ලිපි වර්ගීකරණය: භාවනාවට ඇති බිය නැති කරගන්න
තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අද මෙම ලිපියෙන් ඔබ සමඟ බෙදාගැනීමට සූදානම් වන්නේ බොහෝ දෙනෙක් භාවනා කිරීමේදී මුහුණ දෙන, සිරවී සිටින, එමෙන්ම බියට පත්වන ගැටලුවක් පිළිබඳව ඉතා වැදගත් අවවාදයකි. භාවනාවේදී ශාරීරිකව හෝ මානසිකව දැනෙන දේවල් වලට බොහෝ දෙනෙක් බියක් දක්වනවා. අද අපගේ සම්පූර්ණ අවධානය යොමු වන්නේ මෙම කාරණයටයි.
භාවනාවෙන් දැනෙන දේවල්වලට බය වෙන්න, ගනන් ගන්න, හොයන්න යන්න එපා
එබැවින් මූලිකවම, එකම වචනයකින් මගේ අවවාදය සාරාංශ කළ හැකිනම්, එය මෙයයි: භාවනාවෙන් ඔබට දැනෙන ශාරීරික හෝ මානසික කිසිම දෙයකට බිය වෙන්න, ගණන් ගන්න, හෝ ඒ ගැන හොයන්න යන්න එපා.
අපගේ ආධ්යාත්මික වැඩසටහන් සමඟ ප්රායෝගිකව භාවනාවේ යෙදෙන ඔබට මේ වන විටත් බොහෝ දේ දැනි ඇති, ඉදිරියටත් බොහෝ දේ දැනෙනු ඇත. මෙම ප්රායෝගික ගමනේදී ඔබට දැනෙන දේවල් සම්බන්ධවයි අද මම පැහැදිලි කරන්නේ.
ශරීරයට දැනෙන අමුතු දේ: බිය නැතිව මුහුණ දෙන්නේ කෙසේද?
භාවනා කරන විට අපගේ සිත දියුණු වෙද්දී, ශරීරයට විවිධාකාර විපර්යාසයන් සිදුවීම, නොයෙකුත් දේවල් දැනීම සාමාන්ය දෙයකි. ජීවිතයේ කිසි දිනෙක නොදැනුනු, සිතා ගැනීමටවත් නොහැකි අත්දැකීම් ඔබට ලැබෙන්නට පුළුවන්. වැදගත්ම දේ නම්, මෙවැනි කිසිම අත්දැකීමකට හසුවීම, ඒ ගැන සෙවීම, ගණන් ගැනීම හෝ බිය වීම නොකළ යුතු බවයි. එසේ වුවහොත්, අපගේ භාවනාව කිසිදා දියුණු කරගත නොහැකිව, අප එකම තැන සිරවී සිටිනු ඇත.
උදාහරණයක් ලෙස, භාවනා කරන විට හදිසියේම ශරීරය ගල් වෙනවා වැනි හැඟීමක් දැනුනොත්, බොහෝ දෙනෙක් ක්ෂණිකව බියට පත් වේ. ඒ බියත් සමඟම භාවනාව නවත්වා, දෑස් විවර කරයි. එමගින් සිදුවන්නේ භාවනාව බිඳ වැටීමයි. නමුත් සැබවින්ම සමහර විට ඒ අත්දැකීම ඔබගේ භාවනාවේ තවත් පියවරක් ඉදිරියට යාමට, සිත තවදුරටත් දියුණු වීමට ලැබෙන අවස්ථාවක් විය හැකියි. ඔබ නොදැනුවත්වම ඒ අවස්ථාව නතර කරගන්නේ ඔබේ බිය නිසයි.
‘භාවනා කළොත් පිස්සු හැදේද?’ – සත්යය සහ මිථ්යාව
ඇයි මිනිසුන් භාවනාවට මෙතරම් බිය වන්නේ?
