අසරණ මිනිසුන්ට කියන්නේ එයමයි.

‘වහාම නවත්වන්න’ කීමෙන් සිදුවන හානිය

සිතන්න, මම යම් කෙනෙකුට “ඔබ භාවනා කරනවා නම්, වහාම මත්පැන්, සිගරට්, ගංජා වැනි සියල්ල නැවැත්විය යුතුයි” කියා කොන්දේසියක් දැම්මොත් කුමක් සිදුවේද? බොහෝ විට ඒ මනුෂ්‍යයා භාවනා කිරීමද නවතා දමනවා. යහපත් මාර්ගයට ඒමට තිබූ එකම අවස්ථාවත් ඒ නිසා වැළකී යනවා.

ඒ නිසයි මම ‘බොන්න කියන්නෙත් නෑ, බොන්න එපා කියන්නෙත් නෑ’ යන මධ්‍යස්ථ පිළිවෙත අනුගමනය කරන්නේ. එසේ කළහොත්, ඒ පුද්ගලයා අධ්‍යාත්මික මාර්ගයෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් වීමට ඉඩ තිබෙනවා. සමහරු ප්‍රශ්න කළ හැකියි, “එවැනි අයගේ සිත දියුණු වෙන්න පුළුවන්ද?” කියා.

අනිවාර්යයෙන්ම ඔව්. ඔවුන්ගේ හිත දියුණු වෙනවා. ඒ සිතේ දියුණුවත් සමඟම ලැබෙන ආශ්වාදය නිසා, අයහපත් දේවලින් ඈත් වීම ස්වභාවයෙන්ම සිදුවෙනවා. මෙය මා අත්දැකීමෙන් දන්නා, අප සමඟ ගමන් කරන පිරිස් තුළින් සනාථ වූ සත්‍යයක්.

බුදු දහමේ ඉගැන්වීම් තුළින් ඓතිහාසික සාක්ෂි

බුදුරජාණන් වහන්සේ අපට දේශනා කළේ සීල, සමාධි, ප්‍රඥා යන අනුපිළිවෙලයි. එය නිවැරදියි. නමුත් බුදුන් වහන්සේ අද වැඩ සිටියා නම්, උන්වහන්සේද ප්‍රායෝගිකව කරුණු දෙස බලනවා. බලන්න, පටාචාරාව බුදුන් වහන්සේ ඉදිරියට පැමිණියේ නිරුවතින්. සරකානි නම් පුද්ගලයා මත්පැන් පානය කරමින් සිටියදීම සෝවාන් ඵලයට පත්වුණා.

ධම්මපද අටුවා කතාවේ සඳහන් වන පරිදි, කොසොල් රජු විසින් දින හතකට රජකම පිරිනැමූ සෙන්පතියෙක්, ඇතා පිට මත්පැන් පානය කරමින් සිටියදීම, බුදුන් වහන්සේ පහළ සිට දේශනා කළ බණ පදයක් අසා අර්හත්වයට පත්වුණා.

නමුත් මේ උදාහරණවලින්, ‘සිල් රැකීම අවශ්‍ය නැහැ’ කියා වරදවා වටහා ගන්න එපා. එසේ සිතුවොත් ඔබ එක් අන්තයකට යනවා. ඒ වගේම, ‘සිල් රැකීම අනිවාර්යයෙන්ම මුලින් කළ යුතුයි’ කියා දැඩිව සිතුවොත්, ඔබ අනෙක් අන්තයට යනවා. එම දැඩි දෘෂ්ටිය නිසා, පුරුදු අත්හැර ගැනීමට නොහැකිව අසරණ වූ මිනිසුන්ට කිසිදා ගොඩ ඒමට නොහැකි වෙනවා. ඒ නිසා එම අන්ත දෙකෙන්ම මිදිය යුතුයි.

පසුතැවීම: භාවනාවට ඇති ලොකුම බාධකය

මේ ලෝකයේ බුදු, පසේබුදු, මහරහතන් වහන්සේලා හැර කිසිවෙක් සර්ව සම්පූර්ණ නැහැ. භික්ෂුවක්, තවුසෙක්, උගතෙක් හෝ නූගතෙක් වේවා, සෑම මනුෂ්‍යයෙකු අතින්ම අඩුපාඩු, වැරදි සිදුවෙනවා. “මම මේ වැරදි කරන නිසා මට භාවනා කරන්න බැරිද?” කියා ඔබට දුකක්, කනගාටුවක් ඇතිවෙන්න පුළුවන්.

එමෙන්ම, භාවනා කරමින් ටිකෙන් ටික යහපත් වෙමින් සිටින කෙනෙකු අතින් නැවත වරදක් සිදුවිය හැකියි. දින ගණනාවක් මත්පැන් පානය නොකර සිටි කෙනෙකුට, යම් මොහොතක ඇතිවූ ආශාවක් පාලනය කරගත නොහැකිව නැවත මත්පැන් පානය කළ හැකියි. එවිට, “අනේ, මම මෙච්චර භාවනා කරලත් මගේ සීලය කැඩුනනේ” කියා ඇතිවන පසුතැවීම, භාවනාවට ඇති ලොකුම බාධකය බවට පත්වෙනවා. එම සිතුවිල්ලම ඔබට මාරයා, එනම් බාධකය වෙනවා.

