තෙරුවන් සරණයි සියලු දෙනාටම!
අපගේ ආධ්යාත්මික ජීවිතය ගවේෂණය කරගෙන යන විට, අපගේ චින්තන රටාව වෙනස් කරගත යුතු ආකාරයක් තිබෙනවා. සරලවම කිවහොත්, සිතිය යුතු නිවැරදි ආකාරය පිළිබඳව මෙම ලිපිය තුළින් ඔබට පැහැදිලි කර දීමට බලාපොරොත්තු වෙනවා. ආධ්යාත්මිකත්වය දියුණු කරද්දී, බොහෝ දෙනෙකුට මුහුණ දීමට සිදුවන ගැටලුවක් තමයි භාවනාවේදී දැනෙන, තේරෙන, පේන සහ වැටහෙන දේවල් පිළිබඳව ඇතිවන ව්යාකූල ස්වභාවය.
මෙය ආධ්යාත්මික දියුණුවත් සමඟ ඕනෑම කෙනෙකුට ඇතිවිය හැකි තත්ත්වයක්. සමහරුන් මෙය ගුරු උපදේශ මත හෝ තමන්ගේම ප්රඥාව මත කළමනාකරණය කරගන්නා අතර, තවත් සමහරුන් මෙය විශාල ගැටලුවක් ලෙස සලකනවා. මෙම කාරණා ගැන ඉදිරියේදී සාකච්ඡා කරන විට ඔබට එය වඩාත් පැහැදිලි වනු ඇත.
සමථ සහ විදර්ශනා භාවනාවේදී අත්දැකීම් වෙනස් වන ආකාරය
ආධ්යාත්මිකත්වය දියුණු කිරීමේදී, විශේෂයෙන් භාවනා ක්රම ඔස්සේ යන විට, අපට විවිධ දේ අත්විඳින්නට ලැබෙනවා. භාවනා ක්රම ප්රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකි. එකක් නම් සිත සන්සුන් කිරීම අරමුණු කරගත් සමථ භාවනාවයි. අනෙක නම් යථාර්ථය දැකීම අරමුණු කරගත් විදර්ශනා භාවනාවයි.
අපගේ ලිපි මාලාවන් තුළින් අප ඔබට කියා දී ඇති තෙවැනි ඇස භාවනාව, බඹලොවට යන භාවනාව, අසුභ, ආනාපානසති, සහ කසිණ භාවනා වැනි ක්රම බොහෝ දුරට සමථ භාවනාවට අයත් වේ. මේවා ප්රගුණ කරද්දී විශ්ව ශක්තිය හෝ කුණ්ඩලීනි ශක්තිය අවදි වීම වැනි දේවල් ඔබට දැනෙන්නට, තේරෙන්නට හෝ පෙනෙන්නට පුළුවන්. මේවා ශාරීරිකව සහ මානසිකව අත්විඳින දේවල්.
අනෙක් අතට, විදර්ශනා භාවනාවේදී සිදුවන්නේ ප්රඥාවට කරුණු වැටහීමයි. එහිදී සිහිය දියුණු කරන විට, ජීවිතයේ යථාර්ථය අවබෝධ වෙන්නට පටන් ගන්නවා. කෙසේ වෙතත්, විදර්ශනාවේදීත් යම් යම් දේවල් දැනෙන, තේරෙන අවස්ථා නැතුවාම නොවේ. නමුත් බොහෝ විට ප්රකටවම අත්දැකීම් දැනීම, තේරීම සහ පෙනීම සිදුවන්නේ සමථ භාවනාවේදීය.
ඇස් වසාගෙන භාවනා කරන විට පමණක් නොව, ඇස් ඇරගෙන සිටින විට පවා දියුණු භාවනා යෝගීන්ට යම් යම් දේවල් පෙනෙන්නට පුළුවන්. උදාහරණයක් ලෙස, තෙවැනි ඇස විවෘත වූ කෙනෙකුට එය ඇස් වසා සිටින විට පමණක් සීමා නොවන බව අපි පෙර ලිපිවල සඳහන් කර ඇත්තෙමු. මේ සියල්ල ඔබ ප්රායෝගිකව භාවනාවේ යෙදෙන විට අත්විඳින යථාර්ථයන්ය.
“මගේ භාවනාව වැරදිද?” – නොමඟ යාම පිළිබඳ ඇත්ත සහ මිථ්යාව
බොහෝ දෙනෙක් මා වෙත පණිවිඩ යොමු කරමින් අසන ප්රධානම ප්රශ්නයක් නම්, භාවනාවේදී දැනෙන, පේන, සහ තේරෙන දේවල් නිසා, “මේ මගේ භාවනාවේ වැරදීමක්ද? මට වැරදිලාද? මම නොමඟ ගිහින්ද?” යන්නයි.