මෙයට ප්රධාන හේතුවක් නම්, සම්ප්රදායෙන් එන හෝ පොත්පත්වල ඇති, එහෙමත් නැතිනම් ප්රායෝගික අත්දැකීම් නොමැති අය පවසන කතායි. ‘භාවනා කරලා පිස්සු හැදෙනවා‘, ‘භාවනාවෙන් ලෙඩ වෙනවා‘ වැනි නොයෙකුත් මිථ්යා මත සමාජයේ පවතී. මෙම කාරණා නිසා මිනිසුන් භාවනාවේදී දැනෙන දේවලට බියෙන් ප්රතිචාර දක්වයි.
පූජ්ය රේරුකානේ චන්දවිමල නාහිමියන් පවා උන්වහන්සේගේ ග්රන්ථවල පැහැදිලිව සඳහන් කරන්නේ, භාවනා කර කිසිවෙකුටත් පිස්සු නොහැදෙන බවයි. එයයි සත්යය. සිදුවන්නේ, මානසික ගැටලු ඇති අය, විවිධ ආසාවන්ගෙන් යුතුව භාවනාවට පැමිණීමයි. අපගේ ආධ්යාත්මික වැඩසටහන් වලට බොහෝ දෙනෙක් ආසාවෙන් පැමිණෙන නමුත්, මා නිතරම පවසන දෙයක් නම්, ‘ආධ්යාත්මික ලෝකයේ කිසිම දෙයකට ආසා කරන්න එපා, හොයන්න යන්න එපා‘ යන්නයි.
මෙලෙස ආසාවන් පොදි බැඳගෙන පැමිණ, තමන් බලාපොරොත්තු වූ දේ නොලැබී යන විට, ඔවුන්ගේ සිතේම ඇති දෝෂයන් නිසා මානසිකව බිඳ වැටීම් සිදුවිය හැක. එබැවින්, ලෞකික ජීවිතයේ මෙන් ආසාවන් පසුපස හඹා යමින් භාවනා කිරීමට පැමිණෙන්න එපා. ගිහි ජීවිතයේ සිට භාවනා කළ හැකි වුවත්, ආසාවන්ගෙන් තොරව ඒ සඳහා යොමු වීම අත්යවශ්යය.
මනෝකාය සහ අමනුෂ්ය බලපෑම්: බයවෙන්න එපා, හොයන්න යන්න එපා
තවත් ප්රචලිත මිථ්යාවක් නම්, මනෝකාය හෙවත් ඇස්ට්රල් ශරීරය (Astral Body) ශරීරයෙන් පිටතට ගිය විට, වෙනත් අයෙකුට හෝ අමනුෂ්යයෙකුට එම ශරීරයට ඇතුළු විය හැකි බවයි. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්යයකි. එය පට්ටපල් බොරුවක් බව කිව යුතුයි. චිත්ත ශක්තිය ප්රබලව දියුණු කළ අයෙකුගේ ශරීරයට එසේ පහසුවෙන් ඇතුළු විය නොහැක.
විශේෂයෙන්ම, අපගේ වැඩසටහන්වල පිළිවෙත් අනුගමනය කරන, බුදුරජාණන් වහන්සේ උදෙසා වත් පිළිවෙත් කරන, සහ මෛත්රී භාවනාවේ යෙදෙන අයට, එනම් සියලු සත්වයන්ට හිත සුව පතන භාවනාවේ යෙදෙන විට, දුර්වල ආත්මයකට හෝ අමනුෂ්යයෙකුට ලං වීමටවත් නොහැකිය. ඊට හේතුව, බුද්ධ දේශනාවට අනුව මෛත්රී භාවනාව ප්රබල ආරක්ෂාවක් වීමත්, චිත්ත ශක්තිය දියුණු වීමත්, සිත පිළිබඳ මනා අවබෝධයක් ඇතිවීමත්ය.
