තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අදත් මෙම ලිපිය සමගින් ප්රායෝගිකවම ආධ්යාත්මික ජීවිතය ගවේෂණය කරන ඔබට, අපගේ සිහිය පැවැත්වීම පිළිබඳ ඉගැන්වීම් මාලාව යටතේ සතිය ගැන නිරන්තරයෙන් කතා කරන්නට සූදානම්. සතියේ පිහිටුවීමෙන් ඔබට ලැබෙන අවබෝධය, අත්දැකීම සහ ප්රඥාව සම්බන්ධයෙන් දැනුවත් කිරීම් අපි විවිධ මාතෘකා ඔස්සේ සිදුකරනවා. අද අපි බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මේ අතීතය සහ අනාගතය කියන සංකල්ප ගැන ඔබට යම් අවබෝධයක් ලබා දෙන්නයි.
අතීතය කියන්නේ කොයි වගේ දෙයක්ද? අනාගතය යනු කුමක්ද? මේ දේවල් වලට අප තුළ තිබෙන බැඳීම අත්හැරීමෙන් අපිට ලැබෙන්නේ මොන වගේ ප්රතිඵලයක්ද යන්න පිළිබඳව ප්රායෝගික අවබෝධයක් ලබා දීම අපේ අරමුණයි. මෙම ප්රායෝගික අවබෝධය, ඔබේ ජීවිතයේ අවසානය දක්වාම, එනම් මරණය පැමිණෙන තෙක්ම, ඔබ පුහුණු කළහොත් ඔබට ඉතාමත් විශාල ප්රතිඵල ලබාගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා.
අතීතයේ බර: අපව පීඩාවට පත්කරන මතකයන්
අපි හැමෝටම අතීතයක් තියෙනවා. ගෙවෙන සෑම තත්පරයක්ම අයිති වෙන්නේ අතීතයටයි. බුදු දහම තුළ මෙය හඳුන්වන්නේ ‘ක්ෂණයක් ක්ෂණයක් පාසා’ ලෙසයි, මන්ද ‘ක්ෂණය’ යනු තත්පරයකටත් වඩා ක්ෂම කාල ඒකකයක්. ඒ අනුව, සෑම ක්ෂණයකදීම අපි අතීතයට එක්කාසු වෙනවා.
උදාහරණයක් ලෙස, ඔබ වයස අවුරුදු පනහක කෙනෙක් නම්, ඔබට වසර පනහක අතීතයක් තිබෙනවා. මේ අතීතය තුළ අපේ ජීවිතයට සම්බන්ධ වූ දේවල්, ගොඩනගාගත් බැඳීම් සහ සම්බන්ධතා බොහෝමයක් තිබෙනවා. අපේ ජීවිතයේ ඇලීම සහ ගැටීම, දුක සහ සතුට යන පැති දෙකෙන්ම බැලුවම, මේ වසර පනහක කාලය තුළ බොහෝ දේ අන්තර්ගතයි.
මෙම අතීත මතකයන් වර්තමානයේදී අපට නිරන්තරයෙන් සිහිපත් විය හැකියි. ඔබ අතීතයේ යම් දෙයක් ගැන බොහෝ සතුටු වුණා නම්, එය නිතර මතක් වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේම, අතීතයේ කළ වරදක් ගැන අද ඔබ පසුතැවෙනවා වෙන්නත් පුළුවන්.
ඇත්තෙන්ම, අපි සිහිය පැවැත්වීම ප්රායෝගිකව පුහුණු කළොත්, ‘වර්තමානය’ කියා දෙයක් ඇත්තටම නැති තරම්. සෑම මොහොතක්ම අතීතයට එක්කාසු වෙනවා. අනාගතය පැමිණි සැණින් එය අතීතය බවට පත්වෙනවා. නමුත් සම්මුතියක් ලෙස, ගෙවෙන දවස, පැය, විනාඩි වැනි කාල රාමු තුළ අපිට වර්තමානයක් තිබෙන බවක් පෙනෙනවා. එහෙත් සැබෑ ලෙසම පුහුණු වී බැලුවොත්, ස්ථිර වර්තමානයක් කියා දෙයක් නැහැ.