මෙහිදී පැහැදිලිවම ගත යුතු දෙයක් තිබේ: ආධ්යාත්මිකත්වය තුළ සැබෑ නොමඟ යාමක් හෝ වැරදීමක් ලෙස දෙයක් නැත. ඔබට භාවනාවේදී විවිධාකාර දේ දැනීම, පෙනීම, තේරීම සහ වැටහීම යනු ආධ්යාත්මික දියුණුවේ විශේෂ ලක්ෂණයකි. එය සම්පූර්ණයෙන්ම ස්වභාවිකය.
නමුත් සැබෑ වැරදීමක් සිදුවිය හැක්කේ කොතැනද? යම් අයෙක් විදර්ශනා භාවනාව වඩනවා යැයි සිතාගෙන, බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ පටිච්චසමුප්පාදය හෝ ත්රිලක්ෂණය වැනි ගැඹුරු දහම් කරුණු වල වචන පමණක් අල්ලාගෙන, සමථ භාවනාවකදී මෙන් ඒවා මෙනෙහි කිරීමට පටන් ගතහොත්, එය වැරදි ප්රවේශයකි.
එහිදී සිදුවන්නේ විදර්ශනාව වෙනුවට සමථයක් වැඩීමයි. මෙය මූලික අඩිතාලමේම සිදුවන වරදකි. එක්කෝ ගුරුවරයෙකුගේ නොදැනුවත්කම නිසා හෝ ගුරුවරයෙකු නොමැතිව තමාම වැරදි ලෙස කමටහන භාවිතා කිරීම නිසා මෙවැනි තත්ත්වයන් ඇතිවිය හැක. සමථ සහ විදර්ශනා භාවනාවේ වෙනස පිළිබඳ අපගේ පෙර ලිපි කියවීමෙන් ඔබට මේ ගැන වැඩිදුර අවබෝධයක් ලබාගත හැක.
භාවනාවේ දැනෙන දේවල්: බිය සහ සැකය ඇතිවන්නේ ඇයි?
ඔබ බුදු දහම තුළ ඇති බුද්ධානුස්සතිය, අසුභ භාවනාව වැනි සමථ ක්රමයක් හෝ බුදු දහමෙන් පිටත ඇති විශ්ව ශක්තිය, කුණ්ඩලීනි ශක්තිය, චක්ර භාවනා වැනි ක්රමයක් පුහුණු කළත්, මේ සියල්ල සමථයට අයත් බව ඔබ දන්නවා. මෙම භාවනා කරද්දී ඔබට දැනෙන දේවල් ගැන අපි මීට පෙර ලිපිවල දීර්ඝව කතා කර තිබෙනවා. විශේෂයෙන්, “භාවනා කරද්දී ශරීරයේ ගොඩක් දේවල් දැනෙනවා” සහ “භාවනාවට තියෙන බිය නැති කරගමු” යන ලිපි මාලාවන් තුළ ඒ ගැන විස්තර කර ඇත. එමනිසා, එම දැනෙන දේවල් මොනවාදැයි මෙහි නැවත නැවතත් සඳහන් කරන්නේ නැත.
නමුත්, වැදගත්ම දේ වන්නේ මේ අත්දැකීම් වලට ඔබ මුහුණ දිය යුතු ආකාරයයි. ඔබ සමථ හෝ විදර්ශනා භාවනාවක යෙදෙන විට, ශාරීරිකව හෝ මානසිකව විවිධ අත්දැකීම් වලට මුහුණ දීමට සිදුවේ. එවිට ප්රධාන වශයෙන් ගැටලු දෙකක් මතුවේ:
1. බිය ඇතිවීම.
2. තමන් යන මාර්ගය වැරදිදැයි සැකයක් ඇතිවීම. (මෙය බුදු දහමේදී විචිකිච්ඡාව ලෙස හඳුන්වයි. එනම්, තමන්ගේ අධ්යාත්මික මාර්ගය පිළිබඳව ඇතිවන ගැඹුරු සැකයයි.)
උදාහරණයක් ලෙස, භාවනා කරද්දී ඔබට එකවරම ඔබේ ශරීරය පාවෙනවා සේ දැනෙන්නට පුළුවන්. මෙය සමථය වඩන බොහෝ දෙනෙකුට පොදු අත්දැකීමකි. ශරීරය සැහැල්ලු වීම, සියුම් වීම, පාවෙනවා සේ දැනීම සාමාන්ය දෙයකි. නමුත් මෙය අත්විඳින විට බොහෝ දෙනෙක් බියට පත් වේ.