තවද, මම ඉදිරියේදී, අපගේ ‘බඹලොව ප්රායෝගික භාවනා වැඩසටහන‘ සහ ‘තෙවැනි ඇස ප්රායෝගික භාවනා වැඩසටහන‘ ට අමතරව, සිත දෙස බැලීමට සහ සිදුවීම් හඳුනා ගැනීමට හැකිවන වෙනම ප්රායෝගික වැඩසටහන් මාලාවක් කිරීමටද බලාපොරොත්තු වෙමි. මෙවැනි මිථ්යාවන් ඔලුවට දමාගෙන භාවනාවට පැමිණි විට, යම් දෙයක් දැනෙන්නට පටන් ගත් සැණින් ඔබ බියට පත්වේ. මෙය ඔබ බිය විය යුතු දෙයක් නොවේ.
බියෙන් තොර මාවත: ප්රායෝගික අත්දැකීමෙන් පාඩමක්
මාගේ ගුරුවරයා බුදුරජාණන් වහන්සේයි. මට වෙනත් ගුරුවරයෙක් නැත. ත්රිපිටකය, ධර්මය සහ මගේ ප්රායෝගික අත්දැකීම් පමණක් මූලික කරගෙන, බුද්ධ, ධම්ම, සංඝ යන ත්රිවිධ රත්නයේ ආරක්ෂාව ඇතිව මම ස්වාධීනව මෙම ගමන යන්නෙමි. ‘මා මිය ගියත් කමක් නැහැ, මගේ ශරීරයට කුමක් වුවත් කමක් නැහැ‘ යන අධිෂ්ඨානයෙන් මම කිසිම දේකට බිය නොවී මුහුණ දෙමි.
එමනිසා, මම ඔබට වගකීමෙන් කියමි: භාවනාව තුළින් ඔබ කිසිදා මිය යන්නේ නැත, ලෙඩ වන්නේ නැත, පිස්සු හැදෙන්නේ නැත. කිසිම අතුරු ආබාධයක් ඇතිවන්නේ ද නැත. ‘භාවනා කළ විට අතුරු ආබාධ ඇතිවේ’ යැයි යමෙක් පවසන්නේ නම්, එයද අමූලික බොරුවකි. එවැන්නක් කිසිසේත්ම සිදු නොවේ.
‘මේ මොකක්ද?’ – භාවනාව අතරමඟ නවත්වන සිතුවිලි
ශරීරය තද වෙනවා වැනි දෙයක් දැනුන විට, සමහරු බිය වී භාවනාව නතර කරනවා. තවත් සමහරු කරන්නේ ඒ ගැන ‘හොයන්නට‘ පටන් ගැනීමයි. ‘මේ කුණ්ඩලිනී ශක්තියද?’, ‘මේ විශ්ව ශක්තියද?’, ‘මේ කුමන චක්රයද සක්රීය වුනේ?‘ යැයි සිතමින් ඒ ගැන විමර්ශනය කරන්නට පටන් ගනී. මෙලෙස හොයන්න යන්න එපා, මේ ගැන හිතන්න යන්න එපා.
එවිට කුමක්ද සිදුවන්නේ?
සිත එකඟ කර දියුණු කරගන්නවා වෙනුවට, සිතුවිලි පාලනය කරගන්නවා වෙනුවට, අර අත්දැකීම ගැන හොයමින් සිතුවිලි බහුල කරගනී. සිත නැවතත් කැළඹුණු මඩ ගොහොරුවක් බවට පත්වේ. සිත සමාධිමත් වීම හරියට, කැළඹුණු වතුර වීදුරුවක රොන් මඩ ටිකෙන් ටික පතුලට තැන්පත් වී, ජලය පිරිසිදු වෙනවා වැනිය. නමුත් අර අත්දැකීම ගැන සිතන්නට ගිය විට, ඔබ කරන්නේ නැවතත් ඒ වතුර වීදුරුව සොලවා මඩ කලම්බනවා වැනි ක්රියාවකි. ටික කලකින් අර සමාධිය පිරිහී, දැනුනු සියල්ල නැතිවී, ඔබ නැවතත් මුලින් සිටි තත්වයටම පත්වේ. එබැවින්, කිසිවිටෙකත් දැනෙන දේ ගැන හොයන්නට යන්න එපා.