එවැනි අවස්ථාවක කළ යුත්තේ කුමක්ද? “අනේ මගේ සිල් කැඩුනා” කියා පසුතැවෙමින් සිටීම වෙනුවට, “හරි, මම නැවත හදාගන්නවා” යන සිතුවිල්ල ඇති කර ගැනීමම ප්‍රමාණවත්. ඒ පසුතැවිල්ල අමතක කර, නොකඩවා භාවනාව කරගෙන යන්න. වැටී වැටී නැගිටීම මේ ගමනේ ස්වභාවයයි. නමුත් වැටුණු විට දුක් වෙමින් සිටියහොත්, ඔබට ඉදිරියට යා නොහැකියි.

‘මම යහපත් වෙනවා’ යන සිතුවිල්ලේ බලය

ඔබේ වැරදි, එය මත්පැන් පානය, බොරු කීම, කේලාම් කීම, හොරකම් කිරීම, ඊර්ෂ්‍යාව හෝ වෙනත් ඕනෑම දෙයක් වේවා, ඔබේ ගමනට බාධාවක් කරගන්න එපා. ඒ ගැන සිතමින් තමන්ටම දොස් පවරා ගැනීම (ඔපවාදයක් කරගැනීම) තමයි භාවනාවට ඇති ලොකුම බාධකය. “මම කොහොමහරි හැදෙනවා” යන ධනාත්මක සිතුවිල්ලෙන් නැගී සිටින්න.

වර්තමානයේ “Law of Attraction” හෙවත් ආකර්ෂණ නීතිය ගැන කතා කරනවා. එහි කියවෙන්නේ, අපගේ යම් සිතුවිල්ලක් නැවත නැවත සිතීම තුළින් එය බලවත් වී යථාර්ථයක් වන බවයි. ඒ ආකාරයටම, “මම මේ පුරුද්දෙන් මිදෙනවා, මම මේ පුරුද්දේ දවස් අතර පරතරය වැඩි කරගන්නවා” යනුවෙන් ඔබ තුළ ඇතිවන කුඩා සිතුවිල්ල, භාවනාව තුළින් බලවත් වූ විට, ඔබ ස්වාධීනවම යහපත් අතට හැරෙනවා. එය ස්ථිර වශයෙන්ම සිදුවන දෙයක්.

ඔබේ ආධ්‍යාත්මික ගමන: සරලව සහ නිදහසේ අරඹන්න

මේ කරුණු තුළ කිසිදු අන්තගාමී බවක් හෝ වරදක් නැති බව ඔබටම වැටහෙනු ඇත. යමෙකුට මෙය තේරුම් ගැනීමට නොහැකි නම්, ඒ ඔහු යම් අන්තයකට ගොස්, අන් අයට යහපතක් වීමට ඉඩ නොදෙන මාර චරිතයක් වන නිසා විය හැකියි. යහපත් මාර්ගයක් පෙන්වා දෙන විට පවා එයට අකුල් හෙළන, විවේචනය කරන අය සමාජයේ සිටිනවා. ඔවුන් කිසිදා තමන් සිරවී සිටින මඩ ගොඩෙන් ගොඩ එන්නේ නැහැ. ඔබ එවැනි දේ ගණන් නොගෙන, තමන්ව සහ මේ ආධ්‍යාත්මික ගමන විශ්වාස කරන්න.

දැඩි දෘෂ්ටි, රාමු සහ සීමාවන්ගෙන් තොරව, සරලව සහ සැහැල්ලුවෙන් කියා දෙන මේ මාර්ගයේ ගමන් කරන්න. කාන්තාවන්ගේ මාසික ශුද්ධිය වැනි දේ පවා භාවනාවට බාධාවක් ලෙස සලකන මිත්‍යා දෘෂ්ටිවලින් මිදෙන්න. භාවනා කිරීමට නැකතක්, විශේෂ ස්ථානයක් හෝ වේලාවක් අවශ්‍ය නැහැ. ඔබ සිටින ඕනෑම තැනක, ඕනෑම වේලාවක ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය දියුණු කරගන්න පුළුවන්.

ඒරකපත්ත නාග රාජයාගේ කතාව ඔබ අසා ඇති. උපසම්පදා ශීලය හොඳින් රැකි භික්ෂුවක්, සිතේ ඇතිවූ එක් කනස්සල්ලක් නිසා නාගයෙකු වී උපන්නා. මෙයින් පෙනෙන්නේ, කිසිවක් ඕනෑවට වඩා තදින් අල්ලා ගැනීම (පාලි භාෂාවෙන් කියනවා නම් උපාදානය) නොකළ යුතු බවයි. නිදහසේ ගමන් කිරීමට ඉඩ තිබියදී, විවිධ දෘෂ්ටි දමාගෙන ජීවිතය බර කරගන්න එපා.

මේ දීර්ඝ කාලයක් මා පැහැදිලි කළේ, මෙම කාරණාව ඔබේ ආධ්‍යාත්මික දියුණුවට ඉතා වැදගත් වන නිසා. ‘සිත දියුණු වීමත් සමඟ ස්වභාවයෙන්ම සිල් රැකෙන්නට ඉඩ හැරීම’ යනු මෙයයි. භාවනා කරද්දී, ඔබේ ආධ්‍යාත්මික ජීවිතය දියුණු වෙද්දී, යහපත් ගුණාංග නිරායාසයෙන්ම ඔබ තුළ පිහිටන බව දැන් ඔබට පැහැදිලි ඇති. කුඩා දරුවෙකුට වුවද තේරුම් ගත හැකි මේ සරල මග ඔස්සේ ගමන් කර, ඔබේ ජීවිතය සම්පූර්ණ කරගන්න.

මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්‍රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්‍රශ්න, ඔබගේ අවශ්‍යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.

අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්‍යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්‍යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.

අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්‍යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!