නිවැරදි ආකල්පය: “මේ සියල්ල සාමාන්ය දෙයක්” යැයි සිතන්නේ කෙසේද?
මෙවැනි අත්දැකීමකට මුහුණ දෙන විට, ඔබ ඔබේ මනසට කාවද්දා ගත යුතු වැදගත්ම ආකල්පය කුමක්ද? ඔබ මතක තබාගත යුතු අංක එකේ කාරණය මෙයයි: භාවනාවෙන් දැනෙන, පේන, තේරෙන, වැටහෙන කිසිම දෙයක් ඔබ ගමන් කරන මාර්ගයේ වැරදීමක් නොවේ. එය ඔබ ගමන් කරන නිවැරදි මාර්ගයේම ඇති එක්තරා ස්වභාවයක්, ලක්ෂණයක් පමණි. එය ඔබ නිවැරදි මාර්ගයේ බව හඳුනාගැනීමට ඇති සලකුණකි.
එබැවින්, භාවනාවේදී ඔබට අලුත් අත්දැකීමක්, බියක් හෝ තැතිගැන්මක් ඇති වූ විට, නිරන්තරයෙන් මෙසේ සිතන්න:
“මේක ආධ්යාත්මිකත්වය තුළ තියෙන සාමාන්ය දෙයක්. සමථ භාවනාවකදී මෙවැනි අත්දැකීම් වලට මුහුණ දෙන්න වෙනවා. ආධ්යාත්මික භික්ෂුන් නාලිකාවේ ස්වාමීන් වහන්සේත් මේ බව පැවසුවා. ඒ නිසා මම බිය වෙන්නවත්, මගේ මාර්ගය වැරදුනා කියලා සැක කරන්නවත් අවශ්ය නැහැ.”
ඔබ විසින්ම ඔබේ මනසට මෙය කාවද්දා ගන්න. මෙසේ සිතන විට, ඒ අත්දැකීම් වලට මුහුණ දීමට ඇති බිය සහ මාර්ගය පිළිබඳව ඇති සැකය (විචිකිච්ඡාව) පහව යයි. එවිට ඔබ බිය සහ සැකයෙන් මිදී මධ්යස්ථ, උපේක්ෂා සහගත පුද්ගලයෙකු බවට නිරායාසයෙන්ම පත් වේ. මෙයයි මධ්යම ප්රතිපදාවට ගමන් කිරීම යනු. එවිට ඔබට කිසිදු බාධාවකින් තොරව නිදහසේ ඉදිරියට ගමන් කිරීමේ හැකියාව ලැබේ.
අත්දැකීම් වලට හුරුවීම: නව නිවසක උපමාව
මෙම ආකල්පය පුරුදු කිරීම සමහර අයට එකවර අපහසු විය හැක. විශේෂයෙන්ම බිය සහ සැකය පහසුවෙන් ඇතිවන ස්වභාවයක් ඇති අයට එය අභියෝගයක් විය හැකියි. නමුත් ඔබට මේ දේ පරීක්ෂා කර බැලිය හැකිය. ඔබට අලුත් අත්දැකීමක් දැනෙන විට, මා ඉහත කී ආකල්පයෙන් යුතුව, බියෙන් තොරව, සැකයෙන් තොරව, එයට මුහුණ දෙන්න. එය නැවත නැවත බලාපොරොත්තු නොවී (ආධ්යාත්මික තෘෂ්ණාවෙන් තොරව), “මේක සාමාන්ය සිදුවීමක්” යැයි සිතා උපේක්ෂාවෙන් සිටින්න.
ඔබ එසේ මුහුණ දුන් විට, එම අත්දැකීම් නැවත නැවත සිදුවීමට ඉඩ ඇත. නමුත් ඔබ ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම එම ආකල්පයෙන්ම මුහුණ දෙන විට, ටික කලකින් එය ඔබට ඉතාම සාමාන්ය සිදුවීමක් බවට පත් වේ.
මෙය හරියට ඔබ අලුත් නිවසකට ගියා වැනිය. මුලදී, ඔබ ඒ නිවසේ කුස්සියට හෝ කාමරවලට එකවර යන්නේ නැත. මන්ද එය ඔබට නුහුරු තැනකි. ඔබ ලැජ්ජාවෙන් සහ බියෙන් හැසිරේ. නමුත් ටික කලක් ගතවී, ඒ නිවස ඔබට හුරුපුරුදු වූ පසු, ඔබ කිසිදු බියක් සැකක් නැතිව ඕනෑම තැනක නිදහසේ ඇවිද යයි.