ඔබ තනිවී නැත: භාවනාවේදී ඇතිවන පොදු අත්දැකීම්
භාවනාවේදී ඔබට විවිධ දේ දැනෙන්නට පුළුවන. මා වෙත නිරන්තරයෙන් ලැබෙන පණිවිඩ අනුව, බොහෝ දෙනෙකුට පොදුවේ දැනෙන දේවල් කිහිපයක් මෙසේය:
- තමන්ව කැරකෙනවා වැනි හැඟීමක් දැනීම.
- මුළු ශරීරයම හිරිවැටී යාම.
- පිට කොන්ද ආශ්රිතව විශාල උණුසුමක් හෝ රස්නයක් දැනීම.
- හිටි හැටියේ ඇතිවන හිසරදය.
- නළල මැද තද වීමක් හෝ පීඩනයක් දැනීම.
බොහෝ දෙනෙක් මේ ගැන විමසන අතර, සාමාන්ය ජීවිතයේදී පවා මෙය දැනෙන බව පවසනවා. ඊට හේතුව, භාවනාවේදී අප සිත යම් ස්ථානයක එකඟ කිරීමට පුරුදු කළ විට, එදිනෙදා ජීවිතයේදීත් නිරායාසයෙන් සිත එම ස්ථානයට යොමු වීමයි. මේ ගැන වෙනම ලිපියකින් දීර්ඝව කතා කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.
මෙය මා සඳහන් කළේ ඉතා සුළු ලැයිස්තුවක් පමණි. මීට වඩා අප්රමාණ දේවල් ඔබට අත්විඳින්නට සිදුවිය හැක.
මේ කිසිවක් ගණන් ගන්න එපා, බය වෙන්න එපා, හොයන්න යන්න එපා.
නිවැරදි මඟ: කුඩා ළමයෙකු මෙන් උපේක්ෂාවෙන් භාවනා කරමු
එසේනම් කළ යුත්තේ කුමක්ද? මා නිතරම කියන පරිදි, කුඩා ළමයෙක් මෙන්, මෝඩයෙක් මෙන් (කිසිවක් නොදන්නා, විනිශ්චය නොකරන අර්ථයෙන්) සිටින්න. එවිට ඔබට භාවනාව පහසුවෙන් දියුණු කරගත හැකිය. මෙහිදී ඔබ ළඟා කරගත යුතු වැදගත්ම මානසික තත්වය නම් උපේක්ෂාවයි (Upekkhā). උපේක්ෂාව යනු, ඇතිවන දේට සතුටු නොවී, නැතිවන දේට දුක් නොවී, සියල්ල දෙස නුවණින්, සම සිතින් බැලීමයි. මෙම මධ්යස්ථ, නොසැලෙන ස්වභාවයට පත් වූ විට, ඔබට භාවනාව ප්රායෝගිකව දියුණු කරගත හැක.
අවසාන වශයෙන් මට නැවතත් කීමට ඇත්තේ, ආරම්භයේදී පැවසූ දෙයමයි: භාවනා කරද්දී ශාරීරිකව හෝ මානසිකව, කයට හෝ සිතට දැනෙන කිසිම දෙයකට බිය නොවන්න. ඒ ගැන හොයන්නට හෝ ගණන් ගන්නට යන්න එපා. ඒ වෙනුවට, මධ්යස්ථව ඒ සියල්ල අත්විඳින්න, විඳින්න.
මෙම කාරණාව ඔබට මැනවින් වැටහුනා යැයි මම සිතමි.
ඔබ සියලු දෙනාට අපගේ ප්රායෝගික භාවනා වැඩසටහන් පිළිවෙල ඔස්සේ ඉතා ඉක්මනින් දියුණුවට පත්ව, තමන්ගේ සිත සහ කය සුවපත් කරගෙන, සමථ විදර්ශනා භාවනාවන් ප්රායෝගිකව අත්විඳීමට ලැබේවා’යි තුනුරුවන් සරණින් ආශිර්වාද කරමි.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