බුදුරජාණන් වහන්සේ අපට කියා දුන් මේ ප්රායෝගිකත්වය ඔබ අනුගමනය කළ යුතුයි. එසේ කළහොත් ඔබට මෙය හඳුනාගන්නට පුළුවන්. අපේ අතීතයේ අප අකමැති දේවල් නිතර මතක් වීමේ ස්වභාවයක් තිබෙනවා. උදාහරණයක් ලෙස, ඔබ කවදා හෝ ඔබේ මවට නුසුදුසු වචනයකින් බැණ වැදුනා නම්, ඒ ගැන අදටත් පසුතැවෙනවා ඇති. මෙවැනි දේ නිසා, අතීතය අපේ මනස ව්යාකූල කරනවා.
එය වර්තමානයේ ජීවත් වීමට බාධාවක් වෙනවා, මනසට පීඩනයක් ගෙන දෙනවා. ඔබ අධ්යාපන කටයුත්තක හෝ රැකියාවක යෙදී සිටින විට පවා, මේ අතීත මතකයන් බාධාවක් විය හැකියි. සරලවම කිවහොත්, අතීතය අපේ මනස පීඩාකාරී තත්ත්වයකට පත් කර, අපව හාරා අවුස්සා පාරවනවා වැනි දෙයක් සිදු කරනවා.
ඔබම සිතා බලන්න, මේ අතීතය ඔබට කොතරම් වදයක්ද, කොතරම් පීඩනයක්ද කියා. ඔබට මෙවැනි සිදුවීම් කොපමණ සංඛ්යාවක් තිබෙනවාද? ඊයේ සිදු වූ දෙයත් දැන් අතීතයට අයිතියි. ඒ තුළ ඔබට අපහසුතාවයක්, ගැටීමක් හෝ කනස්සල්ලක් ඇති කළ යම් සිදුවීමක් වූවා නම්, එය නැවත නැවත මතක් වී වර්තමානයේ ඔබ කොතරම් දුක් විඳිනවාද?
කාර්යබහුල බව සහ අතීතය මඟහැරීම
මෙයින් පෙනෙන්නේ අපට අතීතය සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැරී නැති බවයි. සමහර කෙනෙකුට මෙසේ සිතෙන්නට පුළුවන්: “මට මගේ අතීතය ගැන ගැටළුවක් නෑ, පසුතැවීමක් නෑ” කියලා. එසේ සිතෙන්නේ බොහෝවිට ශාරීරිකව ශක්තිමත්ව, තරුණ වියේ හෝ ඉතා කාර්යබහුලව කාලය ගත කරන අයටයි. කාර්යබහුල ජීවිතයක් ගත කරන විට, අතීතය ගැන සිතන්නට වෙලාවක් නැති නිසා එය මඟහැරී තිබෙන්නට පුළුවන්.
නමුත් සැබෑ ගැටළුව පැන නගින්නේ, යම් දිනක අප කායිකව දුර්වල වූ විට, කාර්යබහුල නොවූ විට, විශ්රාම ගිය විට, තනි වූ විට, හෝ අපගේ ලෞකික ආදායම් මාර්ග බිඳ වැටුණු විටයි. එවැනි අවස්ථාවලදී, සිත විසින්ම අතීත මතකයන් ගෙනවිත් අපව දැඩි පීඩනයකට ලක් කරනවා. එය රැකියාව, අධ්යාපනය, පවුල් ජීවිතය, මිතුරන්, මුදල් යන ඕනෑම පැතිකඩකින් පැමිණිය හැකියි. මෙය ලෝකයේ සිටින සෑම මනුෂ්යයෙකුටම, දෙවිවරුන්ට පවා පොදු වූවක්.
පසුතැවීම පමණක් නොව, අතීතයේ සතුටින් සිටි කෙනෙකුට වුවද වර්තමානයේ එම සතුට නොලැබීම නිසා දුකක් ඇතිවිය හැකියි. උදාහරණයක් ලෙස, අතීතයේ හොඳින් කාලා බීලා විනෝදයෙන් සිටි, නමුත් දැන් විශ්රාම සුවයෙන් හෝ කායික දුබලතාවයකින් පසුවන කෙනෙකුට, ඒ අතීතය නැවත ගත කළ නොහැකි වීම ගැන කණගාටුවක් ඇති වෙනවා. මේ අනුව බලන විට, අතීතයේ කළ දේ ගැන පසුතැවෙන අය පමණක් නොව, අතීතයේ සතුටින් සිටි අය පවා වර්තමානයේ අසතුටින් සිටින බව පෙනෙනවා.