ආධ්යාත්මික අත්දැකීම්ද එසේමය. “මේවා භාවනාවේදී සිදුවන සාමාන්ය දේවල්” යන චින්තන රටාවට ඔබ හුරු වූ විට, ඔබටත් ඒ අත්දැකීම් තුළ නිදහසේ, බියෙන් තොරව සැරිසැරිය හැකිය.
ස්වභාවධර්මයෙන් පාඩමක්: අත්දැකීම් ද ඍතු මෙන් සාමාන්යයි
තවත් උදාහරණයක් නම් ස්වභාවධර්මයයි. දෙසැම්බර් මාසයේදී නුවරඑළියට සීතල දැනෙන බවත්, ඔක්තෝබර්-නොවැම්බර් මාසවලදී වැසි ලැබෙන බවත්, ජනවාරි-පෙබරවාරි වන විට පෑයීම ආරම්භ වන බවත් අපි දනිමු. ඒ ඒ කාලවලට සිදුවන දේ අපි දන්නා නිසා, ඒ ගැන කලබල වන්නේ නැත. එය සාමාන්ය සිදුවීමක් ලෙස අපි භාරගනිමු.
අන්න ඒ ආකාරයටම, ඔබට භාවනාවේදී මීට පෙර කිසිදා මුහුණ දී නැති අලුත්ම අත්දැකීමක් ලැබුණත්, එය සමථ භාවනාවෙන් හෝ විදර්ශනා භාවනාවෙන් ලැබුණත්, ඒ මොහොතේදීම ඔබේ මනසට මෙසේ කියාගන්න: “ආ, මේක භාවනාව තුළ සිදුවන සාමාන්ය දෙයක්.”
ඔබට එය අලුත් වුවත්, ඔබ එසේ සිතූ සැණින් කලබලය, බිය, සැකය සහ මාර්ගය වැරදිද යන සිතුවිලි පහව යනු ඇත. එවිට ඔබට ඉතාම සාමකාමීව, නිදහසේ ඒ අත්දැකීමට මුහුණ දීමේ හැකියාව ලැබෙනු ඇත. මෙම වටහා දීම සිදුකිරීම මගේ ප්රධාන අරමුණ විය. මක්නිසාද යත්, ස්ත්රී පුරුෂ දෙපාර්ශවයම ආධ්යාත්මික ගමනේදී වරදවා ගන්නා ප්රධාන තැනක් මෙයයි.
එසේනම්, මෙම ආකල්පය ඇති කරගෙන ඔබේ ආධ්යාත්මිකත්වය දියුණු කරගැනීමට උත්සාහ කරන්න.
නිගමනය සහ ආශිර්වාදය
එසේනම්, භාවනාවෙන් දැනෙන දේවල් සාමාන්ය දෙයක් ලෙස සලකා කටයුතු කිරීම පිළිබඳ මෙම දේශනාව මෙතෙකින් සමාප්ත කරමි. මේ අනුව කටයුතු කිරීමට ඔබට ත්රිවිධ රත්නයේ ආශිර්වාදය ලැබේවායි ප්රාර්ථනා කරමි.
මේ උතුම් මඟෙහි අප සමඟ එක්ව ගමන් කිරීමට ඔබටත් අපි ආරාධනා කරමු. අපගේ ඉගැන්වීම් කියවා, සියල්ලටම වඩා වැදගත් ලෙස, ඒවා ඔබගේ ජීවිතයට ප්රායෝගිකව යොදාගන්න. ඔබ ලබන අත්දැකීම් සහ ඔබට ඇතිවන ගැටළු, අපගේ ලිපියට පහළින් ඇති අදහස් තීරුවේ සටහන් කරන ලෙස අපි ඔබව දිරිමත් කරන්නෙමු. ඔබ අසන ප්රශ්න, ඔබගේ අවශ්යතාවලටම ගැලපෙන ලෙස ඉදිරි ලිපි සහ වීඩියෝ සකස් කිරීමට අපට මහත් උපකාරයක් වනු ඇත. එමෙන්ම, වෙබ් අඩවියේ ඇති ‘Contact Us‘ පෝරමය හරහා ද ඔබට අප හා සම්බන්ධ විය හැකිය.
අපගේ මෙම උත්සාහය, ඔබ තුළ සැඟවී ඇති ආධ්යාත්මික බීජය, එනම් සමාධිය, ධ්යාන සහ අභිඥා වැනි ගුණාංග පෝෂණය කිරීමයි.
අප සමඟ එක් වූ ඔබට ස්තූතියි. මෙම වෙබ් අඩවිය ඔබගේ අධ්යාත්මික ගමනට මහත් ශක්තියක් වනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු.
ඔබ සැමට තෙරුවන් සරණයි!