සිහිය පැවැත්වීම: වේදනාවෙන් මිදීමේ එකම මඟ
බලන්න, ඔබ සතුටු වූ හෝ අසතුටු වූ අතීත සිදුවීම් වර්තමානයට බලපානවා. ඔබට දැන් එවැනි බලපෑමක් දැනෙන්නේ නැත්නම්, එයට හේතුව ඔබ කාර්යබහුල වීම හෝ කායිකව නිරෝගීව සිටීම විය හැකියි. නමුත් ඔබ නින්දට යන විට වැනි කාර්යබහුලත්වයෙන් මිදෙන මොහොතක, මේ සිත අනිවාර්යයෙන්ම අතීතය ගෙනවිත් ඔබව අපහසුතාවයට පත්කරනවා.
මෙය කිසිවෙකු විසින් මෙහෙයවන දෙයක් නොව, අප විසින්ම ගොඩනගාගත් දේ අපටම පීඩා ගෙන දෙන, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ හේතු ඵල දහමට (පටිච්චසමුප්පාදයට) අනුව සිදුවන ක්රියාවලියක්.
මෙම අත්දැකීම භාවනා කරන, සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කරන අයට වඩාත් හොඳින් වැටහෙනවා. ඔබ වයසට ගොස් එක්තැන් වූ දිනක හෝ හදිසි අනතුරකින් කායිකව දුර්වල වූ දිනක මේ තත්ත්වයට අනිවාර්යයෙන්ම මුහුණ දීමට සිදු වෙනවා. බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කරන්නේ ඊට පෙර මේ පුහුණුව ආරම්භ කරන ලෙසයි. ඔබ තරුණ වියේදීම භාවනාව ආරම්භ කළත්, අර වයසට ගිය විට මෙන් අතීත සිතුවිලි ගලා එන්නට පටන් ගන්නවා. නමුත් නිරෝගීව සිටින විට එයට මුහුණ දීම පහසුයි.
වයසට ගොස් එක්තැන් වූ විට මෙම ඉගැන්වීම් අසන්නට ලැබීමත් විශාල පිනක්, නමුත් එය පුහුණු කිරීම ඉතා අපහසු විය හැකියි. එසේ පුහුණු නොවුවහොත්, වයස්ගත වූ විට අතීත මතකයන් නිසා රාත්රියට නින්ද නොයන තත්ත්වයක් ඇති වෙනවා. ශාරීරික වේදනාවන් මෙන්ම, මේ චිත්ත චෛතසික වේදනාවන්ද නින්ද නොයෑමට හේතු වෙනවා.
ඒ නිසා, කිසිදු පුහුණුවක් නොලැබුවහොත්, මරණාසන්න මොහොතේ සිත ව්යාකූල වී, නැවතත් සංසාර ගමනකට මුල පිරෙනවා. ඒ නිසා තමයි, වයස් සීමාවක්, ජාති කුල භේදයක් නොමැතිව, තමන්ගේ මනස පාලනයෙන් ගිලිහෙන්නට පෙර දැන්ම සිට මේ පුහුණුව ආරම්භ කරන්න යැයි පවසන්නේ.
අතීතය සමග ඇලීම සහ ගැටීම අත්හරින හැටි
ඔබ සිහිය පැවැත්වීම ආරම්භ කළ විට, ඔබේ වසර පනහක ජීවිත කාලය තුළ වූ සියලු අතීත මතකයන් ගලාගෙන එන්නට පටන් ගන්නවා. ඒ තුළින් ඔබට එම අතීතය කෙරෙහි ඇති ඇලීම හෝ ගැටීම හඳුනාගෙන, එය ඉවත් කරගැනීමට අවස්ථාව ලැබෙනවා. බොහෝ දෙනෙක් හරකෙක් වමාරා කනවා සේ, අතීතයේ හොඳ දේවල් නැවත නැවත මතක් කරමින් සතුටු වෙනවා.
නමුත් අප අකමැති දෙයක් මතක් වූ විට එයින් මිදෙන්නට උත්සාහ කරනවා. එහෙත්, සිතේ ස්වභාවය නම් අප අකමැතිම දේම නැවත නැවත මතක් කිරීමයි. එයින් ගැලවීමට සමහරු වෙනත් කාර්යයක නිරත වීම වැනි තාවකාලික උපක්රම භාවිතා කරනවා.
නමුත් බුදු දහම අපට කියා දෙන්නේ සංසාරයම කෙළවර කළ හැකි මගක්. අතීතයට ඇති ඇලීම සහ ගැටීම නැති කරගතහොත්, වර්තමානය ඉතා සතුටින් ගත කළ හැකි බව ඔබට වැටහේවි. ඔබ අලුතින් මෙම දේශනාව කියවන කෙනෙක් නම්, අපගේ “නිශ්ශබ්දව සිත දිහා බලන්න” යන ඉගැන්වීම කියවා, සිහිය පැවැත්වීම ප්රායෝගිකව පුහුණු වන ආකාරය ඉගෙන ගන්න. ඔබ සතියෙන් යුතුව බැලුවොත්, ඔබට වැටහේවි ඔබ බොහෝ විට ජීවත් වන්නේ අතීතයේ බව. මෙහි ගැටළුව අතීතය මතක් වීම නොව, ඒ සමග ඇලීම සහ ගැටීමයි.
රහතන් වහන්සේලාටත් අතීතය මතක් කළ හැකියි, නමුත් එය උන්වහන්සේලාට වදයක් වන්නේ නැහැ. ඒ ඇලීම් සහ ගැටීම් වලින් තොර වීම නිසයි. එවැනි මනසක් අපට තිබුණොත් කොතරම් සැනසීමක් දැනේවිද? මේ පීඩනයෙන් මිදීමට සමහරු මත්ද්රව්ය, සංගීතය, චිත්රපට වැනි තාවකාලික විසඳුම් සොයා යනවා. නමුත් ඒ දේවල් අවසන් වූ පසු, නැවතත් මනස පරණ තත්ත්වයටම පත් වෙනවා. මෙයින් පෙනෙන්නේ අපට සැබෑ ගැලවීමක් නැති බව නොවේද?
සැබෑ විසඳුම වන්නේ අතීත සිතුවිලි බලෙන් නැවැත්වීමට උත්සාහ කිරීම නොවෙයි. එය කිසිසේත්ම කළ නොහැකියි. කළ හැකි එකම දෙය නම්: සිහියෙන් යුක්තව, එන සිතුවිල්ල ‘අතීත සිතුවිල්ලක්’ ලෙස හඳුනා ගැනීමයි. ඒ සිතුවිල්ලට ඔබ කැමති නම්, ඔබ එයට ‘ඇලී’ සිටින බවත්, අකමැති නම් ‘ගැටී’ සිටින බවත් සිහියෙන් හඳුනාගන්න.
එමගින් ඇතිවන කායික හා මානසික අපහසුතාවයන් දෙස බලන්න. මෙසේ නිරන්තරයෙන් පුහුණු වන විට, එම සිතුවිල්ලේ ඇති බර (උපමාවක් ලෙස කිලෝග්රෑම් 100ක් නම්) ක්රමයෙන් 90, 85 ආදී වශයෙන් අඩු වී යන බව ඔබටම වැටහේවි. මෙයයි ක්ලේශ ප්රහාණය (mental defilements being abandoned) ලෙස හඳුන්වන්නේ. මෙම ක්රමවේදය ඔබටම ආවේණික ලෙස ප්රගුණ කළ හැකියි.
අනාගතයේ උගුල: බලාපොරොත්තු සහ සැලසුම්
අතීතය මෙන්ම අනාගතයද අපව බැඳ තබනවා. ගිහි ජීවිතයක් ගත කරන ඔබට, අධ්යාපනය, රැකියාව, විවාහය, දරුවන්, යාන වාහන, විදෙස්ගත වීම් වැනි බොහෝ අනාගත සැලසුම් තිබෙන්නට පුළුවන්. මේ නිසා ඔබේ සිත නිරන්තරයෙන් අනාගතය ගැන සිතනවා. මෙය භාවනා කරන භික්ෂූන් වහන්සේලාට බෙහෙවින් අඩුයි, මන්ද උන්වහන්සේලාට ලොකු අනාගත සැලසුම් නැති නිසා ඔවුන් පුදුම සුවයකින් ජීවත් වෙනවා.
සමහරු භාවනා කරන විට, “මට අනාගත සැලසුම් මතක් වෙන නිසා හිත එකඟ කරගන්න බෑ“ යැයි පවසනවා. ඉටු කර නොගත් දේවල් මෙන්ම, දැනටමත් ලබාගත් දේවල් (වාහනයක්, පෙම්වතියක්) රැක ගන්නේ කෙසේද කියාත් සිතුවිලි එනවා. අතීත සිතුවිලි මෙන්ම, අනාගත සිතුවිලිද අපට බලෙන් නැවැත්විය නොහැකියි. අප කළ යුත්තේ අනාගත සිතුවිලි කෙරෙහි ඇති ඇලීම සහ ගැටීම හඳුනාගෙන එය නැති කර ගැනීමයි.
ඔබ නිවසක් හදනවා නම්, එය හදා අවසන් වන තුරු ඔබට ලොකු හදිස්සියක්, ඇලීමක් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. ඔබ තනි වූ මොහොතක, නාන කාමරයේදී පවා මේ අනාගත සිහින ඔබට මතක් වෙන්න පුළුවන්. එවිට ඔබ වර්තමානයේ සුවයෙන්ද ඉන්නේ කියා සිතා බලන්න. සමහරුන්ට, “අතීතයක්, අනාගතයක් නැති සුවය කුමක්ද? එය පාළුවක් නොවේද?” කියා සිතෙන්න පුළුවන්. නමුත් එම පාළුව කියන හැඟීමත් ගැටීමක් බවත්, එය අප අතීතයේ පාළුවෙන් තොරව සිටි නිසා ඇතිවන සංසන්දනයක් බවත් සිහිය පැවැත්වීම තුළින් තේරුම් ගත හැකියි.
නුවණින් අනාගතය සැලසුම් කර වර්තමානයේ ජීවත් වීම
බුදුරජාණන් වහන්සේ කිසිම තැනක අනාගතය වෙනුවෙන් වාහන, ගෙවල් දොරවල් සෑදීම වැනි ලෞකික දියුණුව වරදක් ලෙස දේශනා කර නැහැ. ගැටළුව ඇත්තේ ඒ ඉලක්කයන් සමග අධික ලෙස ඇලී, ඒ ගැනම දවල් හීන දකිමින් (මනෝ ගහමින්) ජීවත් වීමයි. එම ඇලීම සහිත සිතකින් මරණයට පත් වුවහොත්, කර්ම ඵලයට අනුව අසුබ උපතක් ලැබිය හැකියි.
එසේනම් කළ යුත්තේ කුමක්ද? ඔබේ අනාගත ඉලක්කය (උදා: විභාගය සමත් වීම) තබාගන්න. නමුත් ඒ ඉලක්කය වටා ඇති හීන ලෝකයේ ජීවත් නොවන්න. නුවණැති ප්රවේශය මෙයයි:
1. සැලසුම් කරන්න: ඔබේ අනාගත ඉලක්කය වෙනුවෙන් කළ යුතු දේ විනාඩි කිහිපයක් ගෙන සැලසුම් කරන්න.
2. ‘ගොනුව’ පසෙකින් තබන්න: එම සැලසුම ඔබේ මනසේ ‘ගොනුවක්’ (file) ලෙස සිතා, එය පසෙකින් තබන්න.
3. වර්තමානයේ ජීවත් වන්න: අදාළ කාලය පැමිණෙන තුරු නැවත නැවත ඒ ගැන නොසිතා, වර්තමාන මොහොතේ සිහියෙන් ජීවත් වන්න.
4. අවශ්ය විට ‘ගොනුව’ විවෘත කරන්න: ක්රියාත්මක විය යුතු වේලාව පැමිණි විට පමණක්, අර සැලසුම් ‘ගොනුව’ නැවත මනසට ගෙන ඒ අනුව කටයුතු කරන්න.
මෙම ක්රමය අනුගමනය කළහොත්, ඔබට වර්තමානයේ මානසික සුවයෙන් සිටිමින්ම, ඔබේ අනාගත අරමුණු (විභාග, රැකියා, විවාහය) සාර්ථකව ඉටු කරගත හැකියි. ඔබ අනාගතය ගැන නැවත නැවත සිතන විට, ඒ සිතුවිල්ලේ ‘බර’ (උදා: කිලෝග්රෑම් 10 සිට 15, 20 දක්වා) වැඩි වෙනවා.
එවිට එම ඉලක්කය ඉටු නොවූ විට ඇතිවන කණගාටුව, මානසික කඩාවැටීම ඉතා විශාලයි. නමුත් ඉහත ක්රමයට අනුව කටයුතු කළ විට, ඔබේ අනාගත බලාපොරොත්තුවේ ‘බර’ අඩු මට්ටමක පවතින නිසා, එය ඉටු වුවත්, නොවුවත්, ඔබට ලොකු කම්පනයක් ඇතිවන්නේ නැහැ. බුදුරජාණන් වහන්සේ අපට කියා දෙන්නේ, අනාගතය සැලසුම් කර, ඉන්පසු නැවත වර්තමානයට පැමිණ ජීවත් වන ලෙසයි.
නිගමනය: වර්තමාන මොහොතේ සැබෑ නිදහස
මෙම ඉගැන්වීම් තේරුම් ගත් විට, අතීතය සහ අනාගතය පිළිබඳව නුවණින් කටයුතු කළහොත්, අපට වර්තමානයේ කොතරම් මානසික සුවයකින් සිටිය හැකිදැයි ඔබට වැටහේවි. එවිට තාවකාලික සතුටක් ලබා දෙන මත්ද්රව්ය හෝ වෙනත් දේ අවශ්ය වන්නේ නැහැ. ඔබ අනාගතය ගැන දකින හීන, සබන් බෝලයක් හෝ බැලුමක් වැනියි. යථාර්ථය පැමිණි විට එය බිඳී යනවා. සමහරවිට වසර ගණනාවක් එකම හීනයක් දැක දැක, එය ඉටු නොවන විට, ඒ හීනයම ඔබට වදයක් බවට පත් වෙනවා. එදාට අර ඇලීමෙන් සිටි අනාගතය, ගැටීමක් සහිත අතීතයක් බවට පත්වෙනවා.
මේ මනසේ ක්රියාකාරීත්වය තේරුම් නොගැනීම නිසා, අපි වර්තමානයේ දුකෙන්, අසතුටින් කාලය ගෙවනවා. සැබවින්ම, අතීතය හා අනාගතය සම්බන්ධ ක්ලේශයන් ප්රහාණය කළ විට, වර්තමානයේ ජීවත් වීමට අමුතුවෙන් සතුටක් අවශ්ය නැහැ; වර්තමානයම පුදුමාකාර සතුටක් බවට පත්වෙනවා.
අතීතයෙන් සහ අනාගතයෙන් බැට කෑ අයට, මේ වර්තමානයේ සිටීම දිව්ය ඖෂධයක් මෙන් දැනේවි. ඔබේ වයස කුමක් වුවත්, ඔබට මේ දහම දැන් වැටහෙනවා යනු, ඔබ ඉතාමත් ಪುණ්යවන්ත, පෙර ආත්ම භාවයන්හිදී සිහිය පැවැත්වීම පුහුණු කළ කෙනෙකු බව මතක තබා ගන්න.
මෙම ලිපියෙන් ඔබට අවශ්ය ප්රායෝගික පුහුණුව ලැබෙන්නට ඇතැයි මම විශ්වාස කරනවා. මෙම ඉගැන්වීම් ඔස්සේ ඔබේ ආධ්යාත්මික දියුණුව සලසා ගන්න. මෙම කරුණු මනාව වටහාගෙන, ප්රායෝගිකවම කටයුතු කරන්නට ඔබට ශක්තිය ලැබේවා!
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
